Zangeres Patricia Foort
Nostalgie voor jong en ouder

Koningsdag

Elk jaar rond Koningsdag krijg ik dezelfde vraag/opmerking: Je zult het wel druk hebben dan als zangeres. En mijn antwoord is steevast nee. Wat mensen dan weer raar vinden. Maar ik niet. Ja zo af en toe heb ik wel een optreden op of de dag voor Koningsdag, maar ook dan heb ik het gevoel dat mensen een ander verwachtingspatroon hebben. En dat komt door de muziek die ik zing en de regio waar ik woon. Op dat soort dagen wil men feesten en keihard dronken of halfdronken meezingen. De muziek die ik zing, voornamelijk soul en disco, leent zich er wel voor om te dansen en lekker mee te zingen. Maar het is geen polonaise muziek. En dat is nou eenmaal ook de muziek die men op die dagen wil horen. Niks mis mee, maar dan moet je mij inderdaad niet boeken. Koningsdag is daarom voor mij meestal een lekkere chill dag. Ik laat de vele optredens op die dag dus graag over aan artiesten die wel passende muziek brengen. Fijne Koningsdag!

Ik ben arrogant. Althans dat denken mensen wellicht van mij. Maar ik weet wanneer ik iets goed kan (en ook of ik iets niet goed kan) Ik weet dat ik goed kan zingen en dat ik plezier en energie uitstraal als ik zing/optreed. Als ik dat zelf niet vind, kan ik mijzelf ook niet verkopen als zangeres. Ik heb geloof in mijzelf, in mijn kunnen en wat ik voor mensen kan betekenen die een optreden van mij boeken. Ik vind in jezelf geloven heel wat anders dan arrogant zijn. Als creatieve ondernemer moet je ook wel stevig op je benen staan, want je moet jezelf en het product dat je creëert verkopen. Ik denk zelfs dat jezelf goed kunnen verkopen als creatieveling soms nog belangrijker is dan het product of de dienst die je aanbiedt. Natuurlijk zijn er ook mensen die, in mijn geval, mij boeken omdat ze mijn stem mooi vinden. Maar ik ben niet de enige zangeres in Nederland die zingt. En er zijn er velen die dezelfde liedjes zingen als ik. Natuurlijk zijn we allemaal uniek in hoe we de liedjes zingen, maar dat moet ik dus zien te verkopen. Waarom moet men voor mij kiezen? Waarom ben ik ‘beter’? En waarom vraag ik deze prijs voor mijn dienst? “Nee, je bent te duur. Nee, je bent niet wat we zoeken. Nee, we hebben voor iemand anders gekozen. Nee, jouw stem is niet wat we zoeken. Nee, jouw uiterlijk is niet wat we zoeken. Kun je het ook gratis komen doen?” Zie jezelf met dit soort afwijzingen maar te blijven verkopen zonder sterk in je schoenen te staan en in jezelf te blijven geloven. 

Gisteren las ik een oproep op Facebook van een klein televisieprogramma op een grote landelijke zender. Zij zochten een zanger of zangeres die tijdens 8 opnamedagen wilde komen optreden tijdens een bbq op verschillende locaties. Geluid moest zelf verzorgd worden. Verblijfkosten waren inbegrepen. Maar nu komt het..er was geen gage. Zo’n programma heeft een presentator. Ik weet zeker dat hij gewoon betaald wordt, al is het ook promotie. Er zal een filmploeg zijn. Zelfde verhaal. En er zullen vast en zeker ook nog achter de schermen mensen werken die ook gewoon een hypotheek moeten betalen en boodschappen moeten doen. Het vlees en dergelijke voor de BBQ’s zal ook niet gratis geleverd worden. Waarom vind men het dan raar dat wij als zangeressen en zangers ook gewoon betaald willen worden voor ons werk? Wat maakt het dat ons werk voor minder aangezien wordt? Blijkbaar zijn we wel belangrijk genoeg om te vragen om te komen zingen. Men wil niet gewoon muziek opzetten, maar een optreden. Maar het mag dus niks kosten. En ook het geluidsapparatuur kan niet door hen verzorgd worden, daar moeten we ook zelf voor betalen. Toen er door een zanger gevraagd werd waarom het gratis moest, kreeg hij als antwoord dat talentenjachten ook gratis zijn en dat wij bekrompen mensen zijn. Omdat we betaald willen worden voor ons werk zijn we bekrompen? Een talentenjacht is 1 liedje per aflevering. Dit is een heel optreden! Ik heb 1 goed doel die ik gratis steun elk jaar. En, ben ik eerlijk, het geeft mij ook meer naamsbekendheid hier in de regio. Daarnaast treed ik tegen een geringere gage op bij diverse stichtingen en instellingen. Maar ik moet het dus vooral hebben van de gewone optredens en werk die ik ernaast moet doen. Naast dat ik net als iedereen gewoon rekeningen en belastingen te betalen heb(zie mijn blog Pro Deo), wil ik ook waardering voor mijn vak als zangeres. En als zo’n grote organisatie niet eens een kleine portemonnee wil trekken, is die waardering dus ver te zoeken. En als zij mijn optredens het betalen niet waard vinden, hoe gaan ze mijn optredens dan ‘verkopen’ op de televisie?

