Zangeres Patricia Foort
Nostalgie voor jong en ouder

De dag dat verandering zou brengen in mijn leven. Maar dat wist ik op moment nog niet. Op die dag overleed een hele goeie vriend plotseling op 44 jarige leeftijd. Ik was geschokt. Zo jong en ineens was hij er niet meer. Ik was toen 38 en had een burn off gehad in mijn vorige baan en werkte toen, 40 uren per week,  net 4 weken in een nieuwe uitdaging. Een uitdaging waarvan ik toen al voelde dat dat hem ook niet was, maar ik zou sowieso een jaar volharden. Tot die 26e of eigenlijk 24e december alles in mij voor altijd veranderde. Ineens kon alles over zijn. Het ene moment wens je je collega’s fijne kerstdagen voor je naar huis wilt rijden. Het andere moment val je naast de auto neer. En is alles 2 dagen later voorbij. In de weken daarna ben ik mij gaan beseffen dat het leven echt kort is en dat je er alles uit moet halen wat erin zit. Dat betekende voor mij angst opzij zetten en het los laten van een vast inkomen. Het betekende gaan voor hetgeen wat ik het liefst doe. En dan niet als hobby maar als beroep. Het betekende kiezen voor mijn grootste angst…onzekerheid qua geld, maar ook echt kiezen voor mijn passie. Zingen/optreden! Dus in maart 2010 zegde ik mijn vaste baan op om te gaan voor een uitzendbaan die elk moment kon stoppen met alle gevolgen qua inkomen van dien. Maar die mij in mijn hoofd ook meer vrijheid gaf. Ook omdat ik 32 uren ging werken ipv 40 (dat zouden er later dat jaar nog maar 24 zijn) Ik had al een hobby website maar huurde een professionele websitebouwer in. Ik liet professionele foto’s maken en gooide mijn prijs iets omhoog. Daarnaast ging ik zangles geven voor meer inkomsten. Ik deed nog iets wat ik daarvoor nooit durfde…ik ging auditie doen voor een nieuw zangprogramma TVOH. Dit in de hoop om meer bekendheid dus optredens te krijgen. Wat vond ik het eng, maar het ging goed. Ik was (ik weet niet waarom, want dat hoor je niet) niet door naar de blindauditions maar ik was trots op mijzelf.  Ik moest het dus op eigen kracht doen. Website kwam er en ik probeerde veel openbare optredens te doen voor meer promotie en meer ervaring als solozangeres. Ik deed dit al sinds 2006 als hobby, maar nu pakte ik het dus groter aan. Op mijn 39e verjaardag op 30 juli 2010 schreef ik mij in bij de KVK in Middelburg. Voor 2010 had ik zo’n 20 a 25 optredens per jaar. In 2010 waren dat er 30. Dus in 2011 ging ik voor 40. En dat lukte! Sinds 2013 zit ik rond of boven 60 optredens. Uit eigen kracht. In 2020 bestaat mijn professionele zangcarrière 10 jaar. Ik had liever die vriend nog gehad en op een andere manier het licht gezien om deze keuze te maken. Maar ik draag hem en zijn gezin altijd in mijn hart. Dankzij hem heb ik die stap durven zetten. Dit jaar heb ik 2 dierbare mensen verloren, waaronder een muzikaal maatje dankzij wie ik een top ervaring had in 2016. En een zeer jong iemand die hoe kort zijn leven ook was, wel veel uit zijn leven heeft gehaald. Ik wil soms wel eens weer vergeten dat het leven zo voorbij is. En nu ik naar de kaars kijk die brand en respectievelijk hun boekje van de uitvaartdienst en foto kijk weet ik weer dat ik het leven moet vieren. Ik wens jullie allemaal een mooi uiteinde toe. Hou van jezelf en elkaar. En maak 2020 jouw jaar.

