Zangeres Patricia Foort
Nostalgie voor jong en ouder

Ik hou van deze tijd van het jaar zo rond 10 december. De sneeuw en kou uitgezonderd. Ondanks het feit dat ik hier geboren en getogen ben, wil mijn lichaam zich niet aanpassen aan de kou 😉 Kerstliedjes op de radio, iedereen lijkt vrolijker en ondanks het koude weer is de sfeer warmer door alle kerstlichtjes en kerstbomen. Alle winkels zijn mooi versierd en er is veel bling bling kleding te koop die super zijn voor mijn optredens. Ik heb van 1976 tot 1980 in Suriname gewoond en ook daar is de traditie van liedjes en versieringen vol aanwezig. Daar liep ik natuurlijk dan wel in mijn korte broek rond met kerst. Dus een iets andere viering maar net zo leuk. Ik vind het in deze tijd heerlijk om kerstfilms aan te zetten, verwarming lekker warm aan en lekker eten/drinken. En ik begin dan ook altijd jaar en mijn leven te overdenken. Waar sta ik nu, wat heb ik bereikt en waar ga ik heen. Dit jaar was muzikaal gezien een super jaar met als grootste hoogtepunt mijn eigen concert in theater de Mythe voor 422 betalende gasten. Ik denk er echt elke dag met veel plezier aan terug. Wat natuurlijk ook super gaaf was was mijn optreden met een combo in restaurant Lisse in Kentucky. Één van mijn muziekdromen is een eigen jazz/soul combo met toetsenist, (contra)bassist en drums. It’s gonna happen! En natuurlijk nog een mooi optreden met gitarist Tom Punt mogen geven tijdens een huwelijksceremonie en receptie op Mallorca. Daarnaast een swingend optreden gehad in de buurt van Hannover in Duitsland. Met nog vele mooie optredens was het een super jaar die qua aantallen niet het record zal breken denk ik, maar we tellen vanaf dit jaar ook niet meer. Ik ga voor kwaliteit en niet voor kwantiteit. In 2018 hoop ik een cd met vooral nieuwe en eigen nummers op te nemen. En wat er voor de rest op mijn muzikale pad komt geen idee, want ik probeer meer in het nu te leven. Maar ik hoop natuurlijk op veel optredens tijdens verjaardagsfeesten, huwelijksjubileums, bruiloften, recepties, congressen, in restaurants, in hotels in heel Nederland, België, Duitsland maar hopelijk ook in landen waar ik een vliegticket voor nodig heb. Mijn agenda voor 2018 is open. Er staan wel al wat data in die reeds bezet zijn, maar ik heb nog genoeg ruimte om mensen blij te maken met muziek. Alvast fijne kerstdagen en een super gezond liefdevol 2018. Don’t take life for granted, cause it’s shorter than you think.

Believe

Ik heb rust! Dat is wat ik de laatste tijd merk. Gelukkig. Het gaat goed met mijn zang carrière en ik heb nog wensen. Ik heb meer vrijheid maar ook goede inkomsten. Alles gaat dus in een flow en ik ben ook niet bang dat ik het verlies. Of…ik maak mij er geheel niet druk om. Dit gevoel dat ik heb..rust..ik kan mij niet herinneren dat ik dat ooit gevoeld heb. Ik was altijd aan het ‘jagen/vechten’ en met mijn hoofd al bij volgende optreden terwijl de ander nog niet begonnen was. En altijd bezig met ja het gaat goed maar wat als… Of juist het gaat niet goed, hoe kan ik dat veranderen en waar ligt het aan, want bij anderen… En twijfels over mijzelf, was ik echt wel goed genoeg. Ik zou mijn gevoel zwaar gaan analyseren en ontleden. Er spelen nu ook andere zaken die minder leuk(understatement) zijn, maar wel belangrijker zijn. Wellicht dat ik daarom rust vind in alles wat met werk en inkomsten te maken heeft. Maar het maakt mij ook niet uit waarom ik de rust voel, ik heb het en ik ben er blij om. Ik hoop dan ook dat ik dit gevoel nog lang vast mag houden.

