Zangeres Patricia Foort
Nostalgie voor jong en ouder

Koningsdag

Elk jaar rond Koningsdag krijg ik dezelfde vraag/opmerking: Je zult het wel druk hebben dan als zangeres. En mijn antwoord is steevast nee. Wat mensen dan weer raar vinden. Maar ik niet. Ja zo af en toe heb ik wel een optreden op of de dag voor Koningsdag, maar ook dan heb ik het gevoel dat mensen een ander verwachtingspatroon hebben. En dat komt door de muziek die ik zing en de regio waar ik woon. Op dat soort dagen wil men feesten en keihard dronken of halfdronken meezingen. De muziek die ik zing, voornamelijk soul en disco, leent zich er wel voor om te dansen en lekker mee te zingen. Maar het is geen polonaise muziek. En dat is nou eenmaal ook de muziek die men op die dagen wil horen. Niks mis mee, maar dan moet je mij inderdaad niet boeken. Koningsdag is daarom voor mij meestal een lekkere chill dag. Ik laat de vele optredens op die dag dus graag over aan artiesten die wel passende muziek brengen. Fijne Koningsdag!

Ik hou van deze tijd van het jaar zo rond 10 december. De sneeuw en kou uitgezonderd. Ondanks het feit dat ik hier geboren en getogen ben, wil mijn lichaam zich niet aanpassen aan de kou 😉 Kerstliedjes op de radio, iedereen lijkt vrolijker en ondanks het koude weer is de sfeer warmer door alle kerstlichtjes en kerstbomen. Alle winkels zijn mooi versierd en er is veel bling bling kleding te koop die super zijn voor mijn optredens. Ik heb van 1976 tot 1980 in Suriname gewoond en ook daar is de traditie van liedjes en versieringen vol aanwezig. Daar liep ik natuurlijk dan wel in mijn korte broek rond met kerst. Dus een iets andere viering maar net zo leuk. Ik vind het in deze tijd heerlijk om kerstfilms aan te zetten, verwarming lekker warm aan en lekker eten/drinken. En ik begin dan ook altijd jaar en mijn leven te overdenken. Waar sta ik nu, wat heb ik bereikt en waar ga ik heen. Dit jaar was muzikaal gezien een super jaar met als grootste hoogtepunt mijn eigen concert in theater de Mythe voor 422 betalende gasten. Ik denk er echt elke dag met veel plezier aan terug. Wat natuurlijk ook super gaaf was was mijn optreden met een combo in restaurant Lisse in Kentucky. Één van mijn muziekdromen is een eigen jazz/soul combo met toetsenist, (contra)bassist en drums. It’s gonna happen! En natuurlijk nog een mooi optreden met gitarist Tom Punt mogen geven tijdens een huwelijksceremonie en receptie op Mallorca. Daarnaast een swingend optreden gehad in de buurt van Hannover in Duitsland. Met nog vele mooie optredens was het een super jaar die qua aantallen niet het record zal breken denk ik, maar we tellen vanaf dit jaar ook niet meer. Ik ga voor kwaliteit en niet voor kwantiteit. In 2018 hoop ik een cd met vooral nieuwe en eigen nummers op te nemen. En wat er voor de rest op mijn muzikale pad komt geen idee, want ik probeer meer in het nu te leven. Maar ik hoop natuurlijk op veel optredens tijdens verjaardagsfeesten, huwelijksjubileums, bruiloften, recepties, congressen, in restaurants, in hotels in heel Nederland, België, Duitsland maar hopelijk ook in landen waar ik een vliegticket voor nodig heb. Mijn agenda voor 2018 is open. Er staan wel al wat data in die reeds bezet zijn, maar ik heb nog genoeg ruimte om mensen blij te maken met muziek. Alvast fijne kerstdagen en een super gezond liefdevol 2018. Don’t take life for granted, cause it’s shorter than you think.