Het is weer Black Friday. Of eigenlijk Black Friday week, want de hele week kun je al met korting producten bij diverse winkels kopen. Ik heb er van 1 gebruik gemaakt. Ik had weer lenzen nodig, dus ook zonder korting had ik deze gekocht. Maar het scheelde nu ruim 1,50 per doosje en dan is het super om deze goedkoper te kunnen kopen.
Deze week aan kortingen deed mij denken aan mijn eigen bedrijf en of ik ook mee zou moeten doen aan Black Friday. Het antwoord is nee. Waarom? Ten eerste vind ik mijn prijzen al passend bij hetgeen ik lever. Ten tweede vind ik het niet eerlijk tegenover de opdrachtgevers (klanten) die mij volgende week of de week erop boeken of de week ervoor geboekt hebben. Ten derde is mijn dienst niet een out of the blue product die je aanschaft. Er wordt over nagedacht of, waar en waarvoor ik ingezet kan worden. En wat de verwachtingen zijn. Ik wil graag klanten hebben die terug komen en mond tot mond reclame doen over mijn optredens. Als klanten mij dan nu alleen maar boeken omdat ik goedkoper ben, dan zijn het geen klanten die mijn normale prijzen hebben gewaardeerd. Dus komen ze niet terug.
Wellicht hou ik er dan wel andere klanten aan over die aanwezig zijn hoor ik jullie denken. Toen ik 13 jaar geleden solo begon, was mijn prijs veel lager, want ik was nog niet waar ik nu ben. En trad ik voor naamsbekendheid hier in Goes en omgeving ook op plaatsen op waar men mij nog minder voor betaalde. Naamsbekendheid heb ik door een andere reden gekregen hier, en terugkerende klanten heb ik er ook niet aan over gehouden. De terugkerende klanten die ik heb, komen vooral uit de omgeving Utrecht, Maasdijk, Amsterdam en Antwerpen en hebben altijd mijn normale prijzen betaald. Plus de reiskostenvergoeding die er dan ook nog bij komt. Door die kennis, haal ik soms enkel wat van mijn prijs af als een opdrachtgever meer dan 2 optredens tegelijk boekt. En als het naasten van mij zijn, maar dan alleen als zij het niet van mij vragen of verwachten. Ik geef dus nooit korting om klanten te werven, ook niet tijdens Black Friday.

NB Gratis optreden doe ik enkel voor een paar goede doelen die ik steun. Als je als organisatie geen budget hebt om een artiest of muzikant te betalen, moet je geen live muziek boeken, maar gewoon een cd of zo opzetten. De zaal/ruimte die gehuurd wordt, de catering, degenen die alles aansturen (ook al wordt er ook met vrijwilligers gewerkt) krijgen ook gewoon betaald, waarom moet de muziek dan wel gratis komen?

 

Medio augustus kreeg ik een voicemail bericht waarin ik gevraagd werd om auditie te doen voor de Nederlandse versie van de Tina Turner musical. Ik wist niet wat ik hoorde en heb het bericht nogmaals afgeluisterd. Ze hadden mijn naam via het programma All Together Now op RTL4 waarin ik jurylid was geweest en hadden mij gegoogled. Een echte eer dus. Maar de auditie viel precies in mijn vakantie. Daarnaast had ik de oproep voor acteurs/zangers al voorbij zien komen. Ik heb nooit ambitie gehad om in een musical te spelen, ik had nog nooit geacteerd en de maximale leeftijd was 40 jaar (ik was net een paar weken 48 jaar) Ik heb ze terug gebeld, maar kreeg niemand te pakken. Dus heb ik ze gemaild. Dat ik zeer dankbaar was en dat het echt mijn dag had gemaakt dat ze mij auditie wilden laten komen doen, maar dat ik dan dus vakantie had in het buitenland en dat ik ‘al’ 48 was. Een dag erna kreeg ik een mail terug of ik dan digitaal auditie wilde doen. Ik moest dan een filmpje opnemen thuis waarin ik een lied uit de musical zing en een scène uit de musical acteer. Zij hadden mij in gedachten als de moeder van Tina, Zelma. Ik had niks te verliezen dacht ik, dus why not. Maar zoals ik al zei heb ik totaal geen ervaring met acteren of auditie daarvoor doen, dus ik heb de scène regel voor regel opgenomen en dan elke regel een paar keer met verschillende klemtonen en emoties(vond ik). Zo zenuwachtig als wat was ik. Ongeveer een week later kreeg ik via de mail de vraag of ik de scène nogmaals in het geheel op wilde nemen. Ik zat toen in het buitenland, maar heb dat thuis in de dagen tussen de 2 buitenlandse vakanties gedaan. Met hulp van Margot. Ik zweette me kapot van de zenuwen en was totaal uit mijn comfort zone. Maar 2 keer opgenomen en verstuurd. Afgelopen maandag op vakantie kreeg ik de mail dat ik niet door was naar de volgende auditie ronde. Jammer, want ik had dat graag meegemaakt. Ik ben nog steeds dankbaar dat ik deze kans van hen kreeg. Het is niet mijn ambitie om in een musical te acteren. Laat mij maar het liefst 4 avonden/dagen per week zingen. Maar het was een eer om gevraagd te worden. Ook al was het echt echt echt out of my comfort zone.