De afgelopen tijd kreeg ik veel, lees 7, dubbele aanvragen binnen. Dat zijn aanvragen voor dagen of tijden dat ik al een ander optreden of vakantie had staan. Daar baal ik natuurlijk van, want mijn doel als zangeres is om zoveel mogelijk op te treden en daar een zo hoog mogelijke omzet mee te behalen. En zeker daar ik nog genoeg dagen in mijn agenda heb staan waarop een optreden welkom is. Maar ik baal er ook van omdat ik op alle aanvragen die ik krijg ja wil zeggen. Men kiest mij, dat ben ik trots op. En ik wil deze mensen dan ook een mooie middag of avond bezorgen. Helaas kan mijn eenmanszaak geen franchise worden. Natuurlijk kan iemand anders precies hetzelfde repertoire zingen als ik. Maar ik ben uniek zoals ik al eens eerder schreef. En de andere zangeres ook. We lijken niet op elkaar, we hebben niet dezelfde stem, we hebben niet dezelfde energie en we stralen niet hetzelfde uit. Dus ja, als men vraagt of ik dan iemand anders ken, geef ik zeker een naam van een andere zanger of zangeres door. Maar dat gebeurt niet vaak. En daarom kun je als zanger/zangeres nooit concurrent van elkaar zijn. We zijn geen kopijen van elkaar waarbij gekeken wiens inkt donkerder dus beter is. Dus ja ik baal ervan dat ik niet kan, maar ik ben er ook trots op dat men voor mij had gekozen. De volgende keer beter.

2017 is een jaar voor mij van muzikale dromen die uitkomen. Ik heb een eigen concert mogen houden met live band, in januari mocht ik op een groot feest optreden in Hannover in Duitsland, in juli ga ik tijdens een huwelijksceremonie en receptie optreden op Mallorca in Spanje met een gitarist en in maart had ik met een Amerikaanse combo een optreden in Covington Kentucky in Amerika. Dat laatste had ik in mijn stoutste dromen niet kunnen dromen. En wellicht komen er ook nog andere optreden aan daar. Ik heb nog aardig wat dromen op muzikaal gebied waaronder zingen/optreden voor Koning Willem-Alexander en Koningin Maxima (ik gooi het maar gewoon de universe in, want tot nu toe werkt dat best goed 🙂 ) Maar ik probeer nu eerst goed na te genieten van alles. Want het gaat zo snel, dat dat er nog wel eens bij in wil schieten. En dat terwijl het heerlijk is om terug te kijken op alles wat ik al meegemaakt heb op muzikaal gebied. En dat is al best veel de afgelopen 20 a 30 jaar. Dat vergeet ik nog wel eens…genieten en nagenieten. Het ene leuke optreden is nog niet geweest of ik denk alweer aan de volgende. Of aan optredens die nog niet geboekt zijn, waar zelfs nog geen aanvraag voor is. Dan worden het dus getallen. Dit jaar probeer ik het anders te doen. Sowieso probeer ik dit jaar eigenlijk alleen voor optredens te gaan die echt bij mij passen en niet om een optreden te hebben. Dat betekent soms nee zeggen tegen een optreden, maar dat houdt het wel leuk. Dat betekent ook dat ik niet van optreden/zingen zal kunnen leven, maar het voelt heerlijk zo. Elk optreden is speciaal in plaats van nummer zoveel.

Tegen een betaalbare prijs… Onlangs zag ik dat weer in een oproep staan. Ik ben een beetje allergisch voor het woord betaalbaar. Want wat bedoelt de vraagsteller dan precies? Goedkoop of voor haar/zijn portemonnee betaalbaar? En wat is dan dat portemonnee bedrag precies? Kortom een niks zeggend woord…betaalbaar. Maar nu probeer ik eigenlijk om te denken. Ik ben betaalbaar…alle leveranciers van producten of diensten zijn betaalbaar. Iemand zei dat goed op Facebook in een groep: Als we onbetaalbaar zouden zijn, zou ons product of dienst onverkoopbaar zijn. En hoe ik het ook wil wenden of keren ik verkoop mijzelf als zangeres. Ik kan nu technisch gaan uitleggen waar mijn betaalbaarheid op gebaseerd is zoals reistijd, belastingen, studie, verzorging stem etc, maar dat doet er ff niet toe. De klant bepaalt zelf of hij mijn dienst aantrekkelijk vindt of niet. Net als een appel. Je staat voor de kraam en bekijkt de appels die er liggen. Zien ze er goed uit en zijn ze de prijs die er voor gevraagd wordt waard. Bij ja, koop je het product, bij nee doe je het niet, bij twijfel ga je bij de concurrent kijken en vergelijken. Dat laatste is lastiger als het een dienst als het mijne betreft, want ik ben uniek en mijn concullega’s ook. Dus dan wordt het appels met peren vergelijken en is de vraag waar de smaak naar uit gaat. Maar waar je ook voor kiest, de dienst is altijd betaalbaar. Tevreden klanten zijn u namelijk voor gegaan en andere klanten zullen ook volgen. Mijn vraag aan de klant is dus: Vindt u mij betaalbaar?

