Zangeres Patricia Foort
Nostalgie voor jong en ouder

In deze laatste blog van 2016 kijk ik terug naar een muzikaal mooi jaar. Een jaar die begon in januari ­čśë met optredens in de Efteling en in een zorgcentrum. In februari, om precies te zijn 22 februari, ┬áheb ik de grote sprong genomen naar het spannende wat aanstaande 18 februari gaat gebeuren. Mijn eigen concert. En ik had ook een heel leuk optreden in Moerkapelle in februari. In maart had ik een paar leuke optredens waaronder een 50e huwelijksjubileum in Akersloot en een optreden tijdens ladiesnight in de bioscoop in Goes. In april had ik een aantal leuke optredens in de buurt. En april is ook de maand dat mijn crowdfunding startte op Voordekunst voor mijn concert. Spannende maanden volgden, want zou ik het halen of niet. Zowel in mei als juni mooie optredens mogen verzorgen waaronder optreden naast Jan en Annie (BZN) in Nuenen en natuurlijk, elk jaar weer eer, tijdens de Delta Ride for the Roses The Rose zingen. En ja crowdfunding geslaagd. Concert in voorgenomen vorm was een go! In juli mocht ik voor ‘familie’ optreden in Hoogerheide en onder andere een swingend optreden met DJ verzorgen tijdens een feest in Berkel en Rodenrijs. In augustus stond ik zoals elk jaar sinds 2014 weer in Leidschendam voor een feest op een tennispark aldaar. In september mocht ik 6 jaar na hun huwelijksfeest weer voor hetzelfde paar in Wychen optreden. In oktober stond ik onder andere in Landgraaf voor een Discoclassicparty. En mocht ik een masterclass volgen bij Berget Lewis. In november mocht ik eindelijk (was al in december vorig jaar ongeveer geboekt :-))in Wissenkerke optreden en weer naar de Efteling.

En nu zitten we in december. Behalve optreden in de Efteling, bij mijn ex-collega’s en gasten van Rabobank Oosterschelde, voor Stichting Gehandicapte Hulp, voor winkelcentrum Heinkenszand en met zangeres Albertina, kan ik nu al twee optredens met gospelgroep New Gospel Sensation XXL afstrepen bij de Toppers Kerstshows in Ahoy Rotterdam. Er volgen er nog 3 deze week.

2016 was dus een mooi succesvol muzikaal jaar. En ik ga voor een nog mooier muzikaler en succesvoller 2017. Er staan al wat buitenlandse optredens gepland, wellicht komt er nog 1 bij. Maar ook al een aantal mooie andere optredens. En ik heb nog een optreden bij Berget Lewis tegoed. Maar het belangrijkste op dit moment zakelijk/muzikaal gezien is 18 februari 2017 want dan sta ik met live band en gospelgroep een eigen concert te houden in mijn woonplaats Goes.

Fijne kerstdagen en tot volgend jaar.

Waarom noemt men op social media doorgaans alleen de leuke dingen of zaken die geslaagd zijn? Ik lees vaak vandaag een geslaagd project afgesloten of vandaag heel goed werk verricht. En dan komen daar heel veel likes en reacties op. Ik merk het ook. Alle optredens die ik tot nu toe heb gehad zijn geslaagd geweest en dat zet ik trots op Facebook. Tot er vorige week eentje kwam die minder geslaagd begon doordat het apparatuur dat men ingehuurd had niet deed wat men ervan verwachte. Daar baal ik dan natuurlijk flink van want ik moest mijn optreden 2 keer onderbreken daardoor. En de 2e keer duurde zo’n 10 minuten. Niet prettig voor mij en de organisatie baalt er dan ook flink van natuurlijk dat hun apparatuur niet werkt. Nu kan ik dan niks op social media erover zeggen, maar ik vond dat niet eerlijk. Als het goed gaat moet je het melden, maar ook als het minder gaat. Anders denkt iedereen dat je het altijd perfect voor elkaar hebt. Maar je merkt dan echt dat men niet weet hoe ze ermee om moeten gaan want ik heb dan veeel minder likes en reacties. Of…screent Facebook alle berichten zo zodat minder mensen het zien omdat het minder leuk nieuws is ook al was de rest van het optreden wel geslaagd? Geen idee, maar het viel mij op. Ik hoop natuurlijk dat ik voorlopig niet dat soort berichten hoef te plaatsen, maar mocht het weer gebeuren zal ik het weer doen. Nobody’s and nothing is perfect all the time. Dus als je een keer een k.. dag hebt, terwijl je altijd vrolijke optimistische berichten plaatst, plaats dat dan ook. We zijn mens. PS alsjeblieft dan niet van die berichten als pffff en dan alleen een boos of verdrietig gezichtje. Of alleen het woord Waarom of zoiets in de hoop dat mensen gaan vissen. Ik ben dan iemand die je negeert. Of je zegt wat er is of je zegt niks.