Ik vond het altijd raar dat er überhaupt een vrouwendag was. Waarom geen mannendag? Daardoor bleven we toch juist ‘bijzonder’? Net als coming out day. Secretaresse dag etc “Op die dagen denken we aan jullie” “Dus de rest van het jaar moet je niet zeuren” Nu vind ik het jammer dat die dagen nodig zijn. Vrouwen worden nog steeds achtergesteld. Krijgen minder salaris voor hetzelfde werk. Dit vooral ook omdat wij vrouwen soms niet durven door te pakken qua verhoging salaris. Mannen hebben vaak meer lef en krijgen ook daardoor al meer voor mekaar. Maar het is helaas ook het vrouw zijn waardoor je al achter loopt. 😉Ik ben daarnaast ook nog eens donker qua huidskleur en lesbisch…. Dus ja, het is helaas nodig deze dagen hoe oneerlijk ook. En mannen hebben geen dag nodig want ‘zij’ zijn al daar waar wij vrouwen heen willen. Gaan we er ooit komen? Ik hoop het. Ik denk dat we moeten beginnen bij samenwerken en voor elkaar op komen. Ik heb regelmatig meegemaakt zowel in de muziek als op kantoor dat vrouwelijke collega’s jaloers werden op mijn talent en mij daardoor gingen tegenwerken. Hun onzekerheid kwam naar boven. Ik voelde mij dan daar weer niet prettig bij en ging mijzelf inhouden. Ik wilde ‘vrienden’ met iedereen zijn. Dat heb ik afgeleerd gelukkig. Maar als we daar nou mee zouden ophouden en elkaar verder omhoog zouden helpen ipv naar beneden komen we zeker verder. Niet alleen als vrouwen, maar ook als bevolkingsgroepen en geaardheid.

Ik hou van deze tijd van het jaar zo rond 10 december. De sneeuw en kou uitgezonderd. Ondanks het feit dat ik hier geboren en getogen ben, wil mijn lichaam zich niet aanpassen aan de kou 😉 Kerstliedjes op de radio, iedereen lijkt vrolijker en ondanks het koude weer is de sfeer warmer door alle kerstlichtjes en kerstbomen. Alle winkels zijn mooi versierd en er is veel bling bling kleding te koop die super zijn voor mijn optredens. Ik heb van 1976 tot 1980 in Suriname gewoond en ook daar is de traditie van liedjes en versieringen vol aanwezig. Daar liep ik natuurlijk dan wel in mijn korte broek rond met kerst. Dus een iets andere viering maar net zo leuk. Ik vind het in deze tijd heerlijk om kerstfilms aan te zetten, verwarming lekker warm aan en lekker eten/drinken. En ik begin dan ook altijd jaar en mijn leven te overdenken. Waar sta ik nu, wat heb ik bereikt en waar ga ik heen. Dit jaar was muzikaal gezien een super jaar met als grootste hoogtepunt mijn eigen concert in theater de Mythe voor 422 betalende gasten. Ik denk er echt elke dag met veel plezier aan terug. Wat natuurlijk ook super gaaf was was mijn optreden met een combo in restaurant Lisse in Kentucky. Één van mijn muziekdromen is een eigen jazz/soul combo met toetsenist, (contra)bassist en drums. It’s gonna happen! En natuurlijk nog een mooi optreden met gitarist Tom Punt mogen geven tijdens een huwelijksceremonie en receptie op Mallorca. Daarnaast een swingend optreden gehad in de buurt van Hannover in Duitsland. Met nog vele mooie optredens was het een super jaar die qua aantallen niet het record zal breken denk ik, maar we tellen vanaf dit jaar ook niet meer. Ik ga voor kwaliteit en niet voor kwantiteit. In 2018 hoop ik een cd met vooral nieuwe en eigen nummers op te nemen. En wat er voor de rest op mijn muzikale pad komt geen idee, want ik probeer meer in het nu te leven. Maar ik hoop natuurlijk op veel optredens tijdens verjaardagsfeesten, huwelijksjubileums, bruiloften, recepties, congressen, in restaurants, in hotels in heel Nederland, België, Duitsland maar hopelijk ook in landen waar ik een vliegticket voor nodig heb. Mijn agenda voor 2018 is open. Er staan wel al wat data in die reeds bezet zijn, maar ik heb nog genoeg ruimte om mensen blij te maken met muziek. Alvast fijne kerstdagen en een super gezond liefdevol 2018. Don’t take life for granted, cause it’s shorter than you think.

