Zangeres Patricia Foort
Nostalgie voor jong en ouder

Waarom noemt men op social media doorgaans alleen de leuke dingen of zaken die geslaagd zijn? Ik lees vaak vandaag een geslaagd project afgesloten of vandaag heel goed werk verricht. En dan komen daar heel veel likes en reacties op. Ik merk het ook. Alle optredens die ik tot nu toe heb gehad zijn geslaagd geweest en dat zet ik trots op Facebook. Tot er vorige week eentje kwam die minder geslaagd begon doordat het apparatuur dat men ingehuurd had niet deed wat men ervan verwachte. Daar baal ik dan natuurlijk flink van want ik moest mijn optreden 2 keer onderbreken daardoor. En de 2e keer duurde zo’n 10 minuten. Niet prettig voor mij en de organisatie baalt er dan ook flink van natuurlijk dat hun apparatuur niet werkt. Nu kan ik dan niks op social media erover zeggen, maar ik vond dat niet eerlijk. Als het goed gaat moet je het melden, maar ook als het minder gaat. Anders denkt iedereen dat je het altijd perfect voor elkaar hebt. Maar je merkt dan echt dat men niet weet hoe ze ermee om moeten gaan want ik heb dan veeel minder likes en reacties. Of…screent Facebook alle berichten zo zodat minder mensen het zien omdat het minder leuk nieuws is ook al was de rest van het optreden wel geslaagd? Geen idee, maar het viel mij op. Ik hoop natuurlijk dat ik voorlopig niet dat soort berichten hoef te plaatsen, maar mocht het weer gebeuren zal ik het weer doen. Nobody’s and nothing is perfect all the time. Dus als je een keer een k.. dag hebt, terwijl je altijd vrolijke optimistische berichten plaatst, plaats dat dan ook. We zijn mens. PS alsjeblieft dan niet van die berichten als pffff en dan alleen een boos of verdrietig gezichtje. Of alleen het woord Waarom of zoiets in de hoop dat mensen gaan vissen. Ik ben dan iemand die je negeert. Of je zegt wat er is of je zegt niks.

Gevoel

De postcodeloterij speelt op je gevoel. Je doet al jaren mee, maar durft niet op te zeggen. Je zou maar opzeggen, en precies een week later valt ie op jouw postcode. Je buren vieren feest, kopen een nieuwe auto en andere mooie nieuwe dingen en jij baalt want een week eerder en jij had ook gewonnen. Dat wil je niet, daar kun je niet mee leven. Dus blijf je meespelen. Eigenlijk is het “verkopen”van een optreden ook een beetje spelen op het gevoel. Maar dan meer op het positieve gevoel. Ik probeer uit te vinden wat men nodig heeft en of ik datgene kan leveren. Men boekt mij omdat men een leuke onvergetelijke doorgaans swingende avond wil hebben van een kwalitatief goede artiest die niet het onderste uit de kan vraagt (volgens mij tenminste, maar dat is aan een ieder om zelf bepalen of zij deze prijs wel of niet willen betalen) Voorheen wilde ik nog wel eens mijn prijs aanpassen aan de opdrachtgever, want ik wilde heeeel graag die opdracht binnen halen, maar nu weet ik dat ik dan net zo goed gratis kan komen optreden. Sindsdien krijg ik ook alleen de klanten die bij mij passen als klant. Klanten die waarderen wat ik breng voor de prijs die ik vraag. En ja, dan krijg ik niet altijd de opdracht, want er zijn genoeg anderen die het wel voor de prijs doen die de opdrachtgever wil betalen. Maar ik merk dat ik verder kom door soms nee te zeggen. Er komt dan meestal wel een andere ja.