Gevoel

De postcodeloterij speelt op je gevoel. Je doet al jaren mee, maar durft niet op te zeggen. Je zou maar opzeggen, en precies een week later valt ie op jouw postcode. Je buren vieren feest, kopen een nieuwe auto en andere mooie nieuwe dingen en jij baalt want een week eerder en jij had ook gewonnen. Dat wil je niet, daar kun je niet mee leven. Dus blijf je meespelen. Eigenlijk is het “verkopen”van een optreden ook een beetje spelen op het gevoel. Maar dan meer op het positieve gevoel. Ik probeer uit te vinden wat men nodig heeft en of ik datgene kan leveren. Men boekt mij omdat men een leuke onvergetelijke doorgaans swingende avond wil hebben van een kwalitatief goede artiest die niet het onderste uit de kan vraagt (volgens mij tenminste, maar dat is aan een ieder om zelf bepalen of zij deze prijs wel of niet willen betalen) Voorheen wilde ik nog wel eens mijn prijs aanpassen aan de opdrachtgever, want ik wilde heeeel graag die opdracht binnen halen, maar nu weet ik dat ik dan net zo goed gratis kan komen optreden. Sindsdien krijg ik ook alleen de klanten die bij mij passen als klant. Klanten die waarderen wat ik breng voor de prijs die ik vraag. En ja, dan krijg ik niet altijd de opdracht, want er zijn genoeg anderen die het wel voor de prijs doen die de opdrachtgever wil betalen. Maar ik merk dat ik verder kom door soms nee te zeggen. Er komt dan meestal wel een andere ja.

Betere klus

Ik heb het hier al vaker over gehad. Maar ik hoorde het onlangs weer dus kom er nogmaals op terug. Ik ben een professionele zangeres dus ik moet van de gages die ik vraag/krijg alles betalen. Van eten, verzekeringen, belastingen tot sparen voor later. Dus ja ik ga dan natuurlijk graag altijd voor goed betaalde opdrachten. Maar ook voor leuke bij mij passende opdrachten. Als ik eenmaal een klus heb aangenomen en het mondeling(vooral bij vaste klanten) of schriftelijk is vastgelegd, staat ie in mijn agenda, kan de opdrachtgever op mijn aanwezigheid rekenen en ga ik zorgen voor een top optreden. Ik heb wel eens aanbiedingen van anderen gehad voor dezelfde dag die dan ook gaan overbieden. Dat is aan de ene kant natuurlijk leuk want die klant wil mij graag hebben, maar het gaat bij mij niet werken. Mijn woord is mijn woord. En als de eerste opdracht mij niet genoeg oplevert had ik die opdracht sowieso niet moeten aannemen. Niet iedereen denkt zo weet ik. Maar dan wordt het it’s all about the money. Zingen en optreden zijn mijn passie, mijn werk, mijn broodwinning, maar het moet ook gewoon voor alle partijen leuk zijn. Afspraak is afspraak.

