Zangeres Patricia Foort
Nostalgie voor jong en ouder

Eerlijkheid duurt het langst. Althans dat geldt zeker voor mij. Zowel in het dagelijks leven als in mijn werk als zangeres. Ik kan helaas nog niet fulltime van mijn inkomsten van de muziek leven, dus werk ik er zo mogelijk, op een kantoor, bij via uitzendbureau’s. Ik wil meer betaalde optredens per maand, daar ben ik open en eerlijk in. Dus als mensen zeggen dat ik lekker veel bezig ben, zeg ik ja, maar mag altijd meer.
Op mijn kantoorwerk gebeurde het nog wel eens dat er in mijn gezicht aardig wordt gedaan, maar dat er achter mijn rug om bij een leidinggevende geklaagd wordt. Dat raakt mij..niet dat er geklaagd wordt, maar wel dat het niet in mijn gezicht gezegd wordt. In mijn werk als zangeres werk ik met diverse leveranciers samen. Sommige kunnen zichzelf heel goed verkopen. Als ze dat waar kunnen maken, is dat natuurlijk top. Zo niet, zeg dat dan eerlijk. Als ik er tijdens een optreden achter kom, heb je je eerste indruk bij mij verpest. En je krijgt maar 1 kans voor een goede eerste druk, toch? Bij mij is what you see is what you get…;-) van de korte zwarte grijzende haren tot mijn voeten. En what I say is what you get (and more than that) Ik ben wel een kat uit de boom kijker. Dat komt waarschijnlijk door mijn bescheidenheid en verlegenheid, maar ik ben altijd eerlijk. Dat verwacht ik dus ook van anderen.

Onrecht

Ik kan niet tegen onrecht. Dat heb ik altijd gehad. Natuurlijk heb ik dan eigenlijk het verkeerde vak gekozen. In de muziekwereld is bijna niks rechtmatig. Je kunt hartstikke ‘goed’ zijn en hard werken. Maar dat betekent in deze business niet dat je daardoor veel meer werk krijgt. Andersom kun je Hollands Got Talent of zoiets winnen, dat betekent weer niet dat je dan heel goed bent. Dat is best frustrerend voor mij. Toen ik nog vol voor een kantoor carrière ging, hoefde ik ergens eigenlijk alleen voor te gaan. Ik had een doel en dat doel ging ik halen. Ook dat zat er al vroeg in. Toen ik 9 was kwamen we uit Suriname terug naar Nederland. Dat was in november. Ik had in Suriname de 3e klas (nu groep 5) gehaald, maar hier wilden ze me weer in de 3e klas zetten. No way, dacht ik. Dus ik heb ze even laten zien dat ik te goed was voor de 3e. Na een week zat ik in de vierde. Die mentaliteit en doorzettingsvermogen heb ik nog steeds, maar in het vak waar ik voor gekozen heb duurt het soms langer voordat het zich uitbetaalt.

Moet je niet zingen?

Dat is een vraag die ik regelmatig hoor als ik ergens in Goes ga kijken bij een optreden of ander evenement waar iemand staat op te treden. In het begin vond ik dat raar. Er staat toch iemand? Nu zie ik het als een compliment. Men kent mij dus en weet wat ik kan brengen. Ik sta eigenlijk bijna nooit op een openbaar of groot evenement in Goes. Natuurlijk niet omdat ik dat niet wil, maar ik krijg de vraag niet. Of dat met mijn eerdere blog, passend plaatje, te maken heeft of dat de organisatie van dat soort evenementen juist niet aan mij denkt…geen idee. Ik zing wel al een aantal jaren het lied The Rose tijdens de Delta Ride for the Roses, dat is een heel mooi doel om aan mee te mogen werken. Maar ik heb dus eerder openbare optredens buiten Zeeland dan binnen Zeeland. :-)Nu krijgt iedereen volgend jaar op 18 februari wel de kans om mij live in concert te zien. Ik geef dan mijn eigen concert in theater de Mythe. Maar dat is met kaartverkoop. Het voordeel is wel dat, als ik een openbaar optreden heb, er veel mensen op af komen die mij kennen omdat ze mij dus bijna nooit openbaar zien optreden. Elk nadeel…. Houdt mijn facebookpagina www.facebook.com/zangerespatriciafoort in de gaten voor alle (openbare) evenementen.