Believe

2017 is een jaar voor mij van muzikale dromen die uitkomen. Ik heb een eigen concert mogen houden met live band, in januari mocht ik op een groot feest optreden in Hannover in Duitsland, in juli ga ik tijdens een huwelijksceremonie en receptie optreden op Mallorca in Spanje met een gitarist en in maart had ik met een Amerikaanse combo een optreden in Covington Kentucky in Amerika. Dat laatste had ik in mijn stoutste dromen niet kunnen dromen. En wellicht komen er ook nog andere optreden aan daar. Ik heb nog aardig wat dromen op muzikaal gebied waaronder zingen/optreden voor Koning Willem-Alexander en Koningin Maxima (ik gooi het maar gewoon de universe in, want tot nu toe werkt dat best goed 🙂 ) Maar ik probeer nu eerst goed na te genieten van alles. Want het gaat zo snel, dat dat er nog wel eens bij in wil schieten. En dat terwijl het heerlijk is om terug te kijken op alles wat ik al meegemaakt heb op muzikaal gebied. En dat is al best veel de afgelopen 20 a 30 jaar. Dat vergeet ik nog wel eens…genieten en nagenieten. Het ene leuke optreden is nog niet geweest of ik denk alweer aan de volgende. Of aan optredens die nog niet geboekt zijn, waar zelfs nog geen aanvraag voor is. Dan worden het dus getallen. Dit jaar probeer ik het anders te doen. Sowieso probeer ik dit jaar eigenlijk alleen voor optredens te gaan die echt bij mij passen en niet om een optreden te hebben. Dat betekent soms nee zeggen tegen een optreden, maar dat houdt het wel leuk. Dat betekent ook dat ik niet van optreden/zingen zal kunnen leven, maar het voelt heerlijk zo. Elk optreden is speciaal in plaats van nummer zoveel.

The film/documentaire 20 feet from stardom heb ik tig keer gezien. Het is inspirerend voor mij. Hoe goed je ook bent als zangeres en hoe groot je wens om professioneel zangeres te zijn ook is en hoe hard je ook werkt dat betekent niet direct dat je dat ook gaat worden. Ik heb regelmatig mijzelf de vraag gesteld waarom ik dit talent heb gekregen, zeker als ik een aanvraag weer niet kreeg of er een baan bij moest zoeken om rond te komen. Wat is de bedoeling? Ik ben ervan overtuigd dat iedereen een talent heeft gekregen en dat iedereen hier wat mee moet doen (professioneel of hobbymatig) Maar hoe weet ik dan dat ik het er professioneel wat mee moet doen? Waarom doe ik mijzelf dit aan? Er zijn namelijk ruim genoeg zangers/zangeressen die iets met muziek doen. En die daar ook geld voor vragen. Mensen die ook een groot talent hebben, maar er veel minder voor vragen. Mensen die betaalbaarder zijn. Waarom maak ik het mijzelf dan zo moeilijk? Omdat ik de andere kant geprobeerd heb. Hard werken en daar elke maand een goed salaris voor krijgen. Weten wat er elke maand in en uit gaat. Je dus in principe niet bang hoeft te zijn qua inkomsten, want elke maand heb je die onzekerheid niet qua inkomsten. En daarnaast verdiende ik een leuk zakcentje met zingen. Dat had ik zo kunnen laten. Maar toen maakte geld mij dus inderdaad niet gelukkig. Zingen is mijn passie/leven en het talent dat ik heb meegekregen. Ik ben goed in zingen. Ik kan er mensen mee entertainen, ontroeren en laten swingen. En als ik dat zie, ben ik gelukkig. Waarom zou ik dan geen geld verdienen aan iets dat mij en anderen gelukkig maakt?

Wat zou jij doen als geld, te weinig energie en tijd geen issue meer waren?

