Zangeres Patricia Foort
Nostalgie voor jong en ouder

Gisteren las ik een oproep op Facebook van een klein televisieprogramma op een grote landelijke zender. Zij zochten een zanger of zangeres die tijdens 8 opnamedagen wilde komen optreden tijdens een bbq op verschillende locaties. Geluid moest zelf verzorgd worden. Verblijfkosten waren inbegrepen. Maar nu komt het..er was geen gage. Zo’n programma heeft een presentator. Ik weet zeker dat hij gewoon betaald wordt, al is het ook promotie. Er zal een filmploeg zijn. Zelfde verhaal. En er zullen vast en zeker ook nog achter de schermen mensen werken die ook gewoon een hypotheek moeten betalen en boodschappen moeten doen. Het vlees en dergelijke voor de BBQ’s zal ook niet gratis geleverd worden. Waarom vind men het dan raar dat wij als zangeressen en zangers ook gewoon betaald willen worden voor ons werk? Wat maakt het dat ons werk voor minder aangezien wordt? Blijkbaar zijn we wel belangrijk genoeg om te vragen om te komen zingen. Men wil niet gewoon muziek opzetten, maar een optreden. Maar het mag dus niks kosten. En ook het geluidsapparatuur kan niet door hen verzorgd worden, daar moeten we ook zelf voor betalen. Toen er door een zanger gevraagd werd waarom het gratis moest, kreeg hij als antwoord dat talentenjachten ook gratis zijn en dat wij bekrompen mensen zijn. Omdat we betaald willen worden voor ons werk zijn we bekrompen? Een talentenjacht is 1 liedje per aflevering. Dit is een heel optreden! Ik heb 1 goed doel die ik gratis steun elk jaar. En, ben ik eerlijk, het geeft mij ook meer naamsbekendheid hier in de regio. Daarnaast treed ik tegen een geringere gage op bij diverse stichtingen en instellingen. Maar ik moet het dus vooral hebben van de gewone optredens en werk die ik ernaast moet doen. Naast dat ik net als iedereen gewoon rekeningen en belastingen te betalen heb(zie mijn blog Pro Deo), wil ik ook waardering voor mijn vak als zangeres. En als zo’n grote organisatie niet eens een kleine portemonnee wil trekken, is die waardering dus ver te zoeken. En als zij mijn optredens het betalen niet waard vinden, hoe gaan ze mijn optredens dan ‘verkopen’ op de televisie?

Deze week werd er een optreden afgezegd. Eerder was men akkoord gegaan met mijn prijsopgave, maar 2 weken later vond men het toch teveel (ik zeg expres niet te duur) voor het zingen van 3 liedjes. Er was nog geen overeenkomst want de benodigde overige informatie was nog niet door opdrachtgever gegeven.
Waarom zeg ik niet te duur? Omdat het er om gaat dat men een optreden van mij dus eigenlijk niet zoveel waard vindt. Natuurlijk vind ik het jammer dat het optreden niet doorgaat, echter heb ik wel nog even uitgelegd wat de 3 liedjes die zij zien precies inhoudt. Het ging om twee uren aanwezigheid tijdens een mooie maar dan nog zakelijke dienstverlening, met apparatuur dus ook tijd voor op en afbouw, btw want ik ben een eenmanszaak, reistijd van totaal een uur en kilometervergoeding en voorbereidingstijd. Al met al ben ik dus veel meer tijd kwijt dan het zingen van de 3 liedjes. En dan heb ik het nog niet over al mijn kosten die betaald moeten worden van de opbrengst van het zingen van die 3 liedjes.

Mijn stem, en daardoor mijn lijf, is mijn instrument. Daardoor moet alles kloppen wil mijn instrument perfect functioneren. Van de 60 optredens die ik op dit moment per jaar doe als zangeres denk ik dat er maar 5 zijn waar alles klopt. Daar bedoel ik mee: geen verkoudheid, kriebel in de keel, opgeblazen gevoel, maagzuur, heesheid, irritatie aan de luchtweg, ongesteldheid, iets gegeten dat niet goed valt, lekker in je vel zitten etc Dit zijn allemaal dingen die mijn stem of het lekker zingen beïnvloeden. En dan heb ik het nog niet eens over de locaties (droge lucht, buiten in de kou, te warme ruimte, tocht, teveel akoestiek, te weinig akoestiek etc) Maar ondanks die zaken zorg ik er voor dat de klant er niks of zo min mogelijk van merkt. Dat betekent soms andere liedjes zingen die prettiger zingen of liedjes tijdelijk verlagen of verhogen zodat ze prettiger zingen. Of minder dansen tijdens het zingen. Meer echo op de microfoon. Oplossingen zoeken dus, want de klant betaalt mij als professional om hun feest, receptie, ceremonie met muziek te verblijden en te zorgen voor een positief onvergetelijke middag/avond. En iedere keer als dat weer lukt ondanks de omstandigheden, geeft mij dat weer een boost en weet ik dat ik goed bezig ben.

