Zangeres Patricia Foort
Nostalgie voor jong en ouder

Gisteren las ik een oproep op Facebook van een klein televisieprogramma op een grote landelijke zender. Zij zochten een zanger of zangeres die tijdens 8 opnamedagen wilde komen optreden tijdens een bbq op verschillende locaties. Geluid moest zelf verzorgd worden. Verblijfkosten waren inbegrepen. Maar nu komt het..er was geen gage. Zo’n programma heeft een presentator. Ik weet zeker dat hij gewoon betaald wordt, al is het ook promotie. Er zal een filmploeg zijn. Zelfde verhaal. En er zullen vast en zeker ook nog achter de schermen mensen werken die ook gewoon een hypotheek moeten betalen en boodschappen moeten doen. Het vlees en dergelijke voor de BBQ’s zal ook niet gratis geleverd worden. Waarom vind men het dan raar dat wij als zangeressen en zangers ook gewoon betaald willen worden voor ons werk? Wat maakt het dat ons werk voor minder aangezien wordt? Blijkbaar zijn we wel belangrijk genoeg om te vragen om te komen zingen. Men wil niet gewoon muziek opzetten, maar een optreden. Maar het mag dus niks kosten. En ook het geluidsapparatuur kan niet door hen verzorgd worden, daar moeten we ook zelf voor betalen. Toen er door een zanger gevraagd werd waarom het gratis moest, kreeg hij als antwoord dat talentenjachten ook gratis zijn en dat wij bekrompen mensen zijn. Omdat we betaald willen worden voor ons werk zijn we bekrompen? Een talentenjacht is 1 liedje per aflevering. Dit is een heel optreden! Ik heb 1 goed doel die ik gratis steun elk jaar. En, ben ik eerlijk, het geeft mij ook meer naamsbekendheid hier in de regio. Daarnaast treed ik tegen een geringere gage op bij diverse stichtingen en instellingen. Maar ik moet het dus vooral hebben van de gewone optredens en werk die ik ernaast moet doen. Naast dat ik net als iedereen gewoon rekeningen en belastingen te betalen heb(zie mijn blog Pro Deo), wil ik ook waardering voor mijn vak als zangeres. En als zo’n grote organisatie niet eens een kleine portemonnee wil trekken, is die waardering dus ver te zoeken. En als zij mijn optredens het betalen niet waard vinden, hoe gaan ze mijn optredens dan ‘verkopen’ op de televisie?

Ik hou van deze tijd van het jaar zo rond 10 december. De sneeuw en kou uitgezonderd. Ondanks het feit dat ik hier geboren en getogen ben, wil mijn lichaam zich niet aanpassen aan de kou 😉 Kerstliedjes op de radio, iedereen lijkt vrolijker en ondanks het koude weer is de sfeer warmer door alle kerstlichtjes en kerstbomen. Alle winkels zijn mooi versierd en er is veel bling bling kleding te koop die super zijn voor mijn optredens. Ik heb van 1976 tot 1980 in Suriname gewoond en ook daar is de traditie van liedjes en versieringen vol aanwezig. Daar liep ik natuurlijk dan wel in mijn korte broek rond met kerst. Dus een iets andere viering maar net zo leuk. Ik vind het in deze tijd heerlijk om kerstfilms aan te zetten, verwarming lekker warm aan en lekker eten/drinken. En ik begin dan ook altijd jaar en mijn leven te overdenken. Waar sta ik nu, wat heb ik bereikt en waar ga ik heen. Dit jaar was muzikaal gezien een super jaar met als grootste hoogtepunt mijn eigen concert in theater de Mythe voor 422 betalende gasten. Ik denk er echt elke dag met veel plezier aan terug. Wat natuurlijk ook super gaaf was was mijn optreden met een combo in restaurant Lisse in Kentucky. Één van mijn muziekdromen is een eigen jazz/soul combo met toetsenist, (contra)bassist en drums. It’s gonna happen! En natuurlijk nog een mooi optreden met gitarist Tom Punt mogen geven tijdens een huwelijksceremonie en receptie op Mallorca. Daarnaast een swingend optreden gehad in de buurt van Hannover in Duitsland. Met nog vele mooie optredens was het een super jaar die qua aantallen niet het record zal breken denk ik, maar we tellen vanaf dit jaar ook niet meer. Ik ga voor kwaliteit en niet voor kwantiteit. In 2018 hoop ik een cd met vooral nieuwe en eigen nummers op te nemen. En wat er voor de rest op mijn muzikale pad komt geen idee, want ik probeer meer in het nu te leven. Maar ik hoop natuurlijk op veel optredens tijdens verjaardagsfeesten, huwelijksjubileums, bruiloften, recepties, congressen, in restaurants, in hotels in heel Nederland, België, Duitsland maar hopelijk ook in landen waar ik een vliegticket voor nodig heb. Mijn agenda voor 2018 is open. Er staan wel al wat data in die reeds bezet zijn, maar ik heb nog genoeg ruimte om mensen blij te maken met muziek. Alvast fijne kerstdagen en een super gezond liefdevol 2018. Don’t take life for granted, cause it’s shorter than you think.

