Zangeres Patricia Foort
Nostalgie voor jong en ouder

Ik treed in heel Nederland en daarbuiten op. Dat vind ik ook heerlijk overigens. Zeker als ik een hotel moet pakken omdat de afstand te groot is of omdat het te laat is om terug te rijden. Dan voelt het alsof ik een grote ster ben die op tournee is :-). Ik woon in Goes in Zeeland. Helemaal uit Zeeland is een opmerking die vaak gemaakt wordt als ik dat zeg. Zelfs al is het optreden in Rotterdam of Breda. Dat is slechts een uur rijden, maar Zeeland klinkt ver weg voor velen. Ik vind dat altijd wel grappig om te horen. En ik zie dan nog meer respect op de gezichten van gasten. Vanuit Groningen..ja, dan ligt Zeeland ver weg. En dan pak ik ook graag een hotel.

Nee, waar kom je oorspronkelijk vandaan.

De andere vraag die ik regelmatig krijg. Waarom, weet ik eigenlijk niet. Ik praat gewoon Nederlands. Ik zing natuurlijk wel voornamelijk in het Engels, maar tussendoor praat ik in het Nederlands. En toch gaan mensen ineens Engels tegen mij praten na afloop of in mijn pauzes. En dan praat ik Nederlands terug, maar pas laat schakelen ze over op het Nederlands. Zo laat, dat ik dan ga twijfelen of zij niet Engels zijn haha. Maar waar kom ik oorspronkelijk vandaan? Ik ben geboren en getogen in het mooie Dordrecht. Mijn ouders komen uit het mooie Suriname, maar dat hoorde bij Nederland in die tijd. Dus eigenlijk zou ik moeten zeggen uit Nederland, maar als ik Suriname zeg is het plaatje voor de vragensteller compleet 🙂

Weinig Nederlands

In mijn repertoire zitten weinig Nederlandstalige liedjes. En al helemaal geen Surinaamse liedjes. Ik heb Kleine wasjes en Zullen we maar weer er even in gehad, maar die passen totaal niet bij mij qua genre muziek die ik lekker vind om te zingen. (Ik kan er wel lekker op dansen overigens) En ik zing graag alleen maar liedjes die mijzelf ook raken of wat ik lekkere nummers vind. Hmmm nee..ook dat gaat niet helemaal op. Knock on Wood, Enough is Enough en Hot Stuff vind ik lekkere nummers om mee te zingen op de radio, maar als ik ze zelf moet zingen doen ze mij niks. Ze zitten dan ook niet in mijn repertoire. Behalve de meeste, vooral polonaise vragende Nederlandstalige liedjes, zijn er ook een paar Engelse nummers die ik nooit zal zingen. Een daarvan is een nummer die vaak gevraagd wordt. Ik zet het dan wel op in mijn pauze…Paradise by the dashboard light.

Helaas komt het nog wel eens voor dat ik dubbele boekingen heb of niet kan in verband met vakantie. Ik werk samen met diverse collega’s, ik zie niemand als concurrent. Zangeres Saskia Dian, zanger/saxofonist/toetsenist Philip Stobbelaar of zanger/toetsenist Peter Heyt bijvoorbeeld. Ik check dan of een van hen kan en stel ze dan voor aan de opdrachtgever. En zij doen dat ook. Je komt in deze wereld niet ver zonder samen te werken. En waarom zou je dat ook niet doen? Bang om in de toekomst opdrachten te verliezen? Jaloezie? Dat werkt volgens mij niet. En als de opdrachtgever in de toekomst wel voor mijn collega kiest in plaats van voor mij, dan heb ik de opdrachtgever toch goed geholpen?

Het gaat verder

Maar het samenwerken gaat verder dan muzikanten onder elkaar. Vooral onder beroeps dienstverleners in de bruiloftsbranche. In 2014 mocht ik op Texel optreden tijdens een huwelijksceremonie(en nog een optreden kunnen regelen in het hotel waar ik sliep). Dit optreden had ik dankzij trouwambtenaar Andrea Schipper. Dit jaar heb ik in september een optreden tijdens een huwelijksceremonie van een Duits bruidspaar dankzij trouwambtenaar Jacomien Valk. En ook door fotografen, weddingplanners, uitvaartondernemers en andere trouwambtenaren word ik regelmatig voorgesteld bij opdrachtgevers. En andersom ook. Natuurlijk krijg ik niet altijd de opdracht, maar het geeft een heerlijk gevoel als je een klant en leverancier aan elkaar kunt koppelen.