In deze laatste blog van 2016 kijk ik terug naar een muzikaal mooi jaar. Een jaar die begon in januari 😉 met optredens in de Efteling en in een zorgcentrum. In februari, om precies te zijn 22 februari,  heb ik de grote sprong genomen naar het spannende wat aanstaande 18 februari gaat gebeuren. Mijn eigen concert. En ik had ook een heel leuk optreden in Moerkapelle in februari. In maart had ik een paar leuke optredens waaronder een 50e huwelijksjubileum in Akersloot en een optreden tijdens ladiesnight in de bioscoop in Goes. In april had ik een aantal leuke optredens in de buurt. En april is ook de maand dat mijn crowdfunding startte op Voordekunst voor mijn concert. Spannende maanden volgden, want zou ik het halen of niet. Zowel in mei als juni mooie optredens mogen verzorgen waaronder optreden naast Jan en Annie (BZN) in Nuenen en natuurlijk, elk jaar weer eer, tijdens de Delta Ride for the Roses The Rose zingen. En ja crowdfunding geslaagd. Concert in voorgenomen vorm was een go! In juli mocht ik voor ‘familie’ optreden in Hoogerheide en onder andere een swingend optreden met DJ verzorgen tijdens een feest in Berkel en Rodenrijs. In augustus stond ik zoals elk jaar sinds 2014 weer in Leidschendam voor een feest op een tennispark aldaar. In september mocht ik 6 jaar na hun huwelijksfeest weer voor hetzelfde paar in Wychen optreden. In oktober stond ik onder andere in Landgraaf voor een Discoclassicparty. En mocht ik een masterclass volgen bij Berget Lewis. In november mocht ik eindelijk (was al in december vorig jaar ongeveer geboekt :-))in Wissenkerke optreden en weer naar de Efteling.

En nu zitten we in december. Behalve optreden in de Efteling, bij mijn ex-collega’s en gasten van Rabobank Oosterschelde, voor Stichting Gehandicapte Hulp, voor winkelcentrum Heinkenszand en met zangeres Albertina, kan ik nu al twee optredens met gospelgroep New Gospel Sensation XXL afstrepen bij de Toppers Kerstshows in Ahoy Rotterdam. Er volgen er nog 3 deze week.

2016 was dus een mooi succesvol muzikaal jaar. En ik ga voor een nog mooier muzikaler en succesvoller 2017. Er staan al wat buitenlandse optredens gepland, wellicht komt er nog 1 bij. Maar ook al een aantal mooie andere optredens. En ik heb nog een optreden bij Berget Lewis tegoed. Maar het belangrijkste op dit moment zakelijk/muzikaal gezien is 18 februari 2017 want dan sta ik met live band en gospelgroep een eigen concert te houden in mijn woonplaats Goes.

Fijne kerstdagen en tot volgend jaar.

Ik krijg vaak eten aangeboden tijdens/voor optredens. Dat is natuurlijk heel lief van de opdrachtgevers. Maar als ik enigszins de mogelijkheid heb om thuis te eten, eet ik liever thuis. Niet omdat het eten niet lekker is op de locatie..okay ik ben een moeilijke eter en lust niet alles, maar dat heeft er nu niks mee te maken. Maar ik heb altijd een gezonde spanning voor een optreden. Als ik dan ook nog wat eet vlak voor een optreden, wil het nog wel eens verkeerd vallen. Ik spreek uit ervaring, daarom sla ik meestal eten af. Dit kan natuurlijk niet als je een hele dag bij een klant bent voor bijvoorbeeld een optreden tijdens ceremonie, receptie en feest. Maar dan eet ik heel weinig. Qua drinken tijdens optredens is het spa blauw en jus d’orange. Thee moet ik niet drinken voor een optreden, want dan krijg ik een droge mond en keel. En voorheen dronk ik nog wel eens een cola light vooraf, maar ook daar krijg ik de laatste tijd last van. ;-)Eigenlijk ben ik wat dat betreft dus heel goedkoop voor klanten.

Het is geen winter of heb je het koud

Dit zijn opmerkingen die ik regelmatig krijg in mijn pauzes of na een optreden. Ik ben inderdaad een koukleum (ex-collega’s op kantoor kunnen dit beamen, op het werk had ik meestal een vest aan als iedereen in t shirt zat). Maar ik gooi mij er helemaal in bij optredens, met als gevolg dat er altijd wel zweetdoekjes nodig zijn. Gelukkig draag ik geen/weinig make-up 😂. In mijn pauze doe ik dan ook meestal een vest aan om de warmte vast te houden en geen kou te vatten. Ik ben daar namelijk best vatbaar voor en als zangeres is dat natuurlijk niet handig. Als ik klaar ben met het optreden, doe ik dan ook al is het zomer, een sjaal om en een vest/jas aan om dezelfde reden.