The film/documentaire 20 feet from stardom heb ik tig keer gezien. Het is inspirerend voor mij. Hoe goed je ook bent als zangeres en hoe groot je wens om professioneel zangeres te zijn ook is en hoe hard je ook werkt dat betekent niet direct dat je dat ook gaat worden. Ik heb regelmatig mijzelf de vraag gesteld waarom ik dit talent heb gekregen, zeker als ik een aanvraag weer niet kreeg of er een baan bij moest zoeken om rond te komen. Wat is de bedoeling? Ik ben ervan overtuigd dat iedereen een talent heeft gekregen en dat iedereen hier wat mee moet doen (professioneel of hobbymatig) Maar hoe weet ik dan dat ik het er professioneel wat mee moet doen? Waarom doe ik mijzelf dit aan? Er zijn namelijk ruim genoeg zangers/zangeressen die iets met muziek doen. En die daar ook geld voor vragen. Mensen die ook een groot talent hebben, maar er veel minder voor vragen. Mensen die betaalbaarder zijn. Waarom maak ik het mijzelf dan zo moeilijk? Omdat ik de andere kant geprobeerd heb. Hard werken en daar elke maand een goed salaris voor krijgen. Weten wat er elke maand in en uit gaat. Je dus in principe niet bang hoeft te zijn qua inkomsten, want elke maand heb je die onzekerheid niet qua inkomsten. En daarnaast verdiende ik een leuk zakcentje met zingen. Dat had ik zo kunnen laten. Maar toen maakte geld mij dus inderdaad niet gelukkig. Zingen is mijn passie/leven en het talent dat ik heb meegekregen. Ik ben goed in zingen. Ik kan er mensen mee entertainen, ontroeren en laten swingen. En als ik dat zie, ben ik gelukkig. Waarom zou ik dan geen geld verdienen aan iets dat mij en anderen gelukkig maakt?

Wat zou jij doen als geld, te weinig energie en tijd geen issue meer waren?

In deze laatste blog van 2016 kijk ik terug naar een muzikaal mooi jaar. Een jaar die begon in januari 😉 met optredens in de Efteling en in een zorgcentrum. In februari, om precies te zijn 22 februari,  heb ik de grote sprong genomen naar het spannende wat aanstaande 18 februari gaat gebeuren. Mijn eigen concert. En ik had ook een heel leuk optreden in Moerkapelle in februari. In maart had ik een paar leuke optredens waaronder een 50e huwelijksjubileum in Akersloot en een optreden tijdens ladiesnight in de bioscoop in Goes. In april had ik een aantal leuke optredens in de buurt. En april is ook de maand dat mijn crowdfunding startte op Voordekunst voor mijn concert. Spannende maanden volgden, want zou ik het halen of niet. Zowel in mei als juni mooie optredens mogen verzorgen waaronder optreden naast Jan en Annie (BZN) in Nuenen en natuurlijk, elk jaar weer eer, tijdens de Delta Ride for the Roses The Rose zingen. En ja crowdfunding geslaagd. Concert in voorgenomen vorm was een go! In juli mocht ik voor ‘familie’ optreden in Hoogerheide en onder andere een swingend optreden met DJ verzorgen tijdens een feest in Berkel en Rodenrijs. In augustus stond ik zoals elk jaar sinds 2014 weer in Leidschendam voor een feest op een tennispark aldaar. In september mocht ik 6 jaar na hun huwelijksfeest weer voor hetzelfde paar in Wychen optreden. In oktober stond ik onder andere in Landgraaf voor een Discoclassicparty. En mocht ik een masterclass volgen bij Berget Lewis. In november mocht ik eindelijk (was al in december vorig jaar ongeveer geboekt :-))in Wissenkerke optreden en weer naar de Efteling.