Believe

De afgelopen tijd kreeg ik veel, lees 7, dubbele aanvragen binnen. Dat zijn aanvragen voor dagen of tijden dat ik al een ander optreden of vakantie had staan. Daar baal ik natuurlijk van, want mijn doel als zangeres is om zoveel mogelijk op te treden en daar een zo hoog mogelijke omzet mee te behalen. En zeker daar ik nog genoeg dagen in mijn agenda heb staan waarop een optreden welkom is. Maar ik baal er ook van omdat ik op alle aanvragen die ik krijg ja wil zeggen. Men kiest mij, dat ben ik trots op. En ik wil deze mensen dan ook een mooie middag of avond bezorgen. Helaas kan mijn eenmanszaak geen franchise worden. Natuurlijk kan iemand anders precies hetzelfde repertoire zingen als ik. Maar ik ben uniek zoals ik al eens eerder schreef. En de andere zangeres ook. We lijken niet op elkaar, we hebben niet dezelfde stem, we hebben niet dezelfde energie en we stralen niet hetzelfde uit. Dus ja, als men vraagt of ik dan iemand anders ken, geef ik zeker een naam van een andere zanger of zangeres door. Maar dat gebeurt niet vaak. En daarom kun je als zanger/zangeres nooit concurrent van elkaar zijn. We zijn geen kopijen van elkaar waarbij gekeken wiens inkt donkerder dus beter is. Dus ja ik baal ervan dat ik niet kan, maar ik ben er ook trots op dat men voor mij had gekozen. De volgende keer beter.

Een gewoon zwart T-shirt kost 15 euro ongeveer. Zet er het logo van Calvin Klein, Tommy Hilfiger, Adidas of wat dan ook datzelfde shirt met dezelfde kwaliteit kost 80 euro. En dan is men als klant ook blij dat men er 80 euro voor mag betalen. Wat is dat toch met naamsbekendheid en merken. In de muziek is dat ook zo. Een jaar geleden had men voor een bepaalde artiest voor een half uur optreden (wat meer werk is en meer tijd kost dan dat half uur) geen 250 euro willen betalen. Maar nu heeft diezelfde artiest Hollands Got Talent, Idols of the Voice of Holland gewonnen en vraagt men 3000 euro voor een half uur van diezelfde artiest. €n men betaalt daar ook voor. Okay, men betaalt dan ook voor management, meer techniek want groter publiek, chauffeur, wellicht beveiliging, maar men betaalt in eerste instantie toch voor datzelfde optreden van dezelfde artiest. Waarom laten we ons leiden door naam/merk en kijken we niet naar de kwaliteit. Die 250 euro van een jaar geleden was wellicht zelfs te laag voor de kwaliteit, maar geen naam/merk dus wordt er zelfs onderhandeld of de prijs niet lager kan. En ja, hier komt ook smaak om de hoek kijken. Wellicht zou je zelfs geen 250 euro betalen voor een bepaalde artiest ook al is hij/zij de winnaar van The Voice of Holland. Maar kwaliteit zou belangrijker moeten zijn dan naamsbekendheid. En voor de programmamakers..kwaliteit zou ook belangrijker moeten zijn dan een zielig verhaal of een mooi plaatje. Wellicht zouden we dan meer van de winnaars horen na afloop van het programma. Uitzonderingen, zoals O’g3ne, natuurlijk daargelaten.

2017 is een jaar voor mij van muzikale dromen die uitkomen. Ik heb een eigen concert mogen houden met live band, in januari mocht ik op een groot feest optreden in Hannover in Duitsland, in juli ga ik tijdens een huwelijksceremonie en receptie optreden op Mallorca in Spanje met een gitarist en in maart had ik met een Amerikaanse combo een optreden in Covington Kentucky in Amerika. Dat laatste had ik in mijn stoutste dromen niet kunnen dromen. En wellicht komen er ook nog andere optreden aan daar. Ik heb nog aardig wat dromen op muzikaal gebied waaronder zingen/optreden voor Koning Willem-Alexander en Koningin Maxima (ik gooi het maar gewoon de universe in, want tot nu toe werkt dat best goed 🙂 ) Maar ik probeer nu eerst goed na te genieten van alles. Want het gaat zo snel, dat dat er nog wel eens bij in wil schieten. En dat terwijl het heerlijk is om terug te kijken op alles wat ik al meegemaakt heb op muzikaal gebied. En dat is al best veel de afgelopen 20 a 30 jaar. Dat vergeet ik nog wel eens…genieten en nagenieten. Het ene leuke optreden is nog niet geweest of ik denk alweer aan de volgende. Of aan optredens die nog niet geboekt zijn, waar zelfs nog geen aanvraag voor is. Dan worden het dus getallen. Dit jaar probeer ik het anders te doen. Sowieso probeer ik dit jaar eigenlijk alleen voor optredens te gaan die echt bij mij passen en niet om een optreden te hebben. Dat betekent soms nee zeggen tegen een optreden, maar dat houdt het wel leuk. Dat betekent ook dat ik niet van optreden/zingen zal kunnen leven, maar het voelt heerlijk zo. Elk optreden is speciaal in plaats van nummer zoveel.