Ik ben uniek. Er is niemand zoals ik. Een Nederlandse zangeres van Surinaamse afkomst geboren in Dordrecht woonachtig in Goes, afgestudeerd aan het conservatorium van Hilversum. Dat ben ik onder andere. Ik kan mij niemand bedenken die precies diezelfde achtergrond heeft. Ik ben dus uniek. Jij ook. Waarom praten we dan toch over concurrentie? Als iedereen uniek is, is er toch geen concurrentie? Helaas wel, want hoe uniek we ook allemaal zijn, er zijn altijd anderen die precies hetzelfde werk doen als jij. Ik ben solo zangeres en met mij zijn er velen die dit werk doen. Hoe onderscheid ik mij dan van mijn concurrentie? Ik heb geen idee :-). Ik heb daar jaren over na gedacht en probeerde iedere keer wat te verzinnen wat anderen niet doen. Wel met een toetsenist, niet met een toetsenist. Met een gitarist, niet met gitarist. Met een andere zanger of zangeres die een heel ander repertoire heeft dan ik een duo vormen. Een vaste combinatie vormen met een dj. Mijn prijs aardig verlagen of juist verhogen. Etc etc. Allemaal zaken die ik bij concurrenten zag. Als ik dat ook ga doen dan…. En toch haalde ik niet de 120 optredens per jaar die ik toendertijd wilde halen. En waarom niet? Omdat ik niet hetzelfde ben als mijn concurrentie of eigenlijk concullega’s.  Ja, ik zing in sommige gevallen dezelfde liedjes, maar ik heb niet dezelfde stem of voorkomen als zij. We kleden ons niet gelijk. We lijken ook niet op elkaar. We zijn uniek. Maar dat is dus wel heel smaakgevoelig. Dus ja, ik kan er alles aan willen doen om mijzelf te onderscheiden, maar als mijn stem, manier van optreden, muziek die ik breng of voorkomen niet de smaak is van degene die mij moet boeken, kan ik er alles aan doen om dit te veranderen, zij gaan mij niet boeken. Want geven de voorkeur aan een ander unieke  zanger/zangeres. Dan zou ik wellicht eigen nummers moeten gaan doen in plaats van covers. Maar ook dan is het smaakgevoelig of ze deze nummers gaan kopen en of ze mij gaan boeken. Dus…ik kijk nu naar wat ik wil over brengen, wat ik wil zingen, wat ik qua gage/prijs wil ontvangen en wat ik daaraan over wil/moet houden. Daarin ben ik niet uniek, maar ik ben uniek genoeg.

Mijn stem, en daardoor mijn lijf, is mijn instrument. Daardoor moet alles kloppen wil mijn instrument perfect functioneren. Van de 60 optredens die ik op dit moment per jaar doe als zangeres denk ik dat er maar 5 zijn waar alles klopt. Daar bedoel ik mee: geen verkoudheid, kriebel in de keel, opgeblazen gevoel, maagzuur, heesheid, irritatie aan de luchtweg, ongesteldheid, iets gegeten dat niet goed valt, lekker in je vel zitten etc Dit zijn allemaal dingen die mijn stem of het lekker zingen beïnvloeden. En dan heb ik het nog niet eens over de locaties (droge lucht, buiten in de kou, te warme ruimte, tocht, teveel akoestiek, te weinig akoestiek etc) Maar ondanks die zaken zorg ik er voor dat de klant er niks of zo min mogelijk van merkt. Dat betekent soms andere liedjes zingen die prettiger zingen of liedjes tijdelijk verlagen of verhogen zodat ze prettiger zingen. Of minder dansen tijdens het zingen. Meer echo op de microfoon. Oplossingen zoeken dus, want de klant betaalt mij als professional om hun feest, receptie, ceremonie met muziek te verblijden en te zorgen voor een positief onvergetelijke middag/avond. En iedere keer als dat weer lukt ondanks de omstandigheden, geeft mij dat weer een boost en weet ik dat ik goed bezig ben.