En nu zitten we in december. Behalve optreden in de Efteling, bij mijn ex-collega’s en gasten van Rabobank Oosterschelde, voor Stichting Gehandicapte Hulp, voor winkelcentrum Heinkenszand en met zangeres Albertina, kan ik nu al twee optredens met gospelgroep New Gospel Sensation XXL afstrepen bij de Toppers Kerstshows in Ahoy Rotterdam. Er volgen er nog 3 deze week.

2016 was dus een mooi succesvol muzikaal jaar. En ik ga voor een nog mooier muzikaler en succesvoller 2017. Er staan al wat buitenlandse optredens gepland, wellicht komt er nog 1 bij. Maar ook al een aantal mooie andere optredens. En ik heb nog een optreden bij Berget Lewis tegoed. Maar het belangrijkste op dit moment zakelijk/muzikaal gezien is 18 februari 2017 want dan sta ik met live band en gospelgroep een eigen concert te houden in mijn woonplaats Goes.

Fijne kerstdagen en tot volgend jaar.

Waarom noemt men op social media doorgaans alleen de leuke dingen of zaken die geslaagd zijn? Ik lees vaak vandaag een geslaagd project afgesloten of vandaag heel goed werk verricht. En dan komen daar heel veel likes en reacties op. Ik merk het ook. Alle optredens die ik tot nu toe heb gehad zijn geslaagd geweest en dat zet ik trots op Facebook. Tot er vorige week eentje kwam die minder geslaagd begon doordat het apparatuur dat men ingehuurd had niet deed wat men ervan verwachte. Daar baal ik dan natuurlijk flink van want ik moest mijn optreden 2 keer onderbreken daardoor. En de 2e keer duurde zo’n 10 minuten. Niet prettig voor mij en de organisatie baalt er dan ook flink van natuurlijk dat hun apparatuur niet werkt. Nu kan ik dan niks op social media erover zeggen, maar ik vond dat niet eerlijk. Als het goed gaat moet je het melden, maar ook als het minder gaat. Anders denkt iedereen dat je het altijd perfect voor elkaar hebt. Maar je merkt dan echt dat men niet weet hoe ze ermee om moeten gaan want ik heb dan veeel minder likes en reacties. Of…screent Facebook alle berichten zo zodat minder mensen het zien omdat het minder leuk nieuws is ook al was de rest van het optreden wel geslaagd? Geen idee, maar het viel mij op. Ik hoop natuurlijk dat ik voorlopig niet dat soort berichten hoef te plaatsen, maar mocht het weer gebeuren zal ik het weer doen. Nobody’s and nothing is perfect all the time. Dus als je een keer een k.. dag hebt, terwijl je altijd vrolijke optimistische berichten plaatst, plaats dat dan ook. We zijn mens. PS alsjeblieft dan niet van die berichten als pffff en dan alleen een boos of verdrietig gezichtje. Of alleen het woord Waarom of zoiets in de hoop dat mensen gaan vissen. Ik ben dan iemand die je negeert. Of je zegt wat er is of je zegt niks.

Gevoel

De postcodeloterij speelt op je gevoel. Je doet al jaren mee, maar durft niet op te zeggen. Je zou maar opzeggen, en precies een week later valt ie op jouw postcode. Je buren vieren feest, kopen een nieuwe auto en andere mooie nieuwe dingen en jij baalt want een week eerder en jij had ook gewonnen. Dat wil je niet, daar kun je niet mee leven. Dus blijf je meespelen. Eigenlijk is het “verkopen”van een optreden ook een beetje spelen op het gevoel. Maar dan meer op het positieve gevoel. Ik probeer uit te vinden wat men nodig heeft en of ik datgene kan leveren. Men boekt mij omdat men een leuke onvergetelijke doorgaans swingende avond wil hebben van een kwalitatief goede artiest die niet het onderste uit de kan vraagt (volgens mij tenminste, maar dat is aan een ieder om zelf bepalen of zij deze prijs wel of niet willen betalen) Voorheen wilde ik nog wel eens mijn prijs aanpassen aan de opdrachtgever, want ik wilde heeeel graag die opdracht binnen halen, maar nu weet ik dat ik dan net zo goed gratis kan komen optreden. Sindsdien krijg ik ook alleen de klanten die bij mij passen als klant. Klanten die waarderen wat ik breng voor de prijs die ik vraag. En ja, dan krijg ik niet altijd de opdracht, want er zijn genoeg anderen die het wel voor de prijs doen die de opdrachtgever wil betalen. Maar ik merk dat ik verder kom door soms nee te zeggen. Er komt dan meestal wel een andere ja.