Believe

Mijn stem, en daardoor mijn lijf, is mijn instrument. Daardoor moet alles kloppen wil mijn instrument perfect functioneren. Van de 60 optredens die ik op dit moment per jaar doe als zangeres denk ik dat er maar 5 zijn waar alles klopt. Daar bedoel ik mee: geen verkoudheid, kriebel in de keel, opgeblazen gevoel, maagzuur, heesheid, irritatie aan de luchtweg, ongesteldheid, iets gegeten dat niet goed valt, lekker in je vel zitten etc Dit zijn allemaal dingen die mijn stem of het lekker zingen beïnvloeden. En dan heb ik het nog niet eens over de locaties (droge lucht, buiten in de kou, te warme ruimte, tocht, teveel akoestiek, te weinig akoestiek etc) Maar ondanks die zaken zorg ik er voor dat de klant er niks of zo min mogelijk van merkt. Dat betekent soms andere liedjes zingen die prettiger zingen of liedjes tijdelijk verlagen of verhogen zodat ze prettiger zingen. Of minder dansen tijdens het zingen. Meer echo op de microfoon. Oplossingen zoeken dus, want de klant betaalt mij als professional om hun feest, receptie, ceremonie met muziek te verblijden en te zorgen voor een positief onvergetelijke middag/avond. En iedere keer als dat weer lukt ondanks de omstandigheden, geeft mij dat weer een boost en weet ik dat ik goed bezig ben.

Waarom noemt men op social media doorgaans alleen de leuke dingen of zaken die geslaagd zijn? Ik lees vaak vandaag een geslaagd project afgesloten of vandaag heel goed werk verricht. En dan komen daar heel veel likes en reacties op. Ik merk het ook. Alle optredens die ik tot nu toe heb gehad zijn geslaagd geweest en dat zet ik trots op Facebook. Tot er vorige week eentje kwam die minder geslaagd begon doordat het apparatuur dat men ingehuurd had niet deed wat men ervan verwachte. Daar baal ik dan natuurlijk flink van want ik moest mijn optreden 2 keer onderbreken daardoor. En de 2e keer duurde zo’n 10 minuten. Niet prettig voor mij en de organisatie baalt er dan ook flink van natuurlijk dat hun apparatuur niet werkt. Nu kan ik dan niks op social media erover zeggen, maar ik vond dat niet eerlijk. Als het goed gaat moet je het melden, maar ook als het minder gaat. Anders denkt iedereen dat je het altijd perfect voor elkaar hebt. Maar je merkt dan echt dat men niet weet hoe ze ermee om moeten gaan want ik heb dan veeel minder likes en reacties. Of…screent Facebook alle berichten zo zodat minder mensen het zien omdat het minder leuk nieuws is ook al was de rest van het optreden wel geslaagd? Geen idee, maar het viel mij op. Ik hoop natuurlijk dat ik voorlopig niet dat soort berichten hoef te plaatsen, maar mocht het weer gebeuren zal ik het weer doen. Nobody’s and nothing is perfect all the time. Dus als je een keer een k.. dag hebt, terwijl je altijd vrolijke optimistische berichten plaatst, plaats dat dan ook. We zijn mens. PS alsjeblieft dan niet van die berichten als pffff en dan alleen een boos of verdrietig gezichtje. Of alleen het woord Waarom of zoiets in de hoop dat mensen gaan vissen. Ik ben dan iemand die je negeert. Of je zegt wat er is of je zegt niks.