In verschillende advertenties van leveranciers zie ik wel eens het woord betaalbaar staan. Ik heb het in het verleden ook gebruikt. Maar wat is betaalbaar en vanuit wiens zichtpunt? Ik kan iets betaalbaar vinden, maar als degene die het moet kopen of huren het niet betaalbaar vind, klopt het woord niet..voor hun. Stel dat ik mijn cd verkoop voor 10 euro en ik zeg erbij als reclame uiting betaalbaar, maar mijn klant heeft maar 5 euro te besteden (of wil maar 5 euro besteden…) dan is mijn cd voor de klant niet betaalbaar. Andersom kan het zo zijn dat ik vind dat een dienst van mij betaalbaar is, maar een klant heeft een veel hoger bedrag in gedachten, en vertrouwt daarom mijn kwaliteit niet. Ik gebruik het woord dus niet meer. Maar ja…hoe moet ik dan wel laten zien dat men waar krijgt voor zijn geld of ‘geen cent teveel hoor’ betaalt. Ik probeer meer mijn kwaliteiten te tonen en te laten zien wie ik ben en wat ik breng. In de hoop dat het niet meer uit maakt wat ik kost. Dat men gaat inzien dat je mij hoe dan ook moet boeken 🙂.

 

Concurrenten

In het verleden ben ik veel meer bezig geweest met mijn concurrenten..ik vind dat een vreselijk woord, dus zeg concullega’s. Waar zijn hun mee bezig, wat voor apparatuur gebruiken zij, hoeveel is hun gage, hoeveel optredens hebben zij etc. Nu ga ik van mijn eigen kracht uit. Geeft mij een veel rustiger gevoel. ;-)Natuurlijk wil ik meer optredens dan zij of nog beter op betere/leukere locaties dan zij. Maar ik zie soms reclameteksten op tv dat concurrenten bij naam genoemd worden in de negatieve zin en dat het bedrijf dat de reclame maakt daarom dus beter zou zijn of het anders doet. Bij sommige leveranciers zie ik ook termen als ‘onze concurrenten kijken het bij ons af’. Ik word daar kriekelig van. Voor mij zijn dat juist redenen om niet met zo’n bedrijf in zee te gaan. Ja, ik heb veel concullega’s. Maar iedereen is uniek en heeft iets wat de ander niet heeft. Het komt dus neer op smaak, beschikbaarheid en waarde.

 

Gunnen

En men moet het je gunnen. Ik denk dat dat onderschat wordt. Ik zie het ook bij programma’s als The Voice of Hollands Got Talent. Als je dus wel door die voorselecties heen komt en op tv staat, begint het pas. Het is natuurlijk appels met peren vergelijken dan. De een zingt een voor een bepaalde kijker schitterend nummer, de ander juist niet. Als een lied een kijker al niet raakt wordt het lastig voor de gemiddelde kijker om te horen of diegene het lied goed zingt. Maar als je het voor mekaar kan krijgen dat het bijna niet meer uitmaakt wat en hoe je iets zingt omdat men het je gunt, dan kun je heel ver komen in het programma. Daarna is natuurlijk weer een ander verhaal, want dan moet men voor je gaan betalen. En dan moet je het ook waard zijn. Maar een klant moet het mij dus ook gunnen dat ik bij diegene mag komen optreden of meerdere optredens mag komen verzorgen. En als ik dan ook nog goed werk aflever, heb ik een vaste klant die mij ook ‘verkoopt’ bij andere potentiële klanten. En dat is toch de beste reclame die ik kan krijgen.