Betere klus

Ik heb het hier al vaker over gehad. Maar ik hoorde het onlangs weer dus kom er nogmaals op terug. Ik ben een professionele zangeres dus ik moet van de gages die ik vraag/krijg alles betalen. Van eten, verzekeringen, belastingen tot sparen voor later. Dus ja ik ga dan natuurlijk graag altijd voor goed betaalde opdrachten. Maar ook voor leuke bij mij passende opdrachten. Als ik eenmaal een klus heb aangenomen en het mondeling(vooral bij vaste klanten) of schriftelijk is vastgelegd, staat ie in mijn agenda, kan de opdrachtgever op mijn aanwezigheid rekenen en ga ik zorgen voor een top optreden. Ik heb wel eens aanbiedingen van anderen gehad voor dezelfde dag die dan ook gaan overbieden. Dat is aan de ene kant natuurlijk leuk want die klant wil mij graag hebben, maar het gaat bij mij niet werken. Mijn woord is mijn woord. En als de eerste opdracht mij niet genoeg oplevert had ik die opdracht sowieso niet moeten aannemen. Niet iedereen denkt zo weet ik. Maar dan wordt het it’s all about the money. Zingen en optreden zijn mijn passie, mijn werk, mijn broodwinning, maar het moet ook gewoon voor alle partijen leuk zijn. Afspraak is afspraak.

Ruth Jacott zei het onlangs nog bij Tijd voor Max. En ik heb het er ook al eens over gehad in een blog. Zonder gezonde spanning kan ik niet optreden. Maar wat is dat gevoel dan precies? Voor mij voelt het als…een verwachtingsvol gevoel. Valt de muziek die ik wil gaan zingen in de smaak, houdt mijn stem het (Oeh ik voel een verkoudheid op komen..precies nu..dus extra spanning), hopelijk haal ik de tonen vandaag (tijdens de ongesteldheid is mijn stem lager en wat heser..hier houd ik wel zoveel mogelijk rekening mee, maar toch), vinden ze mij leuk/goed, heb ik de juiste kleding aan, doet mijn apparatuur het goed, is mijn stem niet te hard/zacht etc etc En dat is als ik al op plaats van bestemming ben. Maar op de weg ernaar toe..kan ik dadelijk makkelijk parkeren, is er geen file, klopt mijn navigatiesysteem. Veel dingen die van invloed kunnen zijn op mijn stem. Maar als ik eenmaal mijn eerste of tweede lied heb gezongen valt alle spanning eraf en dan komt voor mij het genieten.

Microfoon

Elke zanger of zangeres heeft denk ik een favoriet merk microfoon waar hij of zij het liefste door zingt. En dan heb je ook nog draadloze en draadgebonden opties. Ik zing het liefst met een draadgebonden omdat ik het geluid ervan prettiger vind. Toen ik solo begon zong ik standaard over een sennheiser ew100. En als draadgebonden microfoon gebruikte ik een Shure SM58. De sennheiser had ik goedkoop kunnen aanschaffen, dus ik was er zeer blij mee. Tot ik een keer over een Shure draadloos Beta58 ging zingen. Die paste veel beter bij mijn stem. Het geluid was veel warmer en ik hoor meer eigen geluid terug (feedback) tijdens het zingen, dat vind ik veel prettiger zingen. Helaas is hij voor mij nu nog “te duur” om aan te schaffen en daarnaast is voor mijzelf een draadgebonden microfoon ook wel voldoende. Maar als het geluid elders geregeld wordt, probeer ik altijd een Shure microfoon te regelen.

Echo

Er is niks vervelender dan dat je jezelf niet hoort als je zingt vind ik. Je hoort dan niet of je echt goed zit qua toon en je krijgt de neiging om je stem te verheffen zodat je jezelf wellicht toch hoort. Dit met alle gevolgen van dien. Het geluid moet dus goed geregeld zijn. Een echo op je stem qua geluid helpt bij het zingen. Het maakt het geluid voor jezelf warmer dus prettiger. Maar voor mij moet er ook weer niet teveel echo op. Bij anderen juist weer wel. Dat is keuze en wat je als zanger/zangeres prettiger vindt. Ik heb het wel eens gehad dat de echo veel te veel was. Dan kan ik mezelf niet meer goed horen en mijn toon dus ook niet. Helemaal niet prettig om op die manier te zingen. Het is niet fijn om te doen, maar dan geef ik echt door de microfoon aan dat er veel minder echo op mag. Er komt dus nog best wel wat erbij kijken voor een zanger/zangeres. Ja wij hoeven doorgaans niet veel apparatuur mee te sjouwen, ons apparaat hebben we altijd bij ons, maar alles erom heen hebben we geen invloed op.