Gevoel

De postcodeloterij speelt op je gevoel. Je doet al jaren mee, maar durft niet op te zeggen. Je zou maar opzeggen, en precies een week later valt ie op jouw postcode. Je buren vieren feest, kopen een nieuwe auto en andere mooie nieuwe dingen en jij baalt want een week eerder en jij had ook gewonnen. Dat wil je niet, daar kun je niet mee leven. Dus blijf je meespelen. Eigenlijk is het “verkopen”van een optreden ook een beetje spelen op het gevoel. Maar dan meer op het positieve gevoel. Ik probeer uit te vinden wat men nodig heeft en of ik datgene kan leveren. Men boekt mij omdat men een leuke onvergetelijke doorgaans swingende avond wil hebben van een kwalitatief goede artiest die niet het onderste uit de kan vraagt (volgens mij tenminste, maar dat is aan een ieder om zelf bepalen of zij deze prijs wel of niet willen betalen) Voorheen wilde ik nog wel eens mijn prijs aanpassen aan de opdrachtgever, want ik wilde heeeel graag die opdracht binnen halen, maar nu weet ik dat ik dan net zo goed gratis kan komen optreden. Sindsdien krijg ik ook alleen de klanten die bij mij passen als klant. Klanten die waarderen wat ik breng voor de prijs die ik vraag. En ja, dan krijg ik niet altijd de opdracht, want er zijn genoeg anderen die het wel voor de prijs doen die de opdrachtgever wil betalen. Maar ik merk dat ik verder kom door soms nee te zeggen. Er komt dan meestal wel een andere ja.

Betere klus

Ik heb het hier al vaker over gehad. Maar ik hoorde het onlangs weer dus kom er nogmaals op terug. Ik ben een professionele zangeres dus ik moet van de gages die ik vraag/krijg alles betalen. Van eten, verzekeringen, belastingen tot sparen voor later. Dus ja ik ga dan natuurlijk graag altijd voor goed betaalde opdrachten. Maar ook voor leuke bij mij passende opdrachten. Als ik eenmaal een klus heb aangenomen en het mondeling(vooral bij vaste klanten) of schriftelijk is vastgelegd, staat ie in mijn agenda, kan de opdrachtgever op mijn aanwezigheid rekenen en ga ik zorgen voor een top optreden. Ik heb wel eens aanbiedingen van anderen gehad voor dezelfde dag die dan ook gaan overbieden. Dat is aan de ene kant natuurlijk leuk want die klant wil mij graag hebben, maar het gaat bij mij niet werken. Mijn woord is mijn woord. En als de eerste opdracht mij niet genoeg oplevert had ik die opdracht sowieso niet moeten aannemen. Niet iedereen denkt zo weet ik. Maar dan wordt het it’s all about the money. Zingen en optreden zijn mijn passie, mijn werk, mijn broodwinning, maar het moet ook gewoon voor alle partijen leuk zijn. Afspraak is afspraak.

Ruth Jacott zei het onlangs nog bij Tijd voor Max. En ik heb het er ook al eens over gehad in een blog. Zonder gezonde spanning kan ik niet optreden. Maar wat is dat gevoel dan precies? Voor mij voelt het als…een verwachtingsvol gevoel. Valt de muziek die ik wil gaan zingen in de smaak, houdt mijn stem het (Oeh ik voel een verkoudheid op komen..precies nu..dus extra spanning), hopelijk haal ik de tonen vandaag (tijdens de ongesteldheid is mijn stem lager en wat heser..hier houd ik wel zoveel mogelijk rekening mee, maar toch), vinden ze mij leuk/goed, heb ik de juiste kleding aan, doet mijn apparatuur het goed, is mijn stem niet te hard/zacht etc etc En dat is als ik al op plaats van bestemming ben. Maar op de weg ernaar toe..kan ik dadelijk makkelijk parkeren, is er geen file, klopt mijn navigatiesysteem. Veel dingen die van invloed kunnen zijn op mijn stem. Maar als ik eenmaal mijn eerste of tweede lied heb gezongen valt alle spanning eraf en dan komt voor mij het genieten.

Microfoon

Elke zanger of zangeres heeft denk ik een favoriet merk microfoon waar hij of zij het liefste door zingt. En dan heb je ook nog draadloze en draadgebonden opties. Ik zing het liefst met een draadgebonden omdat ik het geluid ervan prettiger vind. Toen ik solo begon zong ik standaard over een sennheiser ew100. En als draadgebonden microfoon gebruikte ik een Shure SM58. De sennheiser had ik goedkoop kunnen aanschaffen, dus ik was er zeer blij mee. Tot ik een keer over een Shure draadloos Beta58 ging zingen. Die paste veel beter bij mijn stem. Het geluid was veel warmer en ik hoor meer eigen geluid terug (feedback) tijdens het zingen, dat vind ik veel prettiger zingen. Helaas is hij voor mij nu nog “te duur” om aan te schaffen en daarnaast is voor mijzelf een draadgebonden microfoon ook wel voldoende. Maar als het geluid elders geregeld wordt, probeer ik altijd een Shure microfoon te regelen.