Gisteren las ik een oproep op Facebook van een klein televisieprogramma op een grote landelijke zender. Zij zochten een zanger of zangeres die tijdens 8 opnamedagen wilde komen optreden tijdens een bbq op verschillende locaties. Geluid moest zelf verzorgd worden. Verblijfkosten waren inbegrepen. Maar nu komt het..er was geen gage. Zo’n programma heeft een presentator. Ik weet zeker dat hij gewoon betaald wordt, al is het ook promotie. Er zal een filmploeg zijn. Zelfde verhaal. En er zullen vast en zeker ook nog achter de schermen mensen werken die ook gewoon een hypotheek moeten betalen en boodschappen moeten doen. Het vlees en dergelijke voor de BBQ’s zal ook niet gratis geleverd worden. Waarom vind men het dan raar dat wij als zangeressen en zangers ook gewoon betaald willen worden voor ons werk? Wat maakt het dat ons werk voor minder aangezien wordt? Blijkbaar zijn we wel belangrijk genoeg om te vragen om te komen zingen. Men wil niet gewoon muziek opzetten, maar een optreden. Maar het mag dus niks kosten. En ook het geluidsapparatuur kan niet door hen verzorgd worden, daar moeten we ook zelf voor betalen. Toen er door een zanger gevraagd werd waarom het gratis moest, kreeg hij als antwoord dat talentenjachten ook gratis zijn en dat wij bekrompen mensen zijn. Omdat we betaald willen worden voor ons werk zijn we bekrompen? Een talentenjacht is 1 liedje per aflevering. Dit is een heel optreden! Ik heb 1 goed doel die ik gratis steun elk jaar. En, ben ik eerlijk, het geeft mij ook meer naamsbekendheid hier in de regio. Daarnaast treed ik tegen een geringere gage op bij diverse stichtingen en instellingen. Maar ik moet het dus vooral hebben van de gewone optredens en werk die ik ernaast moet doen. Naast dat ik net als iedereen gewoon rekeningen en belastingen te betalen heb(zie mijn blog Pro Deo), wil ik ook waardering voor mijn vak als zangeres. En als zo’n grote organisatie niet eens een kleine portemonnee wil trekken, is die waardering dus ver te zoeken. En als zij mijn optredens het betalen niet waard vinden, hoe gaan ze mijn optredens dan ‘verkopen’ op de televisie?

Van mij wordt meer verwacht. Dat gevoel heb ik altijd gehad. Eigenlijk al sinds ik klein was. Maar waar komt dat gevoel vandaan? Zover ik mij kan herinneren heb ik nooit van mijn ouders gehoord dat ik harder mijn best moet doen omdat ze dat van mij verwachten. Wel dat ik harder mijn best moet doen dan vrienden en leeftijdgenoten hier in Nederland, maar dat had een andere reden. Waarom heb ik het mijzelf dat aangeleerd dat er meer van mij verwacht wordt? Ik merk het regelmatig aan mijzelf bij optredens. Ik sta lekker te zingen voor mijn gevoel en ik zie dan mensen naar mij kijken en met elkaar praten. Vinden ze het niet goed? Denk ik dan direct. Hadden ze er meer van verwacht? Ben ik dan te duur voor wat ik breng? Geen goede gedachtes als je staat op te treden en ik probeer ze ook snel weer uit te schakelen en mij weer op de muziek te concentreren. Het rare is dat ik het juist niet heb als ik kantoorwerk doe. Ik weet dat ik daar heel goed in ben. Ook uit ervaring weet ik dat…als je voor 6 maanden of zo aangenomen wordt maar uiteindelijk een jaar of langer mag blijven weet je dat je het goed doet. Maar zoals ik al zei dat weet ik ook gewoon, ook als ik niet langer kan blijven. Die zelfvertrouwen heb ik. Waarom heb ik dat dan niet in de muziek. Ik ben goed, anders kon ik dit niet al bijna 8 jaar professioneel doen. Waarom heb ik dan niet hetzelfde zelfvertrouwen als tijdens kantoorwerk. Eigenlijk is het helemaal niet dat anderen meer van mij verwachten, nee ik verwacht meer van mezelf. En het is al een grote stap dat ik mij dat, op deze zondag precies een jaar na mijn eerste eigen concert, besef en daar wat mee kan doen.