Betere klus

Ik heb het hier al vaker over gehad. Maar ik hoorde het onlangs weer dus kom er nogmaals op terug. Ik ben een professionele zangeres dus ik moet van de gages die ik vraag/krijg alles betalen. Van eten, verzekeringen, belastingen tot sparen voor later. Dus ja ik ga dan natuurlijk graag altijd voor goed betaalde opdrachten. Maar ook voor leuke bij mij passende opdrachten. Als ik eenmaal een klus heb aangenomen en het mondeling(vooral bij vaste klanten) of schriftelijk is vastgelegd, staat ie in mijn agenda, kan de opdrachtgever op mijn aanwezigheid rekenen en ga ik zorgen voor een top optreden. Ik heb wel eens aanbiedingen van anderen gehad voor dezelfde dag die dan ook gaan overbieden. Dat is aan de ene kant natuurlijk leuk want die klant wil mij graag hebben, maar het gaat bij mij niet werken. Mijn woord is mijn woord. En als de eerste opdracht mij niet genoeg oplevert had ik die opdracht sowieso niet moeten aannemen. Niet iedereen denkt zo weet ik. Maar dan wordt het it’s all about the money. Zingen en optreden zijn mijn passie, mijn werk, mijn broodwinning, maar het moet ook gewoon voor alle partijen leuk zijn. Afspraak is afspraak.

Ruth Jacott zei het onlangs nog bij Tijd voor Max. En ik heb het er ook al eens over gehad in een blog. Zonder gezonde spanning kan ik niet optreden. Maar wat is dat gevoel dan precies? Voor mij voelt het als…een verwachtingsvol gevoel. Valt de muziek die ik wil gaan zingen in de smaak, houdt mijn stem het (Oeh ik voel een verkoudheid op komen..precies nu..dus extra spanning), hopelijk haal ik de tonen vandaag (tijdens de ongesteldheid is mijn stem lager en wat heser..hier houd ik wel zoveel mogelijk rekening mee, maar toch), vinden ze mij leuk/goed, heb ik de juiste kleding aan, doet mijn apparatuur het goed, is mijn stem niet te hard/zacht etc etc En dat is als ik al op plaats van bestemming ben. Maar op de weg ernaar toe..kan ik dadelijk makkelijk parkeren, is er geen file, klopt mijn navigatiesysteem. Veel dingen die van invloed kunnen zijn op mijn stem. Maar als ik eenmaal mijn eerste of tweede lied heb gezongen valt alle spanning eraf en dan komt voor mij het genieten.

Microfoon

Elke zanger of zangeres heeft denk ik een favoriet merk microfoon waar hij of zij het liefste door zingt. En dan heb je ook nog draadloze en draadgebonden opties. Ik zing het liefst met een draadgebonden omdat ik het geluid ervan prettiger vind. Toen ik solo begon zong ik standaard over een sennheiser ew100. En als draadgebonden microfoon gebruikte ik een Shure SM58. De sennheiser had ik goedkoop kunnen aanschaffen, dus ik was er zeer blij mee. Tot ik een keer over een Shure draadloos Beta58 ging zingen. Die paste veel beter bij mijn stem. Het geluid was veel warmer en ik hoor meer eigen geluid terug (feedback) tijdens het zingen, dat vind ik veel prettiger zingen. Helaas is hij voor mij nu nog “te duur” om aan te schaffen en daarnaast is voor mijzelf een draadgebonden microfoon ook wel voldoende. Maar als het geluid elders geregeld wordt, probeer ik altijd een Shure microfoon te regelen.