Echo

Er is niks vervelender dan dat je jezelf niet hoort als je zingt vind ik. Je hoort dan niet of je echt goed zit qua toon en je krijgt de neiging om je stem te verheffen zodat je jezelf wellicht toch hoort. Dit met alle gevolgen van dien. Het geluid moet dus goed geregeld zijn. Een echo op je stem qua geluid helpt bij het zingen. Het maakt het geluid voor jezelf warmer dus prettiger. Maar voor mij moet er ook weer niet teveel echo op. Bij anderen juist weer wel. Dat is keuze en wat je als zanger/zangeres prettiger vindt. Ik heb het wel eens gehad dat de echo veel te veel was. Dan kan ik mezelf niet meer goed horen en mijn toon dus ook niet. Helemaal niet prettig om op die manier te zingen. Het is niet fijn om te doen, maar dan geef ik echt door de microfoon aan dat er veel minder echo op mag. Er komt dus nog best wel wat erbij kijken voor een zanger/zangeres. Ja wij hoeven doorgaans niet veel apparatuur mee te sjouwen, ons apparaat hebben we altijd bij ons, maar alles erom heen hebben we geen invloed op.

Hoe weet je of je de juiste beslissingen neemt? En op het juiste moment? Ik heb op dit moment geen kantoorbaan naast mijn werk als zangeres. Op dit moment vind ik dat ook niet erg, want er komen drukke maanden aan met goede verdiensten. En ik heb nog WW. Maar…na die drukke maanden moet er natuurlijk ook gewoon geld binnen komen. Welke baan is passend, of moet ik mijn werk in de muziek nu maar toch gaan aanpassen naar een baan i.p.v andersom. En wanneer doe ik dat? Of moet ik dat juist niet doen. Zo vaak komen die gedachten in mijn hoofd en schuif ik de beslissing weer naar later. Het is ook de angst dat je iets beslist juist voordat er weer wat leuks op je pad gaat komen. In 2014 had ik bijna een baan aangenomen waardoor ik in december en januari 40 uren per week had moeten werken. Maar het voelde niet goed. Juist op het moment dat ik de moeilijke keuze nam om nee te zeggen, kwam de opdracht voor de Winter Efteling en dat is juist in december en januari. Dus wanneer stop je of zeg je nee? Heel wat anders (of niet…) maar vanochtend wilde ik een ketting om doen, maar er zat een knoop in. Ik heb nog andere kettingen, dus ik had die kunnen omdoen. Maar ik wilde perse deze ketting. Ik ben er voor gaan zitten, en wilde het op een gegeven moment opgeven. Maar toch nog een paar pogingen gedaan..twee minuten later was ie los en kon ik de ketting omdoen.

Lef

Ik ga wel eens naar optredens van artiesten toe. Doorgaans swingende artiesten. En dan vragen ze iedereen om op te staan en/of mee te klappen. En dan zie bijna iedereen eerst om zich heen kijken. Ik doe dat ben ik bang ook…met zo’n blik van ik zal toch niet de eerste of enigste zijn? Waarom is dat? Waarom zou dat wat uitmaken als je de eerste bent. Mijn moeder heeft dat bijvoorbeeld niet. Die staat tijdens een optreden van mij gerust als eerste of enigste op en gaat dansen. Heerlijk vind ik dat. Maar waarom hebben we die lef niet? Wat houdt ons tegen? Als kind hadden we dat volgens mij niet, ik niet in elk geval. Ik kon uren voor de tv de danspasjes van Thriller van Michael Jackson na proberen te bootsen in de woonkamer. En wie mij ook zag, het boeide mij niks. Of al die clipjes van MTV en TMF meezingen en dansen. Dansen in de woonkamer, dat was mijn sport. En een conditie die ik had hahaha. Naarmate ik ouder werd, schaamde ik mij ervoor en ik dans nu dus ook niet meer in de woonkamer. Ja soms, als ik echt een nummer van way back na een lange tijd weer hoor. Zoals Can’t touch this van MC Hammer. Maar dan moet mijn vrouw niet thuis zijn ;-). Dan ga ik helemaal los…zonder conditie, dus het stopt snel. Maar dan voel ik me weer even als vroeger. Op 5 november was ik bij de première van de theatertour van Berget Lewis. Zij doet aardig wat nummers van mijn kindertijd/jeugd. Het was een losse zaal, dus men ging al snel staan mee swingen. En ik deed lekker mee. Ik ga meer het voorbeeld van mijn moeder proberen te volgen. Geen volger zijn, maar als een van de eerste opstaan en vol genieten.