Werk

Na mijn optreden, zeker als het avondvullend was, heb ik nog heel veel energie. Wat goed is, want meestal moet ik nog een stukje rijden naar huis. Zeker als het een gelegenheid in een woonkamer of tuin is, wordt ik nog wel eens gevraagd om nog even te blijven en een drankje te doen. Maar ik heb dan net gewerkt en wil dan graag naar huis om daar nog even te relaxen. En daar nog even mijn hoofd legen. Voel je als opdrachtgever dus niet beledigd als ik zeg dat ik naar huis ga. Mijn werkdag is namelijk net voorbij en ik wil nog even thuis ontspannen.

Vatbaar

Zoals ik al zei ben ik heel vatbaar voor verkoudheid. Vooral bij de overgang van zomer naar herfst. Ik zou eigenlijk dan naar een warm land moeten om te overwinteren, maar ik krijg mijn vrouw niet mee ben ik bang :-). Zij houdt van de herfst en de verschillen in seizoenen. Ik hou me bij deze dus zeker aanbevolen voor optredens in warme landen van november tot maart 😉 Maar omdat ik dus weet dat ik uit moet kijken, heb ik van alle soorten middelen die ik kan gebruiken tegen verkoudheid en heesheid. Zo gebruik ik dan..heb je even?..Bisolviral, Otrivin Menthol, Allithym, Heltussis, Citrosan, thee met honing en citroen, Yogi thee throat comfort, citroensap met honing, zoutsnuiven (echt smerig en onprettig, maar helpt), gorgelen met zoutwater, stomen met Rhino caps inhalatiecapsules, voor het slapen insmeren (ook onder de voeten) met Vicks Vaporub en Fischerman Friends. Kortom een heel lijstje van spullen die voor mij werken. Elke zanger/zangeres heeft zijn eigen middelen die werken voor hen. Maar het is duidelijk dat wij als zanger/zangeres altijd bezig moeten zijn met het verzorgen van onze stem en luchtwegen.

Hoe eerlijk moet je zijn? Als een vriend op Facebook iets op Facebook of elders plaatst waar je het niet mee eens bent, moet je er dan wat over zeggen? Als je met iemand staat te praten en diegene riekt uit zijn mond, moet je het dan zeggen? Ik heb ooit na weken tegen iemand gezegd dat diegene stonk naar zweet. Het kostte mij veel moeite om te zeggen, maar ik vond dat het niet anders kon. Diegene wist het niet, niemand had het ooit gezegd. Daarna rook diegene aangenamer. Als zangeres probeer ik mij altijd representatief te kleden, maar ik heb wel eens met een andere leverancier samengewerkt die dat niet was tijdens bruiloftsfeesten. Zowel qua kleding als qua…geur niet. Ik heb er niks van durven zeggen. Maar vond het eigenlijk niet kunnen. Had ik er wel wat van moeten zeggen? Hoe ver ga je dus qua eerlijkheid?

Omdenken

Het gaat op dit moment heel goed met mijn zangcarrière. Er komen verschillende leuke onverwachte opdrachten op mijn pad. En dat eigenlijk sinds ik gestopt ben met het ‘trekken aan het gras om het te laten groeien’. Ik gaf het nu genoeg water en zorg er goed voor, maar laat het zijn tijd nemen. Go with the flow dus. Dat is voor een controlefreak als ik best omschakelen, maar het geeft mij aan de andere kant ook meer rust. Wat ik ook probeer is alles positief te zien. Vroeger zou ik denken, wat als de opdrachten niet zo gaan als ze moeten gaan. En wat als ze mij toch niet goed genoeg vinden of dat de opdracht toch niet door gaat? Heel negatief dus. Als ik nu die gedachten dreig te krijgen, schakel ik ze om naar: Wat als de opdracht veel beter gaat als ik of de klant gedacht had en wat als daar weer leuke andere opdrachten uitkomen. Ook dat geeft mij dan meer rust en gezonde positieve spanning. Ik kan dan haast niet wachten om weer lekker de ‘bühne’ op te gaan 🙂