Echo

Er is niks vervelender dan dat je jezelf niet hoort als je zingt vind ik. Je hoort dan niet of je echt goed zit qua toon en je krijgt de neiging om je stem te verheffen zodat je jezelf wellicht toch hoort. Dit met alle gevolgen van dien. Het geluid moet dus goed geregeld zijn. Een echo op je stem qua geluid helpt bij het zingen. Het maakt het geluid voor jezelf warmer dus prettiger. Maar voor mij moet er ook weer niet teveel echo op. Bij anderen juist weer wel. Dat is keuze en wat je als zanger/zangeres prettiger vindt. Ik heb het wel eens gehad dat de echo veel te veel was. Dan kan ik mezelf niet meer goed horen en mijn toon dus ook niet. Helemaal niet prettig om op die manier te zingen. Het is niet fijn om te doen, maar dan geef ik echt door de microfoon aan dat er veel minder echo op mag. Er komt dus nog best wel wat erbij kijken voor een zanger/zangeres. Ja wij hoeven doorgaans niet veel apparatuur mee te sjouwen, ons apparaat hebben we altijd bij ons, maar alles erom heen hebben we geen invloed op.

Stel dat je moest kiezen. Geen zicht meer hebben of doof zijn. Wat zou je dan kiezen?

Natuurlijk hoop ik nooit voor die keuze te staan, maar ik kan het mij niet voorstellen dat ik in een wereld zonder muziek zou moeten leven. Ja zoals ik al eerder zei, het is geen noodzakelijk iets. Je gaat niet dood als er geen muziek is, wel als je geen drinken en eten hebt. Maar een feest zonder muziek, radio luisteren zonder dat er muziek langs komt, uitgaan zonder muziek etc ik kan.. wil het mij niet voorstellen. Volgens mij is (goede) muziek dan ook belangrijker dan men denkt of ermee omgaat. Ik zie dat dus ook in de “plan je bruiloft” groepen op Facebook. Een van minst belangrijke dingen is dan de muziek. Men zoekt bijvoorbeeld een DJ maar er is weinig budget. Ik zie diezelfde opmerking nooit bij de trouwjurk erbij staan. Ik lees nooit, gezocht droombruidsjurk weinig budget. Dit terwijl een ‘slechte’ DJ, een DJ die je feest totaal niet aanvoelt of alleen maar gewend is house/techno te draaien, jouw feest waarbij oma ook wil dansen geheel kan verzieken. En dat herinner je je later nog en je gasten ook. Goede muziek is dus belangrijker dan men het waard vindt. Waarom is het belang ervan dan lastig om te verkopen?

Boekingskantoor

Ik dacht altijd dat bij veel boekingskantoren ingeschreven staan, de manier was om veel optredens te krijgen. Dus toen ik professional werd, heb ik demo’s gemaakt en ben ik zoveel mogelijk boekingskantoren aan gaan schrijven. Helaas..ik sta er bij een paar ingeschreven, maar als ik daar 2 optredens op een jaar van binnen krijg, is het veel. Het aanbod van artiesten is sowieso veel groter dan de vraag, je moet of een bekende artiest zijn of een goede kruiwagen hebben. De meeste optredens haal ik dus uit eigen kracht binnen. Voornamelijk mensen die mij eerder gezien hebben tijdens een optreden of terugkerende klanten. Dat is ook het grootste compliment en de beste reclame.

Adverteren

En dan zijn er natuurlijk ook de echt nieuwe klanten. Klanten die mij vinden via de zoekmachines als Google. Ik plaats ook her en der advertenties op internet. Marktplaats, Zeelandnet en tegenwoordig Facebook. Het is alleen lastig om de ‘klant’ te vinden. Hoe omschrijf ik wie ik ben en wat ik doe zo dat potentiële klanten mij op gaan zoeken op het internet. Wat zoekt een ‘klant’?  Dus ik wijzig regelmatig mijn teksten zodat ik er wellicht achter kom wat wel werkt en wat niet.

Diverse sites

Er zijn diverse sites en startpagina’s waar ik als artiest op kan staan. Sommige gratis andere tegen een betaling. En ook daarin is het goed kijken wat wel werkt. De gratis sites zijn niet allemaal kwalitatief goed, met dat niveau wil ik dan niet vergeleken worden. Sommige sites zijn behoorlijk duur, en als zzp dienstverlener in de muziekbranche is het heel moeilijk om eruit te springen boven de grotere bedrijven, dus dan zijn de kosten weer te hoog in vergelijking met de opbrengsten. En daar ik een euro maar 1 keer uit kan geven als ik hem binnen krijg, wil ik dat wel aan het juiste uitgeven.