Professioneel zangeres

Ik heb het er wel eens eerder over gehad dat zingen en optreden mijn werk is. En dat dit veel meer onzichtbaar werk inhoudt dan het werk dat zichtbaar is voor de klant. En dat het lastig is om dit onzichtbare werk zichtbaar te maken. En dat het daarom lastig is voor een klant om er een waarde aan te geven. Het is een waarde geven aan een gevoel in plaats van een product. En dat gevoel is voor iedereen anders dus de waarde ook. Een taart bijvoorbeeld. Daar zit voor een taartenbakker heel veel tijd in en naar gelang de eisen van de klant kost het meer tijd en daarom gaat de prijs per persoon ook omhoog. Elke klant vind dat logisch. Ga je uit van 100 gasten zit je dus al gauw op meer dan 300 euro voor een taart. De taart is zichtbaar en daarna wordt er per persoon ongeveer 10 minuten van de taart genoten. Maar deze prijs is een algemene prijs voor een professionele op maat gemaakte taart. De voorbereidingen voor mij als zangeres kosten ook uren (administratie, contact met klant, muziek uitzoeken, zorgen dat het apparatuur in orde is, inladen, reistijd soms al om 17.00 vertrekken voor een optreden dat om 20.00 begint dus vroeg eten, uitladen, opbouwen, afbouwen, wachttijd) Een optreden van mij duurt een uur tot 4 uren. Voor dat uur zingen vraag ik dan iets meer dan 300 euro. Ik word er dan natuurlijk best wel verdrietig van als mensen dat teveel vinden voor een uur zingen. Maar ik word er nog verdrietiger van als andere professional muzikanten expres een lagere prijs gaan neerleggen om de opdracht binnen te krijgen. Ieder zijn ding natuurlijk, maar we hebben al ‘concurrentie’ genoeg van hobbyisten. Maak het elkaar dan niet nog moeilijker. Daardoor wordt het voor een klant ook nog moeilijker om de waarde van een muzikant in te schatten en blijven we een afding dienstverlening. Zie ook http://www.musicmotion.nl/gratis-optreden-voor-niets-gaat-de-zon-op/

Hoe eerlijk moet je zijn? Als een vriend op Facebook iets op Facebook of elders plaatst waar je het niet mee eens bent, moet je er dan wat over zeggen? Als je met iemand staat te praten en diegene riekt uit zijn mond, moet je het dan zeggen? Ik heb ooit na weken tegen iemand gezegd dat diegene stonk naar zweet. Het kostte mij veel moeite om te zeggen, maar ik vond dat het niet anders kon. Diegene wist het niet, niemand had het ooit gezegd. Daarna rook diegene aangenamer. Als zangeres probeer ik mij altijd representatief te kleden, maar ik heb wel eens met een andere leverancier samengewerkt die dat niet was tijdens bruiloftsfeesten. Zowel qua kleding als qua…geur niet. Ik heb er niks van durven zeggen. Maar vond het eigenlijk niet kunnen. Had ik er wel wat van moeten zeggen? Hoe ver ga je dus qua eerlijkheid?

Omdenken

Het gaat op dit moment heel goed met mijn zangcarrière. Er komen verschillende leuke onverwachte opdrachten op mijn pad. En dat eigenlijk sinds ik gestopt ben met het ‘trekken aan het gras om het te laten groeien’. Ik gaf het nu genoeg water en zorg er goed voor, maar laat het zijn tijd nemen. Go with the flow dus. Dat is voor een controlefreak als ik best omschakelen, maar het geeft mij aan de andere kant ook meer rust. Wat ik ook probeer is alles positief te zien. Vroeger zou ik denken, wat als de opdrachten niet zo gaan als ze moeten gaan. En wat als ze mij toch niet goed genoeg vinden of dat de opdracht toch niet door gaat? Heel negatief dus. Als ik nu die gedachten dreig te krijgen, schakel ik ze om naar: Wat als de opdracht veel beter gaat als ik of de klant gedacht had en wat als daar weer leuke andere opdrachten uitkomen. Ook dat geeft mij dan meer rust en gezonde positieve spanning. Ik kan dan haast niet wachten om weer lekker de ‘bühne’ op te gaan 🙂