Blanco

Kun je ergens echt blanco in staan als mens? We hebben allemaal een rugzak, de ene heeft een grotere dan de ander. En aan de buitenkant kun je niet zien wat voor rugzak iemand bij zich heeft. Maar die rugzak beïnvloed volgens mij altijd wel je mening of zicht op iets. Ik las een tijdje geleden deze quote: ‘We zien dingen niet zoals ze zijn, maar zoals wij zijn’  Ik denk dat dat klopt. Mijn opvoeding, waar ik opgevoed ben en wat ik meegemaakt hebt heeft invloed op hoe ik zaken zie en bejegen. Dat geldt voor elke individu. En daarnaast heeft iedereen een eigen smaak en voorkeur. Op papier kan ik de beste kandidaat zijn voor een opdracht en ook qua stem. Maar als na gesprek blijkt dat de opdrachtgever mij niet ‘voelt’ en een ander wel, kan ik daar niks aan veranderen. Dit kan natuurlijk frustrerend zijn, maar dat is ook de charme van het dienstverlenend werken. You win some, you lose some. Maar als ik de komende weken, maanden mag winnen ben ik een zeer tevreden mens…met dan natuurlijk weer de angst voor het moment dat het wellicht stopt. Waardoor ik weer ga omdenken en ….

Op school, in mijn geval de MAVO en MEAO, had je groepjes. Je had de zogenaamde populaire groep met ‘mooie’ meiden die de meest recente mode droegen, goed gekapt waren en verkering hadden met de knappe stoere gozers van dezelfde groep. Deze knappe stoere gozers hadden ook de meest recente mode aan. Deze groep was niet heel hoogstaand qua leren, maar wel bekend bij iedereen. Dan had je de zogenaamde middenmoot groep. Geen recente mode, maar gewoon. Niet hoogstaand qua leren, maar gewoon. Je had hiervan eigenlijk een jongens groep en een meiden groep die zich soms mengde, maar meestal apart dingen deed. En de laatste groep was de groep die goed kon leren maar niks gaf om kleding. Ik hoorde overal bij. In een pauze kon ik bij alle groepen staan en werd ik ook bij alle groepen opgenomen. Ik kon met alle verhalen meepraten en alles observeren. En ja er werd natuurlijk ook over de andere groepen gekletst, maar men vertrouwde mij. Ik vertelde ook niks door. Ik wilde namelijk door iedereen aardig gevonden worden, dat was mijn doel. En zo zat ik in mijn comfortzone, want zodra het ergens over ging wat mij ongemakkelijk maakte glipte ik zo naar een andere groep. Ik hoefde dus nooit echt iets over mezelf te vertellen dat ik niet wilde. Ik hoorde overal bij. Maar dus ook nergens bij. Het door iedereen aardig gevonden worden syndroom heb ik nog lang gehad toen ik al werkte. Als iemand dan wat zei over mij dat ik niet leuk vond, hield ik mij in. Tot de spreekwoordelijke laatste druppel en dan kwam al mijn frustratie er in een keer uit. Tot verrassing van de ander natuurlijk want ik had nooit wat laten blijken. Gelukkig heb ik dat nu niet meer. Het zou mij als zangeres slapeloze nachten opleveren. Why don’t they like me!! Er wordt namelijk regelmatig niet meer gereageerd na het sturen van een offerte of je krijgt een afwijzing op je offerte. Vroeger ging ik dan na wat het zou kunnen zijn (uiterlijk, kleding, haar, prijs etc) Natuurlijk baal ik daar dan nog steeds van, ik wil alle opdrachten/aanvragen binnen halen. Maar ik probeer het niet meer persoonlijk te nemen. Ik was gewoon niet wat ze zoeken.

Gevoel

Je voelt wat je voelt. En dan kan iemand anders wel zeggen dat je dat niet ‘mag’ voelen omdat (vul hier iets irrelevant in) dat verandert je gevoel niet. En sorry zeggen haalt het gevoel ook niet weg. Als je een glas op de grond kapot gooit en sorry zegt is het glas nog steeds kapot. Maar iemand kan door sorry te zeggen en begrip voor je gevoelens te tonen wel wat van het eerste gevoel wegnemen. Ik ben soms onzeker over mijn carrière en of ik wel de juiste stappen zet. Dat wil ik dan gewoon kunnen uiten zonder dat iemand anders zegt dat ik me zo niet hoef te voelen. Rationeel weet ik dat het niet hoeft, maar dat is nou eenmaal wat ik voel. Op 18 oktober heb ik een Level Up inspiratiedag gehad en daar hoorde ik dat ik zelfverzekerd over kom. Mijn uiterlijk matcht dus niet altijd met mijn innerlijk. Maar ik ‘ontvang’ wat mijn zegt en doe er ook wat mee. Ik merk dan eigenlijk ook dat ik er zelfverzekerder van word.