Ik zit in diverse Facebook groepen oa muzikantengroepen en groepen waar aanstaande bruidsparen tips vragen. Zo af en toe komt er dan een oproep voorbij waarin om een fotograaf, weddingplanner, Babs, band, zangeres etc. gevraagd wordt. In de muzikantengroep staat er bijna altijd bij dat er geen budget is. In de andere groepen wordt aangegeven dat men bijvoorbeeld een zangeres zoekt en direct daarna de vraag hoeveel anderen voor die zangeres betaalt hebben. Daar wordt dan door die en gene op gereageerd, ook door zangeressen, maar zij noemen nooit hun prijzen. Ik zie dit ook bij diverse andere creatieve dienstverleners. Ik snap dat ergens wel, want sommige hebben per klant/opdracht een aan de wensen aangepaste prijsopgave. Maar er worden doorgaans ook geen vanaf prijzen genoemd. Wat zit daar achter vraag ik mij af. Is het angst dat de vragensteller en meelezer appels met peren gaat vergelijken op prijs? Is dat dan de klant/opdrachtgever die men wilt binnen halen vraag ik mij af. ┬áOf is het de angst dat een concullega mee kijkt en dat die zichzelf dan onder jouw prijs gaat verkopen? Er zal altijd iemand goedkoper zijn dan ik. Dat weet ik. En zeker nu mijn tarieven gewoon op mijn site staan. In de afgelopen jaren hebben ze er afwisselend wel en niet opgestaan. Maar het geeft mij veel meer rust dat ze erop staan. De ge├»nteresseerde weet direct wat ik kost en als hij/zij ook vindt dat ik dat waard ben, neemt ie contact op voor nadere informatie. Niet alle klanten lezen de informatie natuurlijk, maar het is in elk geval openbaar vindbaar. En misschien worden de tarieven van creatieve dienstverleners wel meer geaccepteerd/hoger als iedereen daar open in wordt. Ik zie ‘dj’s’ die 75 euro per avond vragen inclusief apparatuur wel op diverse sites adverteren met hun prijs. En fotografen die 400 euro vragen voor een hele dag werk en bewerken van foto’s. Als andere dj’s, fotografen en andere creatieve dienstverleners ook hun vaak aardig hogere prijzen benoemen gaan klanten wellicht verder kijken dan de prijs alleen en nadenken. Hoe kan het dat er zoveel prijsverschil is, wat krijg ik voor de prijs en wat is de kwaliteit. Dan nog verlies je het misschien, maar dan wordt de strijd wel eerlijker.

Taboe

Prijs noemen als creatieve dienstverlener lijkt dus haast een taboe te zijn. Alsof men al blij is (moet zijn) dat men ├╝berhaupt een opdracht krijgt. Het koste mij jaren moeite om het ook zakelijk te zien. Zeker als ik weer eens hoorde van een opdrachtgever dat die en die goedkoper zijn. Oeh was ik dan toch niet te duur? Dit terwijl ik van gewaardeerde klanten juist hoorde dat ik te goedkoop was voor wat ik bracht. Door dat soort klanten ben ik meer in mezelf en mijn zangeres zijn gaan geloven. Ik bepaal hoe ik mijn leven leef en hoe ik mijn bedrijf, want dat is het, run. En ik weet wat ik nodig heb. Dat kan..nee mag niemand anders voor mij bepalen. Nou ja…behalve Margot dan ;-). Ook best eng hoor, want ben ik dan niet arrogant of kom ik dan vol van mezelf over? Maar same story..mensen denken toch van me wat ze denken. Ik moet mezelf elke avond in de spiegel kunnen kijken en tevreden zijn over wie ik zie.

Broodroof/markt verpesters

Termen die ik regelmatig voorbij zie komen op Facebook in de groepen over muzikanten. Dan vraagt een caf├ę of ander soort locatie in de groep bijvoorbeeld om een band van 4 man, leuke muziek, 4 uurtjes, maar er is weinig tot geen gage, zeg 150 euro. Reageren via mail of privebericht. Wel veel exposure (veel ‘luisteraars’) Als reactie op zo’n oproep gebeuren er dan twee dingen. Een heleboel amateur/hobby bandjes/acts reageren met hun links en vol enthousiasme (lezen dus niet echt want sturen geen mail of pb) En professionelere acts reageren beledigd omdat er zo’n gage gevraagd durft te worden en dat zoveel acts daar op durven te reageren. Ik was ook als laatst genoemde. Maar zoals ik al eerder in een blog zei..het is vraag en aanbod. Er is nou eenmaal meer aanbod dan vraag. En zolang de opdrachtgever mensen kan vinden die voldoen aan zijn vraag, gaat hij/zij niet meer bieden. En als zo’n hobby act ook gratis zou komen spelen, zijn zij heel blij met 150 euro. Deze opdrachtgever en vele met hem moet je vergeten, niet je doelgroep. Lastig natuurlijk, want je wilt elke opdracht binnen halen. Maar het gaat bij deze opdrachtgever niet gebeuren voor de prijs die jij vraagt en nodig hebt om je werk goed te kunnen doen. Zoals in Frozen…I let it go. Zolang ik weet dat er creatieve dienstverleners zijn die dankzij hun kwaliteit en manier van werken meer aanvragen krijgen dan ze aan kunnen terwijl ze qua prijs hoog zitten, blijf ik geloven dat het kaf vanzelf van het koren gescheiden wordt voor mij.