Blanco

Kun je ergens echt blanco in staan als mens? We hebben allemaal een rugzak, de ene heeft een grotere dan de ander. En aan de buitenkant kun je niet zien wat voor rugzak iemand bij zich heeft. Maar die rugzak beïnvloed volgens mij altijd wel je mening of zicht op iets. Ik las een tijdje geleden deze quote: ‘We zien dingen niet zoals ze zijn, maar zoals wij zijn’  Ik denk dat dat klopt. Mijn opvoeding, waar ik opgevoed ben en wat ik meegemaakt hebt heeft invloed op hoe ik zaken zie en bejegen. Dat geldt voor elke individu. En daarnaast heeft iedereen een eigen smaak en voorkeur. Op papier kan ik de beste kandidaat zijn voor een opdracht en ook qua stem. Maar als na gesprek blijkt dat de opdrachtgever mij niet ‘voelt’ en een ander wel, kan ik daar niks aan veranderen. Dit kan natuurlijk frustrerend zijn, maar dat is ook de charme van het dienstverlenend werken. You win some, you lose some. Maar als ik de komende weken, maanden mag winnen ben ik een zeer tevreden mens…met dan natuurlijk weer de angst voor het moment dat het wellicht stopt. Waardoor ik weer ga omdenken en ….

Stel dat je moest kiezen. Geen zicht meer hebben of doof zijn. Wat zou je dan kiezen?

Natuurlijk hoop ik nooit voor die keuze te staan, maar ik kan het mij niet voorstellen dat ik in een wereld zonder muziek zou moeten leven. Ja zoals ik al eerder zei, het is geen noodzakelijk iets. Je gaat niet dood als er geen muziek is, wel als je geen drinken en eten hebt. Maar een feest zonder muziek, radio luisteren zonder dat er muziek langs komt, uitgaan zonder muziek etc ik kan.. wil het mij niet voorstellen. Volgens mij is (goede) muziek dan ook belangrijker dan men denkt of ermee omgaat. Ik zie dat dus ook in de “plan je bruiloft” groepen op Facebook. Een van minst belangrijke dingen is dan de muziek. Men zoekt bijvoorbeeld een DJ maar er is weinig budget. Ik zie diezelfde opmerking nooit bij de trouwjurk erbij staan. Ik lees nooit, gezocht droombruidsjurk weinig budget. Dit terwijl een ‘slechte’ DJ, een DJ die je feest totaal niet aanvoelt of alleen maar gewend is house/techno te draaien, jouw feest waarbij oma ook wil dansen geheel kan verzieken. En dat herinner je je later nog en je gasten ook. Goede muziek is dus belangrijker dan men het waard vindt. Waarom is het belang ervan dan lastig om te verkopen?

Boekingskantoor

Ik dacht altijd dat bij veel boekingskantoren ingeschreven staan, de manier was om veel optredens te krijgen. Dus toen ik professional werd, heb ik demo’s gemaakt en ben ik zoveel mogelijk boekingskantoren aan gaan schrijven. Helaas..ik sta er bij een paar ingeschreven, maar als ik daar 2 optredens op een jaar van binnen krijg, is het veel. Het aanbod van artiesten is sowieso veel groter dan de vraag, je moet of een bekende artiest zijn of een goede kruiwagen hebben. De meeste optredens haal ik dus uit eigen kracht binnen. Voornamelijk mensen die mij eerder gezien hebben tijdens een optreden of terugkerende klanten. Dat is ook het grootste compliment en de beste reclame.

Adverteren

En dan zijn er natuurlijk ook de echt nieuwe klanten. Klanten die mij vinden via de zoekmachines als Google. Ik plaats ook her en der advertenties op internet. Marktplaats, Zeelandnet en tegenwoordig Facebook. Het is alleen lastig om de ‘klant’ te vinden. Hoe omschrijf ik wie ik ben en wat ik doe zo dat potentiële klanten mij op gaan zoeken op het internet. Wat zoekt een ‘klant’?  Dus ik wijzig regelmatig mijn teksten zodat ik er wellicht achter kom wat wel werkt en wat niet.

Diverse sites

Er zijn diverse sites en startpagina’s waar ik als artiest op kan staan. Sommige gratis andere tegen een betaling. En ook daarin is het goed kijken wat wel werkt. De gratis sites zijn niet allemaal kwalitatief goed, met dat niveau wil ik dan niet vergeleken worden. Sommige sites zijn behoorlijk duur, en als zzp dienstverlener in de muziekbranche is het heel moeilijk om eruit te springen boven de grotere bedrijven, dus dan zijn de kosten weer te hoog in vergelijking met de opbrengsten. En daar ik een euro maar 1 keer uit kan geven als ik hem binnen krijg, wil ik dat wel aan het juiste uitgeven.