Waarom solo

Ik ben altijd zoekende geweest naar een gitarist of toetsenist om een duo mee te vormen. Maar de combinatie is lastig te vinden. Diegene moet ruimte hebben in zijn agenda om optredens te verzorgen en er moet een klik zijn. Samen met een van mijn beste vriendinnen heb ik ook kort een duo gevormd, maar we werden niet geboekt. Per dit jaar ga ik wel zoveel mogelijk met geluidsman van Famous AVL op pad. Ik vind namelijk dat het zelf verzorgen van mijn geluid, ten koste gaat van de kwaliteit die ik wil leveren tijdens mijn optredens. Ik kan mij nu veel beter concentreren op het overbrengen van wat ik zing. Daarnaast zijn zij ook een drive-in show en werk ik ook regelmatig samen met andere dj’s tijdens optredens. En ik ben ook nog altijd met mijn voormalige coverband Lady Marmelade te boeken. Of met gospelgroeps the Soul of Gospel en the Gospel Queens. Dus niet helemaal solo.

Toen ik klaar was met de MEAO had ik geen idee wat ik wilde gaan doen. Zou ik Engels gaan studeren of werd het rechten? Ik wilde met zanglessen beginnen, voor de ontwikkeling van mijn stem. Tijdens de tweede les kwam mijn moeder op verzoek van de leraar mee. Of wij wel eens aan het conservatorium hadden gedacht. Eh nee. Of ik daar over na wilde denken. Zingen vond en vind ik heerlijk dus waarom niet een poging wagen. Nooit met de gedachte dat ik echt zangeres zou worden. Ik heb eerst een vooropleiding gedaan, want van solfège(muziek theorie) en zo had ik geen kaas gegeten. Ik ben in Rotterdam en Hilversum tijdens een open dag gaan kijken. Rotterdam omdat het dichtbij mijn woonplaats Dordrecht was en Hilversum omdat dat de beste was had ik gehoord. Tot mijn grote verbazing ben ik bij allebei direct aangenomen voor het 1e jaar(er was ook een vooropleiding) Hilversum voelde beter, dus ondanks de afstand heb ik daarvoor gekozen. In 1998 ben ik als zangeres/zangdocente afgestudeerd van het conservatorium. Een HBO diploma op zak die zei dat mijn vakgebied zangeres is.

Zangeres

En toen was ik dus zangeres. Als je een diploma haalt als accountant of advocaat, ga je daarna vacatures zoeken in jouw vakgebied. Daar solliciteer je dan op en hoopt aangenomen te worden dankzij je papieren. Als zangeres is dat niet zo. Die vacatures staan niet in de krant of nu op internet. Zou wel gaaf zijn overigens. Mijn ideale vacature zou dan zijn: Zangeres gezocht voor zeker 12 optredens per maand. Maximale duur per optreden 60 minuten. Gage in overleg. Optredens ook in het buitenland. 😉Mocht je dit soort vacatures zien of hebben, bel me.

Voor de klussen die ik doorgaans krijg maakt het meestal niet uit of ik wel of geen diploma heb. Ruth Jacott heeft op hetzelfde conservatorium gezeten maar werd succesvol en is met de opleiding gestopt. Ik heb haar wel eens gevraagd of ze er geen spijt van had. Zij zou iedereen aanraden om wel de opleiding te doen, maar voor haar was het niet meer te combineren. Desree (2 brothers on the fourth floor) is in hetzelfde jaar als ik afgestudeerd. Maar zij vond het ook lastig om te combineren. Ze heeft veel lessen gemist. Deze dames hadden al succes als zangeres zonder diploma. Het diploma zorgt er niet voor dat ik veel opdrachten binnen haal. Maar ik ben er wel trots op en het bevestigd mijn talent en beroep als zangeres.

Talent of ervaring

Zowel ervaring als talent zijn belangrijk vind ik. En voor sommige opdrachtgevers is je prijs het belangrijkst, maar omdat gratis altijd goedkoper is, ben ik gestopt met het proberen te concurreren met prijs. Dat ik kon zingen was al vroeg duidelijk, maar als verlegen meisje is aandacht krijgen best eng. Toen ik mijn diploma had, had ik te weinig ervaring om vol overgave voor publiek te zingen vond ik. En ik wilde zekerheid kwa inkomsten, dus ik ben een baan gaan zoeken richting mijn MEAO diploma. Lang verhaal kort, na vele verschillende banen, veel meer ervaring en zelfvertrouwen, heb ik mede door een persoonlijk voorval toch mijn hart(passie) gevolgd. Ik ben in 2010 zangeres geworden.