 

Geen cent teveel hoor

Geen cent teveel hoor

Toen ik begon als solozangeres vond ik dat ik alles moest kunnen zingen en op alle optredens moest optreden. Of ik mij er nou wel of niet gemakkelijk bij voelde. Dus als men mij had gevraagd om liedjes van bijvoorbeeld Jan Smit of Frans Bauer te zingen, had ik dat gedaan. Ik moest toch alles wat mij geld opleverde doen? Straks word ik niet meer gevraagd😳. Die onzekerheid dus weer. En ik stond ook wel eens in een kroeg te zingen. Terwijl men daar doorgaans ook “polonaise” muziek verwacht. Nu 10 jaar later weet ik wat bij mij past en wat ik wil. Ik heb dus alleen liedjes in mijn repertoire die ik mooi vind, waarvan ik vind dat ik ze mooi zing en die bij mij passen.

 

Feest, receptie of ceremonie

De gelegenheden waar ik het meest voor gevraagd word zijn privé feesten, recepties en huwelijksceremonies. Zo af en toe zit er ook een optreden tijdens of op een (zaken)borrel, bbq, Tennispark, seniorenwoning, restaurant of camping tussen, maar meestal dus privé gelegenheden. Ook daarin heb ik de laatste jaren gemerkt wat mijn voorkeur heeft. Ik vind het heerlijk om mensen te kunnen laten dansen en echt laten genieten van mijn muziek. Dus als ik een optreden krijg voor eerst rustige muziek en dan knallen kijk ik er al ver van te voren naar uit. Een combinatie receptie en feest bijvoorbeeld. Maar direct een feestje bouwen, ja dat is ook echt mijn ding. En dan zeker als het voor mijn hoofd doelgroep 40 tot 75 jarigen is. Die willen echt lekker een avond te dansen en genieten van mijn muziek. Mijn manier van optreden en ikzelf past goed hierbij, dus dat is mijn specialiteit geworden. Kijken hoe ik hen nog meer kan vermaken.

 

Huwelijksceremonies?

En huwelijksceremonies dan? Ik wil dit speciaal houden, dus heb ik sowieso een limiet per jaar in het aantal optredens die ik doe tijdens een huwelijksceremonie. En daarnaast merk ik ook dat andere collega’s zich meer gespecialiseerd hebben in het zingen tijdens ceremonies. Nu is natuurlijk elke stem en zanger/zangeres uniek. Je kunt mij niet vergelijken met iemand anders. Elke ervaren zanger/zangeres zal zorgen voor mooie live muziek. De een komt met orkestband, de ander met gitaar of piano. Soms solo, soms in duo. Het bruidspaar kiest hopelijk naar smaak uit wie het beste bij hen past. Of wat ik ook vaak zie in de diverse bruidsgroepen, combi prijs en smaak. Waarbij ik natuurlijk hoop dat smaak de hogerehand heeft, daar je maar 1 maal trouwt en het echt jouw dag moet worden.

 

Uitvaartdienst

2 jaar geleden mocht ik voor het eerst tijdens een uitvaartdienst zingen. Wat een eer! Een hele andere gelegenheid, maar oh zo mooi om te doen. Ik mag elk jaar in Goes het lied The Rose zingen tijdens de start van The Delta Ride For the Roses. Dan zie ik ook wat mooie muziek kan doen. Hetzelfde gevoel heb ik tijdens zo’n dienst. Mensen zijn verdrietig, moeten afscheid nemen van een geliefde. En ik krijg daar natuurlijk ook wel eens een brokje in mijn keel van. Maar mensen zijn mij ook zo dankbaar dat ik met mijn stem en de door hun uitgekozen liederen (meestal zelf nog uitgekozen door de overledene) de dienst nog mooier kan maken. En hen kan helpen om hun geliefde de laatste eer te bewijzen.

Dankbaar werk. Daarom ben ik professioneel zangeres.