Je betaalt als opdrachtgever geld voor een leverancier of product. Dus wat het product of de dienst ook kost, het moet voldoen aan jouw wensen. Dat is de plicht die een leverancier heeft naar zijn klanten toe. Helaas komt het vaak voor dat een leverancier niet levert wat belooft is. Ze hebben je als klant met veel mooie woorden en beloftes binnen gehaald (ik wou dat ik dat kon..mezelf zo goed verkopen als de meesten van dat soort leveranciers, alleen lever ik wel wat ik beloof), maar op het moment dat je geboekt hebt of betaalt hebt voor een product, moet je dan maar afwachten of het beloofde ook waargemaakt kan worden. Soms moet je als klant zelfs erachter aan blijven bellen en mailen om nog contact te krijgen met zo’n leverancier. En ik hoor ook wel eens dat leveranciers op laatste moment afbellen omdat ze een dubbele boeking hebben. Hoe frustrerend is dat. En zeker als het om iets gaat wat maar eenmalig is, je bruiloft of een uitvaartdienst van een geliefde, moet het gewoon goed zijn. Je kunt het niet over doen. Je mag dan ook verwachten van een goede professionele leverancier, of eigenlijk van elke leverancier professioneel of niet, dat hij levert wat hij hoort te leveren voor hetgeen wat hij betaalt krijgt. Dat is zijn plicht.

Als het kwaakt als een eend

Maar….als opdrachtgever vind ik dat je ook een plicht hebt. Een plicht om op alle manieren te checken of deze leverancier wel kan leveren wat hij belooft. Ga niet alleen op zijn mooie woorden af. Maar google het bedrijf. Okay..als het een kennis van je is, en je hebt hem al vaker zien leveren, dan mag je er op rekenen dat het nu ook goed zit. Maak wel goede afspraken met elkaar over wat je wensen zijn en of hij daar ook bij past. Maar als je het bedrijf nog niet kent, is Google een hele makkelijke manier om meer informatie te vergaren. Als je het bedrijf überhaupt niet kan vinden of alleen diens website en socialmedia mag je vraagtekens zetten achter diens ervaring. Bekijk zijn/haar site goed. Staan er voorbeelden bij, prijzen wellicht, klantervaring, agenda. Bekijk zijn socialmedia, als er nog hyves tussen staat…. (zie ik nog af en toe voorbij komen op sites). Is de socialmedia up to date, als het laatste bericht van 2013 stamt… Wat kun je vinden over hun van andere klanten? Niemand is perfect, dus er zullen heus ook wel mindere ervaringen tussen staan waarschijnlijk, maar hoe minder en hoeveel zijn dat er? Als er 2 mindere tussen de 1000 staan, kun je daar je conclusie uittrekken. Maar ga vooral ook op je gevoel en logica af. Stel je wil een tv kopen, die tv kost echter op alle sites 999 euro, dat bedrag heb je nu niet. Op een site die je niet kent, staat precies dezelfde tv voor 109 euro te koop. Koop jij dan blind die tv voor 109 euro, of ga je vragen stellen. Ik hoop dat laatste.

Is er een klik

Als alles goed lijkt te zijn na google, website, portfolio, socialmedia, ervaringen etc en de prijs is ook top. Dan zou ik zeggen ga ervoor. Maar als het bijvoorbeeld een fotograaf, live muziek, weddingplanner, babs of dj betreft, zou ik ook van te voren eerst een vrijblijvend gesprek aanvragen als je diegene nog niet kent. Want stel dat er totaal geen klik is. Sterker nog, diegene zit in je allergie. Dat werkt niet lekker. Als je met eenmanszaken te maken hebt, voel je dat tijdens zo’n gesprek direct aan en kun je keuzes maken om het voor lief te nemen of niet te doen. Maar er zijn ‘bijvoorbeeld ook genoeg grotere drive-in shows die met meerdere dj’s werken. Tijdens een trouwbeurs ontmoet je bijvoorbeeld de contactpersoon tevens dj. En daar heb je heel leuk contact mee, maar hij of zij is waarschijnlijk niet degene die op jouw bruiloft komt draaien. Daar muziek je feest kan maken, maar ook kan breken, zou ik toch eerst kennis willen maken met diegene die mijn feest komt maken. Ik begrijp dat dat op het moment van de ontmoeting op de bruidsbeurs nog niet bekend is. Maar vraag dan wel direct hoelang van te voren het wel bekend is (ruim van te voren zou dat bekend moeten zijn) en geef aan dat je een gesprek met die dj wilt hebben zodat je de muziek kan overleggen en kennis kan maken. En vraag ook wat er gebeurd als tijdens het gesprek blijkt dat de klik er niet is. Elke dj is uniek lijkt mij. De een voelt een feest beter aan dan de ander. En de een heeft meer met bepaalde muziek als de ander. Je mag er natuurlijk vanuit gaan dat een groot bedrijf met goede reviews van te voren wel weet welke dj bij jouw feest gaat passen, maar waarom zou je die beslissing helemaal uit handen geven als het iets betreft dat zo belangrijk voor het slagen van je feest is.