Deze week werd er een optreden afgezegd. Eerder was men akkoord gegaan met mijn prijsopgave, maar 2 weken later vond men het toch teveel (ik zeg expres niet te duur) voor het zingen van 3 liedjes. Er was nog geen overeenkomst want de benodigde overige informatie was nog niet door opdrachtgever gegeven.
Waarom zeg ik niet te duur? Omdat het er om gaat dat men een optreden van mij dus eigenlijk niet zoveel waard vindt. Natuurlijk vind ik het jammer dat het optreden niet doorgaat, echter heb ik wel nog even uitgelegd wat de 3 liedjes die zij zien precies inhoudt. Het ging om twee uren aanwezigheid tijdens een mooie maar dan nog zakelijke dienstverlening, met apparatuur dus ook tijd voor op en afbouw, btw want ik ben een eenmanszaak, reistijd van totaal een uur en kilometervergoeding en voorbereidingstijd. Al met al ben ik dus veel meer tijd kwijt dan het zingen van de 3 liedjes. En dan heb ik het nog niet over al mijn kosten die betaald moeten worden van de opbrengst van het zingen van die 3 liedjes.

Tegen een betaalbare prijs… Onlangs zag ik dat weer in een oproep staan. Ik ben een beetje allergisch voor het woord betaalbaar. Want wat bedoelt de vraagsteller dan precies? Goedkoop of voor haar/zijn portemonnee betaalbaar? En wat is dan dat portemonnee bedrag precies? Kortom een niks zeggend woord…betaalbaar. Maar nu probeer ik eigenlijk om te denken. Ik ben betaalbaar…alle leveranciers van producten of diensten zijn betaalbaar. Iemand zei dat goed op Facebook in een groep: Als we onbetaalbaar zouden zijn, zou ons product of dienst onverkoopbaar zijn. En hoe ik het ook wil wenden of keren ik verkoop mijzelf als zangeres. Ik kan nu technisch gaan uitleggen waar mijn betaalbaarheid op gebaseerd is zoals reistijd, belastingen, studie, verzorging stem etc, maar dat doet er ff niet toe. De klant bepaalt zelf of hij mijn dienst aantrekkelijk vindt of niet. Net als een appel. Je staat voor de kraam en bekijkt de appels die er liggen. Zien ze er goed uit en zijn ze de prijs die er voor gevraagd wordt waard. Bij ja, koop je het product, bij nee doe je het niet, bij twijfel ga je bij de concurrent kijken en vergelijken. Dat laatste is lastiger als het een dienst als het mijne betreft, want ik ben uniek en mijn concullega’s ook. Dus dan wordt het appels met peren vergelijken en is de vraag waar de smaak naar uit gaat. Maar waar je ook voor kiest, de dienst is altijd betaalbaar. Tevreden klanten zijn u namelijk voor gegaan en andere klanten zullen ook volgen. Mijn vraag aan de klant is dus: Vindt u mij betaalbaar?

Is dat gras eigenlijk echt zo groen aan die andere kant? Of doen we allemaal alsof? En is dat wel zo belangrijk? Ik denk dat de wereld mooier zou zijn als we ons allemaal met ons eigen gras bezig zouden houden. En zouden zorgen dat ons gras groen is en blijft.  Wat voor jou groen is, kan voor de ander wel een andere kleur zijn. Je weet niet waar die ander vandaan komt en wat diegene allemaal heeft moeten doorstaan om te zijn waar hij/zij nu is. Ik vind bijvoorbeeld dat ik goed op weg ben qua zangcarrière. Iemand kijkt misschien naar mijn carrière en denkt dat ik nog niks bereikt heb omdat ik er niet geheel van kan leven of omdat ik niet bekend ben van tv. Een ander kan weer denken dat ik er al ben omdat ik er wel gedeeltelijk van kan leven. Ik doe het ook hoor, ook al probeer ik het minder te doen. Dan zie ik dan collega’s zoveel boekingen hebben per week, soms een paar op een dag. Of dat ze “leuke” optredens hebben in binnenland of buitenland. Maar wellicht willen zij liever ander soort optredens doen. Ik ben degene die bepaalt waar ik sta in mijn carrière. Niemand anders kan dat voor mij beslissen. En niemand kan ook bepalen of ik mijn einddoel al behaald heb. Ik ben namelijk de enige die weet wat dat einddoel is. Die heb ik overigens ook niet, een einddoel bedoel ik. Elk jaar heb ik weer een ander doel waar ik mij op wil richten. Ik denk dus echt dat de wereld mooier zou zijn als we niet voor anderen gaan bepalen of hun gras groen is of niet.
Ik zorg voor mijn eigen groene gras. Jij ook?