Ik ben uniek. Er is niemand zoals ik. Een Nederlandse zangeres van Surinaamse afkomst geboren in Dordrecht woonachtig in Goes, afgestudeerd aan het conservatorium van Hilversum. Dat ben ik onder andere. Ik kan mij niemand bedenken die precies diezelfde achtergrond heeft. Ik ben dus uniek. Jij ook. Waarom praten we dan toch over concurrentie? Als iedereen uniek is, is er toch geen concurrentie? Helaas wel, want hoe uniek we ook allemaal zijn, er zijn altijd anderen die precies hetzelfde werk doen als jij. Ik ben solo zangeres en met mij zijn er velen die dit werk doen. Hoe onderscheid ik mij dan van mijn concurrentie? Ik heb geen idee :-). Ik heb daar jaren over na gedacht en probeerde iedere keer wat te verzinnen wat anderen niet doen. Wel met een toetsenist, niet met een toetsenist. Met een gitarist, niet met gitarist. Met een andere zanger of zangeres die een heel ander repertoire heeft dan ik een duo vormen. Een vaste combinatie vormen met een dj. Mijn prijs aardig verlagen of juist verhogen. Etc etc. Allemaal zaken die ik bij concurrenten zag. Als ik dat ook ga doen dan…. En toch haalde ik niet de 120 optredens per jaar die ik toendertijd wilde halen. En waarom niet? Omdat ik niet hetzelfde ben als mijn concurrentie of eigenlijk concullega’s.  Ja, ik zing in sommige gevallen dezelfde liedjes, maar ik heb niet dezelfde stem of voorkomen als zij. We kleden ons niet gelijk. We lijken ook niet op elkaar. We zijn uniek. Maar dat is dus wel heel smaakgevoelig. Dus ja, ik kan er alles aan willen doen om mijzelf te onderscheiden, maar als mijn stem, manier van optreden, muziek die ik breng of voorkomen niet de smaak is van degene die mij moet boeken, kan ik er alles aan doen om dit te veranderen, zij gaan mij niet boeken. Want geven de voorkeur aan een ander unieke  zanger/zangeres. Dan zou ik wellicht eigen nummers moeten gaan doen in plaats van covers. Maar ook dan is het smaakgevoelig of ze deze nummers gaan kopen en of ze mij gaan boeken. Dus…ik kijk nu naar wat ik wil over brengen, wat ik wil zingen, wat ik qua gage/prijs wil ontvangen en wat ik daaraan over wil/moet houden. Daarin ben ik niet uniek, maar ik ben uniek genoeg.

Mijn stem, en daardoor mijn lijf, is mijn instrument. Daardoor moet alles kloppen wil mijn instrument perfect functioneren. Van de 60 optredens die ik op dit moment per jaar doe als zangeres denk ik dat er maar 5 zijn waar alles klopt. Daar bedoel ik mee: geen verkoudheid, kriebel in de keel, opgeblazen gevoel, maagzuur, heesheid, irritatie aan de luchtweg, ongesteldheid, iets gegeten dat niet goed valt, lekker in je vel zitten etc Dit zijn allemaal dingen die mijn stem of het lekker zingen beïnvloeden. En dan heb ik het nog niet eens over de locaties (droge lucht, buiten in de kou, te warme ruimte, tocht, teveel akoestiek, te weinig akoestiek etc) Maar ondanks die zaken zorg ik er voor dat de klant er niks of zo min mogelijk van merkt. Dat betekent soms andere liedjes zingen die prettiger zingen of liedjes tijdelijk verlagen of verhogen zodat ze prettiger zingen. Of minder dansen tijdens het zingen. Meer echo op de microfoon. Oplossingen zoeken dus, want de klant betaalt mij als professional om hun feest, receptie, ceremonie met muziek te verblijden en te zorgen voor een positief onvergetelijke middag/avond. En iedere keer als dat weer lukt ondanks de omstandigheden, geeft mij dat weer een boost en weet ik dat ik goed bezig ben.