Ik zit in diverse Facebook groepen oa muzikantengroepen en groepen waar aanstaande bruidsparen tips vragen. Zo af en toe komt er dan een oproep voorbij waarin om een fotograaf, weddingplanner, Babs, band, zangeres etc. gevraagd wordt. In de muzikantengroep staat er bijna altijd bij dat er geen budget is. In de andere groepen wordt aangegeven dat men bijvoorbeeld een zangeres zoekt en direct daarna de vraag hoeveel anderen voor die zangeres betaalt hebben. Daar wordt dan door die en gene op gereageerd, ook door zangeressen, maar zij noemen nooit hun prijzen. Ik zie dit ook bij diverse andere creatieve dienstverleners. Ik snap dat ergens wel, want sommige hebben per klant/opdracht een aan de wensen aangepaste prijsopgave. Maar er worden doorgaans ook geen vanaf prijzen genoemd. Wat zit daar achter vraag ik mij af. Is het angst dat de vragensteller en meelezer appels met peren gaat vergelijken op prijs? Is dat dan de klant/opdrachtgever die men wilt binnen halen vraag ik mij af.  Of is het de angst dat een concullega mee kijkt en dat die zichzelf dan onder jouw prijs gaat verkopen? Er zal altijd iemand goedkoper zijn dan ik. Dat weet ik. En zeker nu mijn tarieven gewoon op mijn site staan. In de afgelopen jaren hebben ze er afwisselend wel en niet opgestaan. Maar het geeft mij veel meer rust dat ze erop staan. De geïnteresseerde weet direct wat ik kost en als hij/zij ook vindt dat ik dat waard ben, neemt ie contact op voor nadere informatie. Niet alle klanten lezen de informatie natuurlijk, maar het is in elk geval openbaar vindbaar. En misschien worden de tarieven van creatieve dienstverleners wel meer geaccepteerd/hoger als iedereen daar open in wordt. Ik zie ‘dj’s’ die 75 euro per avond vragen inclusief apparatuur wel op diverse sites adverteren met hun prijs. En fotografen die 400 euro vragen voor een hele dag werk en bewerken van foto’s. Als andere dj’s, fotografen en andere creatieve dienstverleners ook hun vaak aardig hogere prijzen benoemen gaan klanten wellicht verder kijken dan de prijs alleen en nadenken. Hoe kan het dat er zoveel prijsverschil is, wat krijg ik voor de prijs en wat is de kwaliteit. Dan nog verlies je het misschien, maar dan wordt de strijd wel eerlijker.

Taboe

Prijs noemen als creatieve dienstverlener lijkt dus haast een taboe te zijn. Alsof men al blij is (moet zijn) dat men überhaupt een opdracht krijgt. Het koste mij jaren moeite om het ook zakelijk te zien. Zeker als ik weer eens hoorde van een opdrachtgever dat die en die goedkoper zijn. Oeh was ik dan toch niet te duur? Dit terwijl ik van gewaardeerde klanten juist hoorde dat ik te goedkoop was voor wat ik bracht. Door dat soort klanten ben ik meer in mezelf en mijn zangeres zijn gaan geloven. Ik bepaal hoe ik mijn leven leef en hoe ik mijn bedrijf, want dat is het, run. En ik weet wat ik nodig heb. Dat kan..nee mag niemand anders voor mij bepalen. Nou ja…behalve Margot dan ;-). Ook best eng hoor, want ben ik dan niet arrogant of kom ik dan vol van mezelf over? Maar same story..mensen denken toch van me wat ze denken. Ik moet mezelf elke avond in de spiegel kunnen kijken en tevreden zijn over wie ik zie.

Broodroof/markt verpesters

Termen die ik regelmatig voorbij zie komen op Facebook in de groepen over muzikanten. Dan vraagt een café of ander soort locatie in de groep bijvoorbeeld om een band van 4 man, leuke muziek, 4 uurtjes, maar er is weinig tot geen gage, zeg 150 euro. Reageren via mail of privebericht. Wel veel exposure (veel ‘luisteraars’) Als reactie op zo’n oproep gebeuren er dan twee dingen. Een heleboel amateur/hobby bandjes/acts reageren met hun links en vol enthousiasme (lezen dus niet echt want sturen geen mail of pb) En professionelere acts reageren beledigd omdat er zo’n gage gevraagd durft te worden en dat zoveel acts daar op durven te reageren. Ik was ook als laatst genoemde. Maar zoals ik al eerder in een blog zei..het is vraag en aanbod. Er is nou eenmaal meer aanbod dan vraag. En zolang de opdrachtgever mensen kan vinden die voldoen aan zijn vraag, gaat hij/zij niet meer bieden. En als zo’n hobby act ook gratis zou komen spelen, zijn zij heel blij met 150 euro. Deze opdrachtgever en vele met hem moet je vergeten, niet je doelgroep. Lastig natuurlijk, want je wilt elke opdracht binnen halen. Maar het gaat bij deze opdrachtgever niet gebeuren voor de prijs die jij vraagt en nodig hebt om je werk goed te kunnen doen. Zoals in Frozen…I let it go. Zolang ik weet dat er creatieve dienstverleners zijn die dankzij hun kwaliteit en manier van werken meer aanvragen krijgen dan ze aan kunnen terwijl ze qua prijs hoog zitten, blijf ik geloven dat het kaf vanzelf van het koren gescheiden wordt voor mij.