Ik treed in heel Nederland en daarbuiten op. Dat vind ik ook heerlijk overigens. Zeker als ik een hotel moet pakken omdat de afstand te groot is of omdat het te laat is om terug te rijden. Dan voelt het alsof ik een grote ster ben die op tournee is :-). Ik woon in Goes in Zeeland. Helemaal uit Zeeland is een opmerking die vaak gemaakt wordt als ik dat zeg. Zelfs al is het optreden in Rotterdam of Breda. Dat is slechts een uur rijden, maar Zeeland klinkt ver weg voor velen. Ik vind dat altijd wel grappig om te horen. En ik zie dan nog meer respect op de gezichten van gasten. Vanuit Groningen..ja, dan ligt Zeeland ver weg. En dan pak ik ook graag een hotel.

Nee, waar kom je oorspronkelijk vandaan.

De andere vraag die ik regelmatig krijg. Waarom, weet ik eigenlijk niet. Ik praat gewoon Nederlands. Ik zing natuurlijk wel voornamelijk in het Engels, maar tussendoor praat ik in het Nederlands. En toch gaan mensen ineens Engels tegen mij praten na afloop of in mijn pauzes. En dan praat ik Nederlands terug, maar pas laat schakelen ze over op het Nederlands. Zo laat, dat ik dan ga twijfelen of zij niet Engels zijn haha. Maar waar kom ik oorspronkelijk vandaan? Ik ben geboren en getogen in het mooie Dordrecht. Mijn ouders komen uit het mooie Suriname, maar dat hoorde bij Nederland in die tijd. Dus eigenlijk zou ik moeten zeggen uit Nederland, maar als ik Suriname zeg is het plaatje voor de vragensteller compleet 🙂

Weinig Nederlands

In mijn repertoire zitten weinig Nederlandstalige liedjes. En al helemaal geen Surinaamse liedjes. Ik heb Kleine wasjes en Zullen we maar weer er even in gehad, maar die passen totaal niet bij mij qua genre muziek die ik lekker vind om te zingen. (Ik kan er wel lekker op dansen overigens) En ik zing graag alleen maar liedjes die mijzelf ook raken of wat ik lekkere nummers vind. Hmmm nee..ook dat gaat niet helemaal op. Knock on Wood, Enough is Enough en Hot Stuff vind ik lekkere nummers om mee te zingen op de radio, maar als ik ze zelf moet zingen doen ze mij niks. Ze zitten dan ook niet in mijn repertoire. Behalve de meeste, vooral polonaise vragende Nederlandstalige liedjes, zijn er ook een paar Engelse nummers die ik nooit zal zingen. Een daarvan is een nummer die vaak gevraagd wordt. Ik zet het dan wel op in mijn pauze…Paradise by the dashboard light.

Wat is jouw favoriete lied. Of welke genre zing jij nou het liefste. 2 veelgestelde vragen aan mij. En twee vragen die ik heel lastig vind om te antwoorden. Alle liedjes die ik zing, zing ik uit mijn hart, anders zing ik ze niet. Dat is het voordeel van solozangeres zijn. Ik bepaal zelf welke liedjes ik in mijn repertoire opneem en welke niet. Tijdens huwelijksceremonies zing ik natuurlijk nog wel eens nummers die niet in mijn repertoire staan, maar deze moeten wel bij mijn stem en genre passen. Als ik een nummer echt niks vind en er niks mee kan, zing ik het niet. Want dan kan ik het niet overbrengen zoals ik dat zou moeten. Het is dan aan het bruidspaar of ze dan nog wel willen dat ik kom zingen of dat ze voor een ander lied kiezen. Ik heb een groot repertoire, op dit moment zo’n 415 liedjes, maar ik ben geen dj die alles draait en alles kan draaien. Daarnaast ben ik afhankelijk van mijn lichaam en stem. Ik kan wel als antwoord geven dat mijn favoriete genre soul is. Maar dat is ook een grijs gebied. Mijn favoriete zangeressen zijn Nina Simone, Aretha Franklin, Whitney Houston en recenter Adele. Ik zing graag muziek van deze dames, maar ook van Stevie Wonder en Tina Turner. Disco vind ik ook lekker om te brengen, maar de 2 verschillende Ave Maria’s vind ik ook mooi om te zingen. Kortom….