Lef

In 1985 begon de Soundmixshow van Henny Huisman. Ik was toen 14 en hield toen al regelmatig concerten….in mijn slaapkamer voor mijn postervrienden. Maar ik was veel te verlegen om mij aan te melden voor de soundmixshow. Als die mensen die dan naar je kijken. En stel dat ik slecht was. En ik had ook niet de juiste kleding en uiterlijk en..en… Glenda Peters was de eerste winnares, Gerard Joling werd 3e. Later zouden Marco Borsato, Edsilia Rombley en Glennis Grace ook het programma winnen. Allemaal mensen waar je nu nog wat van hoort. Soms baal ik er wel van dat ik toen niet het lef had om mee te doen. Waar had ik dan nu gestaan in mijn carrière. Was ik ook populair geweest of had niemand meer wat van mij gehoord. Was ik nu misschien ook een Lady of Soul geweest? Zo knap dat die dames en heren dat wel aandurfden. En ook zo knap als ik nu die kids zie die meer durven en doen. Ik was er toen echt niet klaar voor. Geen idee waar mijn carrière nog heen gaat. Ik ben heel tevreden met wat ik tot nu toe al bereikt heb zonder kruiwagens en boekingskantoren. Op 18 februari 2017 ga ik eindelijk die slaapkamer uit komen met een eigen concert in het theater hier in Goes. En…op 30 november mag ik dat gevoel van in een theater staan al proeven. Ik mag dan met lady of soul Berget Lewis optreden tijdens haar concert in het theater de Maagd in Bergen op Zoom. Ik ben er klaar voor.

Stel dat je moest kiezen. Geen zicht meer hebben of doof zijn. Wat zou je dan kiezen?

Natuurlijk hoop ik nooit voor die keuze te staan, maar ik kan het mij niet voorstellen dat ik in een wereld zonder muziek zou moeten leven. Ja zoals ik al eerder zei, het is geen noodzakelijk iets. Je gaat niet dood als er geen muziek is, wel als je geen drinken en eten hebt. Maar een feest zonder muziek, radio luisteren zonder dat er muziek langs komt, uitgaan zonder muziek etc ik kan.. wil het mij niet voorstellen. Volgens mij is (goede) muziek dan ook belangrijker dan men denkt of ermee omgaat. Ik zie dat dus ook in de “plan je bruiloft” groepen op Facebook. Een van minst belangrijke dingen is dan de muziek. Men zoekt bijvoorbeeld een DJ maar er is weinig budget. Ik zie diezelfde opmerking nooit bij de trouwjurk erbij staan. Ik lees nooit, gezocht droombruidsjurk weinig budget. Dit terwijl een ‘slechte’ DJ, een DJ die je feest totaal niet aanvoelt of alleen maar gewend is house/techno te draaien, jouw feest waarbij oma ook wil dansen geheel kan verzieken. En dat herinner je je later nog en je gasten ook. Goede muziek is dus belangrijker dan men het waard vindt. Waarom is het belang ervan dan lastig om te verkopen?

Boekingskantoor

Ik dacht altijd dat bij veel boekingskantoren ingeschreven staan, de manier was om veel optredens te krijgen. Dus toen ik professional werd, heb ik demo’s gemaakt en ben ik zoveel mogelijk boekingskantoren aan gaan schrijven. Helaas..ik sta er bij een paar ingeschreven, maar als ik daar 2 optredens op een jaar van binnen krijg, is het veel. Het aanbod van artiesten is sowieso veel groter dan de vraag, je moet of een bekende artiest zijn of een goede kruiwagen hebben. De meeste optredens haal ik dus uit eigen kracht binnen. Voornamelijk mensen die mij eerder gezien hebben tijdens een optreden of terugkerende klanten. Dat is ook het grootste compliment en de beste reclame.