The film/documentaire 20 feet from stardom heb ik tig keer gezien. Het is inspirerend voor mij. Hoe goed je ook bent als zangeres en hoe groot je wens om professioneel zangeres te zijn ook is en hoe hard je ook werkt dat betekent niet direct dat je dat ook gaat worden. Ik heb regelmatig mijzelf de vraag gesteld waarom ik dit talent heb gekregen, zeker als ik een aanvraag weer niet kreeg of er een baan bij moest zoeken om rond te komen. Wat is de bedoeling? Ik ben ervan overtuigd dat iedereen een talent heeft gekregen en dat iedereen hier wat mee moet doen (professioneel of hobbymatig) Maar hoe weet ik dan dat ik het er professioneel wat mee moet doen? Waarom doe ik mijzelf dit aan? Er zijn namelijk ruim genoeg zangers/zangeressen die iets met muziek doen. En die daar ook geld voor vragen. Mensen die ook een groot talent hebben, maar er veel minder voor vragen. Mensen die betaalbaarder zijn. Waarom maak ik het mijzelf dan zo moeilijk? Omdat ik de andere kant geprobeerd heb. Hard werken en daar elke maand een goed salaris voor krijgen. Weten wat er elke maand in en uit gaat. Je dus in principe niet bang hoeft te zijn qua inkomsten, want elke maand heb je die onzekerheid niet qua inkomsten. En daarnaast verdiende ik een leuk zakcentje met zingen. Dat had ik zo kunnen laten. Maar toen maakte geld mij dus inderdaad niet gelukkig. Zingen is mijn passie/leven en het talent dat ik heb meegekregen. Ik ben goed in zingen. Ik kan er mensen mee entertainen, ontroeren en laten swingen. En als ik dat zie, ben ik gelukkig. Waarom zou ik dan geen geld verdienen aan iets dat mij en anderen gelukkig maakt?

Wat zou jij doen als geld, te weinig energie en tijd geen issue meer waren?

In deze laatste blog van 2016 kijk ik terug naar een muzikaal mooi jaar. Een jaar die begon in januari 😉 met optredens in de Efteling en in een zorgcentrum. In februari, om precies te zijn 22 februari,  heb ik de grote sprong genomen naar het spannende wat aanstaande 18 februari gaat gebeuren. Mijn eigen concert. En ik had ook een heel leuk optreden in Moerkapelle in februari. In maart had ik een paar leuke optredens waaronder een 50e huwelijksjubileum in Akersloot en een optreden tijdens ladiesnight in de bioscoop in Goes. In april had ik een aantal leuke optredens in de buurt. En april is ook de maand dat mijn crowdfunding startte op Voordekunst voor mijn concert. Spannende maanden volgden, want zou ik het halen of niet. Zowel in mei als juni mooie optredens mogen verzorgen waaronder optreden naast Jan en Annie (BZN) in Nuenen en natuurlijk, elk jaar weer eer, tijdens de Delta Ride for the Roses The Rose zingen. En ja crowdfunding geslaagd. Concert in voorgenomen vorm was een go! In juli mocht ik voor ‘familie’ optreden in Hoogerheide en onder andere een swingend optreden met DJ verzorgen tijdens een feest in Berkel en Rodenrijs. In augustus stond ik zoals elk jaar sinds 2014 weer in Leidschendam voor een feest op een tennispark aldaar. In september mocht ik 6 jaar na hun huwelijksfeest weer voor hetzelfde paar in Wychen optreden. In oktober stond ik onder andere in Landgraaf voor een Discoclassicparty. En mocht ik een masterclass volgen bij Berget Lewis. In november mocht ik eindelijk (was al in december vorig jaar ongeveer geboekt :-))in Wissenkerke optreden en weer naar de Efteling.

En nu zitten we in december. Behalve optreden in de Efteling, bij mijn ex-collega’s en gasten van Rabobank Oosterschelde, voor Stichting Gehandicapte Hulp, voor winkelcentrum Heinkenszand en met zangeres Albertina, kan ik nu al twee optredens met gospelgroep New Gospel Sensation XXL afstrepen bij de Toppers Kerstshows in Ahoy Rotterdam. Er volgen er nog 3 deze week.

2016 was dus een mooi succesvol muzikaal jaar. En ik ga voor een nog mooier muzikaler en succesvoller 2017. Er staan al wat buitenlandse optredens gepland, wellicht komt er nog 1 bij. Maar ook al een aantal mooie andere optredens. En ik heb nog een optreden bij Berget Lewis tegoed. Maar het belangrijkste op dit moment zakelijk/muzikaal gezien is 18 februari 2017 want dan sta ik met live band en gospelgroep een eigen concert te houden in mijn woonplaats Goes.

Fijne kerstdagen en tot volgend jaar.