Eerlijkheid duurt het langst. Althans dat geldt zeker voor mij. Zowel in het dagelijks leven als in mijn werk als zangeres. Ik kan helaas nog niet fulltime van mijn inkomsten van de muziek leven, dus werk ik er zo mogelijk, op een kantoor, bij via uitzendbureau’s. Ik wil meer betaalde optredens per maand, daar ben ik open en eerlijk in. Dus als mensen zeggen dat ik lekker veel bezig ben, zeg ik ja, maar mag altijd meer.
Op mijn kantoorwerk gebeurde het nog wel eens dat er in mijn gezicht aardig wordt gedaan, maar dat er achter mijn rug om bij een leidinggevende geklaagd wordt. Dat raakt mij..niet dat er geklaagd wordt, maar wel dat het niet in mijn gezicht gezegd wordt. In mijn werk als zangeres werk ik met diverse leveranciers samen. Sommige kunnen zichzelf heel goed verkopen. Als ze dat waar kunnen maken, is dat natuurlijk top. Zo niet, zeg dat dan eerlijk. Als ik er tijdens een optreden achter kom, heb je je eerste indruk bij mij verpest. En je krijgt maar 1 kans voor een goede eerste druk, toch? Bij mij is what you see is what you get…;-) van de korte zwarte grijzende haren tot mijn voeten. En what I say is what you get (and more than that) Ik ben wel een kat uit de boom kijker. Dat komt waarschijnlijk door mijn bescheidenheid en verlegenheid, maar ik ben altijd eerlijk. Dat verwacht ik dus ook van anderen.

Onrecht

Ik kan niet tegen onrecht. Dat heb ik altijd gehad. Natuurlijk heb ik dan eigenlijk het verkeerde vak gekozen. In de muziekwereld is bijna niks rechtmatig. Je kunt hartstikke ‘goed’ zijn en hard werken. Maar dat betekent in deze business niet dat je daardoor veel meer werk krijgt. Andersom kun je Hollands Got Talent of zoiets winnen, dat betekent weer niet dat je dan heel goed bent. Dat is best frustrerend voor mij. Toen ik nog vol voor een kantoor carrière ging, hoefde ik ergens eigenlijk alleen voor te gaan. Ik had een doel en dat doel ging ik halen. Ook dat zat er al vroeg in. Toen ik 9 was kwamen we uit Suriname terug naar Nederland. Dat was in november. Ik had in Suriname de 3e klas (nu groep 5) gehaald, maar hier wilden ze me weer in de 3e klas zetten. No way, dacht ik. Dus ik heb ze even laten zien dat ik te goed was voor de 3e. Na een week zat ik in de vierde. Die mentaliteit en doorzettingsvermogen heb ik nog steeds, maar in het vak waar ik voor gekozen heb duurt het soms langer voordat het zich uitbetaalt.

Moet je niet zingen?

Dat is een vraag die ik regelmatig hoor als ik ergens in Goes ga kijken bij een optreden of ander evenement waar iemand staat op te treden. In het begin vond ik dat raar. Er staat toch iemand? Nu zie ik het als een compliment. Men kent mij dus en weet wat ik kan brengen. Ik sta eigenlijk bijna nooit op een openbaar of groot evenement in Goes. Natuurlijk niet omdat ik dat niet wil, maar ik krijg de vraag niet. Of dat met mijn eerdere blog, passend plaatje, te maken heeft of dat de organisatie van dat soort evenementen juist niet aan mij denkt…geen idee. Ik zing wel al een aantal jaren het lied The Rose tijdens de Delta Ride for the Roses, dat is een heel mooi doel om aan mee te mogen werken. Maar ik heb dus eerder openbare optredens buiten Zeeland dan binnen Zeeland. :-)Nu krijgt iedereen volgend jaar op 18 februari wel de kans om mij live in concert te zien. Ik geef dan mijn eigen concert in theater de Mythe. Maar dat is met kaartverkoop. Het voordeel is wel dat, als ik een openbaar optreden heb, er veel mensen op af komen die mij kennen omdat ze mij dus bijna nooit openbaar zien optreden. Elk nadeel…. Houdt mijn facebookpagina www.facebook.com/zangerespatriciafoort in de gaten voor alle (openbare) evenementen.