Adverteren

En dan zijn er natuurlijk ook de echt nieuwe klanten. Klanten die mij vinden via de zoekmachines als Google. Ik plaats ook her en der advertenties op internet. Marktplaats, Zeelandnet en tegenwoordig Facebook. Het is alleen lastig om de ‘klant’ te vinden. Hoe omschrijf ik wie ik ben en wat ik doe zo dat potentiële klanten mij op gaan zoeken op het internet. Wat zoekt een ‘klant’?  Dus ik wijzig regelmatig mijn teksten zodat ik er wellicht achter kom wat wel werkt en wat niet.

Diverse sites

Er zijn diverse sites en startpagina’s waar ik als artiest op kan staan. Sommige gratis andere tegen een betaling. En ook daarin is het goed kijken wat wel werkt. De gratis sites zijn niet allemaal kwalitatief goed, met dat niveau wil ik dan niet vergeleken worden. Sommige sites zijn behoorlijk duur, en als zzp dienstverlener in de muziekbranche is het heel moeilijk om eruit te springen boven de grotere bedrijven, dus dan zijn de kosten weer te hoog in vergelijking met de opbrengsten. En daar ik een euro maar 1 keer uit kan geven als ik hem binnen krijg, wil ik dat wel aan het juiste uitgeven.

Oh is je hond overleden? Sorry, maar in Afrika sterven kinderen door armoede. We zijn zo’n maatschappij aan het worden dat er altijd ‘iets ergers’ is waar je verdrietig om moet zijn of je druk om moet maken. Wat jij voelt of ervaart is dan dus niet van belang meer. De ellende troefkaart zoals ik onlangs op internet las in een blog. We leggen het ook onszelf op. Alsof we bang zijn om blij met iets te zijn. Yeah ik heb een optreden erbij. Maar mijn laptop doet raar, dus waarom zou ik blij zijn met die ene optreden erbij. Of yeah 4 boekingen erbij, maar ja vorige week had ik er geen, dus volgende week zal ik er ook wel geen hebben. Mezelf een compliment geven of trots zijn met wat ik al voor elkaar heb is dan ook een doel van mij geworden. En als ik jaloers ben omdat een andere zangeres/zanger meer optredens heeft of leuke optredens heeft in het buitenland, accepteer ik dat ook van mezelf. Ik probeer nu steeds stil te staan bij wat ik voel en van momenten, als nieuwe aanvragen binnen krijgen, te genieten.

Zelfbescherming

Vroeger werd ik door vriendinnen gevraagd om mee te gaan stappen. Ik was een jaar of 16 denk ik? Maar ik ging dan niet, omdat ik geen merkkleding had zoals zij. En ik was bang dat ik dan uitgelachen zou worden. Ik vond het heerlijk om te dansen (nu nog steeds) maar zei dan dus maar dat ik geen zin had om uit te gaan of om te gaan dansen. Ik deed dus een aanname uit angst en zelfbescherming en heb mijzelf daardoor veel plezier ontnomen. Ik heb er jaren later veel spijt van gehad dat ik mij zo door angst heb laten leiden. Maar ik heb er wel van geleerd. Nou ja, aannames doe ik nog steeds. Op Facebook zie je in eerste instantie alleen dat iemand gereageerd heeft op hetgeen je geplaatst hebt. Bij sommige mensen ga ik dan direct in de waakstand, die zullen wel iets “slechts”of “negatiefs” geplaatst hebben. En dan ga ik het lezen en dat is het heel erg positief. Het is mens eigen. En als ik dan zo’n reactie lees, is het wel een hele leuke verrassing voor mij.

Angsten

Omdat ik mens ben, heb ik natuurlijk ook angsten. Anders was ik een robot geweest. Maar ik heb sommige angsten wel overwonnen of opzij gezet. Anders was ik nooit uit de kast gekomen, geen zangeres geweest, had ik de crowdfunding voor mijn concert niet gehouden en was ik niet begonnen met het schrijven van blogs(daar zit toch niemand op te wachten, straks lachen ze me uit etc etc) Angst is ook nodig om te weten/voelen wanneer je lef toont denk ik. Ik heb in 2009 een Loesje kaart gehad van een ex-collega van de Rabobank in Middelburg. Daarop stond Leven is het meervoud van Lef. Die kaart hangt nog steeds in onze keuken.