In verschillende advertenties van leveranciers zie ik wel eens het woord betaalbaar staan. Ik heb het in het verleden ook gebruikt. Maar wat is betaalbaar en vanuit wiens zichtpunt? Ik kan iets betaalbaar vinden, maar als degene die het moet kopen of huren het niet betaalbaar vind, klopt het woord niet..voor hun. Stel dat ik mijn cd verkoop voor 10 euro en ik zeg erbij als reclame uiting betaalbaar, maar mijn klant heeft maar 5 euro te besteden (of wil maar 5 euro besteden…) dan is mijn cd voor de klant niet betaalbaar. Andersom kan het zo zijn dat ik vind dat een dienst van mij betaalbaar is, maar een klant heeft een veel hoger bedrag in gedachten, en vertrouwt daarom mijn kwaliteit niet. Ik gebruik het woord dus niet meer. Maar ja…hoe moet ik dan wel laten zien dat men waar krijgt voor zijn geld of ‘geen cent teveel hoor’ betaalt. Ik probeer meer mijn kwaliteiten te tonen en te laten zien wie ik ben en wat ik breng. In de hoop dat het niet meer uit maakt wat ik kost. Dat men gaat inzien dat je mij hoe dan ook moet boeken 🙂.

 

Concurrenten

In het verleden ben ik veel meer bezig geweest met mijn concurrenten..ik vind dat een vreselijk woord, dus zeg concullega’s. Waar zijn hun mee bezig, wat voor apparatuur gebruiken zij, hoeveel is hun gage, hoeveel optredens hebben zij etc. Nu ga ik van mijn eigen kracht uit. Geeft mij een veel rustiger gevoel. ;-)Natuurlijk wil ik meer optredens dan zij of nog beter op betere/leukere locaties dan zij. Maar ik zie soms reclameteksten op tv dat concurrenten bij naam genoemd worden in de negatieve zin en dat het bedrijf dat de reclame maakt daarom dus beter zou zijn of het anders doet. Bij sommige leveranciers zie ik ook termen als ‘onze concurrenten kijken het bij ons af’. Ik word daar kriekelig van. Voor mij zijn dat juist redenen om niet met zo’n bedrijf in zee te gaan. Ja, ik heb veel concullega’s. Maar iedereen is uniek en heeft iets wat de ander niet heeft. Het komt dus neer op smaak, beschikbaarheid en waarde.

 

Gunnen

En men moet het je gunnen. Ik denk dat dat onderschat wordt. Ik zie het ook bij programma’s als The Voice of Hollands Got Talent. Als je dus wel door die voorselecties heen komt en op tv staat, begint het pas. Het is natuurlijk appels met peren vergelijken dan. De een zingt een voor een bepaalde kijker schitterend nummer, de ander juist niet. Als een lied een kijker al niet raakt wordt het lastig voor de gemiddelde kijker om te horen of diegene het lied goed zingt. Maar als je het voor mekaar kan krijgen dat het bijna niet meer uitmaakt wat en hoe je iets zingt omdat men het je gunt, dan kun je heel ver komen in het programma. Daarna is natuurlijk weer een ander verhaal, want dan moet men voor je gaan betalen. En dan moet je het ook waard zijn. Maar een klant moet het mij dus ook gunnen dat ik bij diegene mag komen optreden of meerdere optredens mag komen verzorgen. En als ik dan ook nog goed werk aflever, heb ik een vaste klant die mij ook ‘verkoopt’ bij andere potentiële klanten. En dat is toch de beste reclame die ik kan krijgen.

 

Geen cent teveel hoor

Geen cent teveel hoor