 

Mijn stem, en daardoor mijn lijf, is mijn instrument. Daardoor moet alles kloppen wil mijn instrument perfect functioneren. Van de 60 optredens die ik op dit moment per jaar doe als zangeres denk ik dat er maar 5 zijn waar alles klopt. Daar bedoel ik mee: geen verkoudheid, kriebel in de keel, opgeblazen gevoel, maagzuur, heesheid, irritatie aan de luchtweg, ongesteldheid, iets gegeten dat niet goed valt, lekker in je vel zitten etc Dit zijn allemaal dingen die mijn stem of het lekker zingen beïnvloeden. En dan heb ik het nog niet eens over de locaties (droge lucht, buiten in de kou, te warme ruimte, tocht, teveel akoestiek, te weinig akoestiek etc) Maar ondanks die zaken zorg ik er voor dat de klant er niks of zo min mogelijk van merkt. Dat betekent soms andere liedjes zingen die prettiger zingen of liedjes tijdelijk verlagen of verhogen zodat ze prettiger zingen. Of minder dansen tijdens het zingen. Meer echo op de microfoon. Oplossingen zoeken dus, want de klant betaalt mij als professional om hun feest, receptie, ceremonie met muziek te verblijden en te zorgen voor een positief onvergetelijke middag/avond. En iedere keer als dat weer lukt ondanks de omstandigheden, geeft mij dat weer een boost en weet ik dat ik goed bezig ben.

In deze laatste blog van 2016 kijk ik terug naar een muzikaal mooi jaar. Een jaar die begon in januari 😉 met optredens in de Efteling en in een zorgcentrum. In februari, om precies te zijn 22 februari,  heb ik de grote sprong genomen naar het spannende wat aanstaande 18 februari gaat gebeuren. Mijn eigen concert. En ik had ook een heel leuk optreden in Moerkapelle in februari. In maart had ik een paar leuke optredens waaronder een 50e huwelijksjubileum in Akersloot en een optreden tijdens ladiesnight in de bioscoop in Goes. In april had ik een aantal leuke optredens in de buurt. En april is ook de maand dat mijn crowdfunding startte op Voordekunst voor mijn concert. Spannende maanden volgden, want zou ik het halen of niet. Zowel in mei als juni mooie optredens mogen verzorgen waaronder optreden naast Jan en Annie (BZN) in Nuenen en natuurlijk, elk jaar weer eer, tijdens de Delta Ride for the Roses The Rose zingen. En ja crowdfunding geslaagd. Concert in voorgenomen vorm was een go! In juli mocht ik voor ‘familie’ optreden in Hoogerheide en onder andere een swingend optreden met DJ verzorgen tijdens een feest in Berkel en Rodenrijs. In augustus stond ik zoals elk jaar sinds 2014 weer in Leidschendam voor een feest op een tennispark aldaar. In september mocht ik 6 jaar na hun huwelijksfeest weer voor hetzelfde paar in Wychen optreden. In oktober stond ik onder andere in Landgraaf voor een Discoclassicparty. En mocht ik een masterclass volgen bij Berget Lewis. In november mocht ik eindelijk (was al in december vorig jaar ongeveer geboekt :-))in Wissenkerke optreden en weer naar de Efteling.

En nu zitten we in december. Behalve optreden in de Efteling, bij mijn ex-collega’s en gasten van Rabobank Oosterschelde, voor Stichting Gehandicapte Hulp, voor winkelcentrum Heinkenszand en met zangeres Albertina, kan ik nu al twee optredens met gospelgroep New Gospel Sensation XXL afstrepen bij de Toppers Kerstshows in Ahoy Rotterdam. Er volgen er nog 3 deze week.

2016 was dus een mooi succesvol muzikaal jaar. En ik ga voor een nog mooier muzikaler en succesvoller 2017. Er staan al wat buitenlandse optredens gepland, wellicht komt er nog 1 bij. Maar ook al een aantal mooie andere optredens. En ik heb nog een optreden bij Berget Lewis tegoed. Maar het belangrijkste op dit moment zakelijk/muzikaal gezien is 18 februari 2017 want dan sta ik met live band en gospelgroep een eigen concert te houden in mijn woonplaats Goes.

Fijne kerstdagen en tot volgend jaar.