Uit mijn hoofd

Dat is ook een veelgestelde vraag. Of ik al die liedjes uit mijn hoofd zing. I wish… Ik ken heel veel liedjes wel uit mijn hoofd, maar ik ben onzeker, daar heb je dat woord weer, of ik ze op het moment van optreden nog wel ken, dus ik heb helaas altijd de teksten op een Ipad voor me staan. Daarnaast ben ik ook verlegen, dus ik kan soms dan gewoon naar de tekst kijken terwijl ik de tekst wel ken. Dit zodat ik dan soms niet naar mijn publiek hoef te kijken. Gelukkig heb ik daar de laatste jaren minder last van dan vroeger.

Covers

Ik heb een paar eigen nummers en die zing ik wel eens als ze gevraagd worden, maar ik ben een echte liefhebber van covers. Er zijn zoveel mooie nummers geschreven, die ook heerlijk zijn om te zingen. Ik probeer eigenlijk niet al teveel te luisteren naar het origineel, zodat ik er nog een beetje een eigen draai aan kan geven. Natuurlijk zou ik graag een grote hit scoren met een eigen lied. Ik kijk dan ook met veel bewondering naar artiesten als de Ladies of Soul en Ruth Jacott. Die hebben een hit of meerdere gescoord en kunnen daardoor lekker veel optreden in binnenland en buitenland. Geen idee of dat het ultieme doel is van iedere zanger of zangeres, maar het is in elk geval wel de mijne. Lekker veel optreden en daarmee mijn brood verdienen. Maar ik zal ook altijd covers blijven zingen…denk ik.

Helaas komt het nog wel eens voor dat ik dubbele boekingen heb of niet kan in verband met vakantie. Ik werk samen met diverse collega’s, ik zie niemand als concurrent. Zangeres Saskia Dian, zanger/saxofonist/toetsenist Philip Stobbelaar of zanger/toetsenist Peter Heyt bijvoorbeeld. Ik check dan of een van hen kan en stel ze dan voor aan de opdrachtgever. En zij doen dat ook. Je komt in deze wereld niet ver zonder samen te werken. En waarom zou je dat ook niet doen? Bang om in de toekomst opdrachten te verliezen? Jaloezie? Dat werkt volgens mij niet. En als de opdrachtgever in de toekomst wel voor mijn collega kiest in plaats van voor mij, dan heb ik de opdrachtgever toch goed geholpen?

Het gaat verder

Maar het samenwerken gaat verder dan muzikanten onder elkaar. Vooral onder beroeps dienstverleners in de bruiloftsbranche. In 2014 mocht ik op Texel optreden tijdens een huwelijksceremonie(en nog een optreden kunnen regelen in het hotel waar ik sliep). Dit optreden had ik dankzij trouwambtenaar Andrea Schipper. Dit jaar heb ik in september een optreden tijdens een huwelijksceremonie van een Duits bruidspaar dankzij trouwambtenaar Jacomien Valk. En ook door fotografen, weddingplanners, uitvaartondernemers en andere trouwambtenaren word ik regelmatig voorgesteld bij opdrachtgevers. En andersom ook. Natuurlijk krijg ik niet altijd de opdracht, maar het geeft een heerlijk gevoel als je een klant en leverancier aan elkaar kunt koppelen.

Waarom solo

Ik ben altijd zoekende geweest naar een gitarist of toetsenist om een duo mee te vormen. Maar de combinatie is lastig te vinden. Diegene moet ruimte hebben in zijn agenda om optredens te verzorgen en er moet een klik zijn. Samen met een van mijn beste vriendinnen heb ik ook kort een duo gevormd, maar we werden niet geboekt. Per dit jaar ga ik wel zoveel mogelijk met geluidsman van Famous AVL op pad. Ik vind namelijk dat het zelf verzorgen van mijn geluid, ten koste gaat van de kwaliteit die ik wil leveren tijdens mijn optredens. Ik kan mij nu veel beter concentreren op het overbrengen van wat ik zing. Daarnaast zijn zij ook een drive-in show en werk ik ook regelmatig samen met andere dj’s tijdens optredens. En ik ben ook nog altijd met mijn voormalige coverband Lady Marmelade te boeken. Of met gospelgroeps the Soul of Gospel en the Gospel Queens. Dus niet helemaal solo.