Waarom noemt men op social media doorgaans alleen de leuke dingen of zaken die geslaagd zijn? Ik lees vaak vandaag een geslaagd project afgesloten of vandaag heel goed werk verricht. En dan komen daar heel veel likes en reacties op. Ik merk het ook. Alle optredens die ik tot nu toe heb gehad zijn geslaagd geweest en dat zet ik trots op Facebook. Tot er vorige week eentje kwam die minder geslaagd begon doordat het apparatuur dat men ingehuurd had niet deed wat men ervan verwachte. Daar baal ik dan natuurlijk flink van want ik moest mijn optreden 2 keer onderbreken daardoor. En de 2e keer duurde zo’n 10 minuten. Niet prettig voor mij en de organisatie baalt er dan ook flink van natuurlijk dat hun apparatuur niet werkt. Nu kan ik dan niks op social media erover zeggen, maar ik vond dat niet eerlijk. Als het goed gaat moet je het melden, maar ook als het minder gaat. Anders denkt iedereen dat je het altijd perfect voor elkaar hebt. Maar je merkt dan echt dat men niet weet hoe ze ermee om moeten gaan want ik heb dan veeel minder likes en reacties. Of…screent Facebook alle berichten zo zodat minder mensen het zien omdat het minder leuk nieuws is ook al was de rest van het optreden wel geslaagd? Geen idee, maar het viel mij op. Ik hoop natuurlijk dat ik voorlopig niet dat soort berichten hoef te plaatsen, maar mocht het weer gebeuren zal ik het weer doen. Nobody’s and nothing is perfect all the time. Dus als je een keer een k.. dag hebt, terwijl je altijd vrolijke optimistische berichten plaatst, plaats dat dan ook. We zijn mens. PS alsjeblieft dan niet van die berichten als pffff en dan alleen een boos of verdrietig gezichtje. Of alleen het woord Waarom of zoiets in de hoop dat mensen gaan vissen. Ik ben dan iemand die je negeert. Of je zegt wat er is of je zegt niks.

Gevoel

De postcodeloterij speelt op je gevoel. Je doet al jaren mee, maar durft niet op te zeggen. Je zou maar opzeggen, en precies een week later valt ie op jouw postcode. Je buren vieren feest, kopen een nieuwe auto en andere mooie nieuwe dingen en jij baalt want een week eerder en jij had ook gewonnen. Dat wil je niet, daar kun je niet mee leven. Dus blijf je meespelen. Eigenlijk is het “verkopen”van een optreden ook een beetje spelen op het gevoel. Maar dan meer op het positieve gevoel. Ik probeer uit te vinden wat men nodig heeft en of ik datgene kan leveren. Men boekt mij omdat men een leuke onvergetelijke doorgaans swingende avond wil hebben van een kwalitatief goede artiest die niet het onderste uit de kan vraagt (volgens mij tenminste, maar dat is aan een ieder om zelf bepalen of zij deze prijs wel of niet willen betalen) Voorheen wilde ik nog wel eens mijn prijs aanpassen aan de opdrachtgever, want ik wilde heeeel graag die opdracht binnen halen, maar nu weet ik dat ik dan net zo goed gratis kan komen optreden. Sindsdien krijg ik ook alleen de klanten die bij mij passen als klant. Klanten die waarderen wat ik breng voor de prijs die ik vraag. En ja, dan krijg ik niet altijd de opdracht, want er zijn genoeg anderen die het wel voor de prijs doen die de opdrachtgever wil betalen. Maar ik merk dat ik verder kom door soms nee te zeggen. Er komt dan meestal wel een andere ja.

Betere klus

Ik heb het hier al vaker over gehad. Maar ik hoorde het onlangs weer dus kom er nogmaals op terug. Ik ben een professionele zangeres dus ik moet van de gages die ik vraag/krijg alles betalen. Van eten, verzekeringen, belastingen tot sparen voor later. Dus ja ik ga dan natuurlijk graag altijd voor goed betaalde opdrachten. Maar ook voor leuke bij mij passende opdrachten. Als ik eenmaal een klus heb aangenomen en het mondeling(vooral bij vaste klanten) of schriftelijk is vastgelegd, staat ie in mijn agenda, kan de opdrachtgever op mijn aanwezigheid rekenen en ga ik zorgen voor een top optreden. Ik heb wel eens aanbiedingen van anderen gehad voor dezelfde dag die dan ook gaan overbieden. Dat is aan de ene kant natuurlijk leuk want die klant wil mij graag hebben, maar het gaat bij mij niet werken. Mijn woord is mijn woord. En als de eerste opdracht mij niet genoeg oplevert had ik die opdracht sowieso niet moeten aannemen. Niet iedereen denkt zo weet ik. Maar dan wordt het it’s all about the money. Zingen en optreden zijn mijn passie, mijn werk, mijn broodwinning, maar het moet ook gewoon voor alle partijen leuk zijn. Afspraak is afspraak.