Toen ik klaar was met de MEAO had ik geen idee wat ik wilde gaan doen. Zou ik Engels gaan studeren of werd het rechten? Ik wilde met zanglessen beginnen, voor de ontwikkeling van mijn stem. Tijdens de tweede les kwam mijn moeder op verzoek van de leraar mee. Of wij wel eens aan het conservatorium hadden gedacht. Eh nee. Of ik daar over na wilde denken. Zingen vond en vind ik heerlijk dus waarom niet een poging wagen. Nooit met de gedachte dat ik echt zangeres zou worden. Ik heb eerst een vooropleiding gedaan, want van solfège(muziek theorie) en zo had ik geen kaas gegeten. Ik ben in Rotterdam en Hilversum tijdens een open dag gaan kijken. Rotterdam omdat het dichtbij mijn woonplaats Dordrecht was en Hilversum omdat dat de beste was had ik gehoord. Tot mijn grote verbazing ben ik bij allebei direct aangenomen voor het 1e jaar(er was ook een vooropleiding) Hilversum voelde beter, dus ondanks de afstand heb ik daarvoor gekozen. In 1998 ben ik als zangeres/zangdocente afgestudeerd van het conservatorium. Een HBO diploma op zak die zei dat mijn vakgebied zangeres is.

Zangeres

En toen was ik dus zangeres. Als je een diploma haalt als accountant of advocaat, ga je daarna vacatures zoeken in jouw vakgebied. Daar solliciteer je dan op en hoopt aangenomen te worden dankzij je papieren. Als zangeres is dat niet zo. Die vacatures staan niet in de krant of nu op internet. Zou wel gaaf zijn overigens. Mijn ideale vacature zou dan zijn: Zangeres gezocht voor zeker 12 optredens per maand. Maximale duur per optreden 60 minuten. Gage in overleg. Optredens ook in het buitenland. 😉Mocht je dit soort vacatures zien of hebben, bel me.

Voor de klussen die ik doorgaans krijg maakt het meestal niet uit of ik wel of geen diploma heb. Ruth Jacott heeft op hetzelfde conservatorium gezeten maar werd succesvol en is met de opleiding gestopt. Ik heb haar wel eens gevraagd of ze er geen spijt van had. Zij zou iedereen aanraden om wel de opleiding te doen, maar voor haar was het niet meer te combineren. Desree (2 brothers on the fourth floor) is in hetzelfde jaar als ik afgestudeerd. Maar zij vond het ook lastig om te combineren. Ze heeft veel lessen gemist. Deze dames hadden al succes als zangeres zonder diploma. Het diploma zorgt er niet voor dat ik veel opdrachten binnen haal. Maar ik ben er wel trots op en het bevestigd mijn talent en beroep als zangeres.

Talent of ervaring

Zowel ervaring als talent zijn belangrijk vind ik. En voor sommige opdrachtgevers is je prijs het belangrijkst, maar omdat gratis altijd goedkoper is, ben ik gestopt met het proberen te concurreren met prijs. Dat ik kon zingen was al vroeg duidelijk, maar als verlegen meisje is aandacht krijgen best eng. Toen ik mijn diploma had, had ik te weinig ervaring om vol overgave voor publiek te zingen vond ik. En ik wilde zekerheid kwa inkomsten, dus ik ben een baan gaan zoeken richting mijn MEAO diploma. Lang verhaal kort, na vele verschillende banen, veel meer ervaring en zelfvertrouwen, heb ik mede door een persoonlijk voorval toch mijn hart(passie) gevolgd. Ik ben in 2010 zangeres geworden.